Oral misoprostol for induction of labour

  • Review
  • Intervention




Misoprostol is an orally active prostaglandin. In most countries misoprostol is not licensed for labour induction, but its use is common because it is cheap and heat stable.


To assess the use of oral misoprostol for labour induction in women with a viable fetus.

Search methods

We searched the Cochrane Pregnancy and Childbirth Group's Trials Register (17 January 2014).

Selection criteria

Randomised trials comparing oral misoprostol versus placebo or other methods, given to women with a viable fetus for labour induction.

Data collection and analysis

Two review authors independently assessed trial data, using centrally-designed data sheets.

Main results

Overall there were 76 trials (14,412) women) which were of mixed quality.

In nine trials comparing oral misoprostol with placebo (1109 women), women using oral misoprostol were more likely to give birth vaginally within 24 hours (risk ratio (RR) 0.16, 95% confidence interval (CI) 0.05 to 0.49; one trial; 96 women), need less oxytocin (RR 0.42, 95% CI 0.37 to 0.49; seven trials; 933 women) and have a lower caesarean section rate (RR 0.72, 95% CI 0.54 to 0.95; eight trials; 1029 women).

In 12 trials comparing oral misoprostol with vaginal dinoprostone (3859 women), women given oral misoprostol were less likely to need a caesarean section (RR 0.88, 95% CI 0.78 to 0.99; 11 trials; 3592 women). There was some evidence that they had slower inductions, but there were no other statistically significant differences.

Nine trials (1282 women) compared oral misoprostol with intravenous oxytocin. The caesarean section rate was significantly lower in women who received oral misoprostol (RR 0.77, 95% CI 0.60 to 0.98; nine trials; 1282 women), but they had increased rates of meconium-stained liquor (RR 1.65, 95% CI 1.04 to 2.60; seven trials; 1172 women).

Thirty-seven trials (6417 women) compared oral and vaginal misoprostol and found no statistically significant difference in the primary outcomes of serious neonatal morbidity/death or serious maternal morbidity or death. The results for vaginal birth not achieved in 24 hours, uterine hyperstimulation with fetal heart rate (FHR) changes, and caesarean section were highly heterogenous - for uterine hyperstimulation with FHR changes this was related to dosage with lower rates in those with lower doses of oral misoprostol. However, there were fewer babies born with a low Apgar score in the oral group (RR 0.60, 95% CI 0.44 to 0.82; 19 trials; 4009 babies) and a decrease in postpartum haemorrhage (RR 0.57, 95% CI 0.34 to 0.95; 10 trials; 1478 women). However, the oral misoprostol group had an increase in meconium-stained liquor (RR 1.22, 95% CI 1.03 to 1.44; 24 trials; 3634 women).

Authors' conclusions

Oral misoprostol as an induction agent is effective at achieving vaginal birth. It is more effective than placebo, as effective as vaginal misoprostol and results in fewer caesarean sections than vaginal dinoprostone or oxytocin.

Where misoprostol remains unlicensed for the induction of labour, many practitioners will prefer to use a licensed product like dinoprostone. If using oral misoprostol, the evidence suggests that the dose should be 20 to 25 mcg in solution. Given that safety is the primary concern, the evidence supports the use of oral regimens over vaginal regimens. This is especially important in situations where the risk of ascending infection is high and the lack of staff means that women cannot be intensely monitored.

Plain language summary

Oral misoprostol for induction of labour

Oral misoprostol is effective at inducing (starting) labour. It is more effective than placebo, as effective as vaginal misoprostol and results in fewer caesarean sections than vaginal dinoprostone or oxytocin. However, there are still not enough data from randomised controlled trials to determine the best dose to ensure safety.

Induction of labour in late pregnancy is used to prevent complications when the pregnant woman or her unborn child are at risk. Reasons for induction include being overdue, pre-labour rupture of membranes and high blood pressure. Prostaglandins are hormones that are naturally present in the uterus (womb); they soften the cervix and stimulate contractions in labour. The artificial prostaglandin E2 dinoprostone can be administered vaginally to induce labour but it is unstable at room temperature and is expensive. Oral misoprostol is a cheap and heat stable prostaglandin E1 synthetic analogue originally developed for the treatment of stomach ulcers.

This review of 76 randomised controlled trials (14,412 women) found that oral misoprostol appears to be at least as effective as current methods of induction. Nine trials (1,282 women) showed that oral misoprostol was equivalent to intravenous infusion of oxytocin, but resulted in significantly less caesarean sections. A higher rate of meconium staining of the amniotic fluid was not associated with any adverse effect on the unborn baby and could be a direct effect of the misoprostol on the baby's gut. This effect was also seen in the comparison with vaginal misoprostol but appeared to be less. The 37 thirty seven trials (6,417 women) that compared oral and vaginal misoprostol reported similar effectiveness but those taking oral misoprostol had better neonatal condition at birth and less postpartum haemorrhage.

In 12 twelve trials (3,859 women) comparing oral misoprostol with vaginal dinoprostone, women given misoprostol were less likely to need caesarean section (21% compared with 26% of women), although the induction may have been slower overall. The most common dose of misoprostol in these studies was 20 mcg. The rates of hyperstimulation and meconium staining were similar with misoprostol and dinoprostone.

The nine trials that compared oral misoprostol with placebo (1,109 women) showed that oral misoprostol is more effective than placebo for inducing labour, with a lower caesarean section rate and fewer admissions to neonatal intensive care unit. The quality of evidence for some comparisons was very robust (for example, oral misoprostol versus vaginal misoprostol) but the strength of recommendations was less for other comparisons.

எளியமொழிச் சுருக்கம்

பிரசவத்தைத் தூண்ட வாய்வழி மிசோப்ரோஸ்டால் (misoprostol)

வாய்வழி மிசோப்ரோஸ்டால் (misoprostol) பிரசவத்தை தூண்டுவதில் திறனானது; இது, மருந்துப்போலியை விட திறனானது, யோனிவழி கொடுக்கப்படும் மிசோப்ரோஸ்டால் (misoprostol) போன்று வாய்ந்தது; மற்றும் யோனி வழி டைநோப்ரோஸ்டோன் (dinoprostone) அல்லது ஆக்ஸிடாஸினை, விட குறைவாக சிசேரியன் அறுவை சிகிச்சை தேவையை உண்டுப்பண்ணும். எனினும், இதன் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதற்கான சிறந்த அளவை தீர்மானிக்க சமவாய்ப்பீட்டு கட்டுப்படுத்தப்பட்ட சோதனைகளிலிருந்து போதுமான தரவுகள் இன்றுவரை இல்லை.

கருவுற்ற கடைசி காலத்தில் கர்ப்பிணி பெண் அல்லது கருவிலிருக்கும் குழந்தைக்கு ஆபத்து இருக்கும் பட்சத்தில் சிக்கல்களை தடுக்க பிரசவத்தூண்டல் பயன்படுத்தப்படுகிறது. காலந்தாழ்ந்தும் பிரசவவலிவராமை பிரசவத்திற்கு முன் சவ்வுகள் சிதைவடைதல், மற்றும் உயர் இரத்த அழுத்தம் ஆகியவை பிரசவ தூண்டல் பயன்படுத்த காரணங்கள் ஆகும். ப்ரோஸ்டாக்ளாண்டின்ஸ் என்னும் ஹார்மோன்கள் இயற்கையாகவே கர்ப்பபையில் (கருப்பை) உள்ளன; அவை பிரசவத்தின் போது கருப்பை வாயை மென்மையாக்கும் மற்றும் கருப்பை தசைகளை சுருங்க தூண்டும் செயற்கை ப்ரோஸ்டாக்ளாண்டின்ஸ் E2டைநோப்ரோஸ்டோனை பிரசவத்தை தூண்ட யோனிவழி செலுத்தயியலும்.ஆனால் அவை அறை வெப்பநிலையில் நிலையற்ற தன்மையுள்ளதாக இருக்கும்.மேலும் விலையும் அதிகம். வாய்வழி மிசோப்ரோஸ்டால் மலிவானதும் மற்றும் வெப்பத்தில் சிதையாத நிலைத்த தன்மையுள்ளதும் ஆகும். இது முதலில் வயிற்று புண்கள் சிகிச்சைக்காக உருவாக்கப்பட்ட புரோஸ்டாகிளாண்டின் E1-இன் செயற்கை மாதிரி ஆகும்.

76 சமவாய்ப்பு கட்டுப்பாட்டு சோதனைகளைக் (14,412 பெண்கள்) கொண்ட இந்த ஆய்வு வாய்வழி மிசோப்ரோஸ்டால் (misoprostol) தூண்டல் குறைந்தபட்சம் தற்போதைய தூண்டல் முறைகளின் அளவிற்கு பயனுள்ளதாக தோன்றுகிறது என்று கண்டறிந்தது. ஒன்பது சோதனைகள் (1,282 பெண்கள்) வாய்வழி மிசோப்ரோஸ்டால் (misoprostol), ஆக்சிடோசின் இரத்த நாளங்கள் மூலம் உட்செலுத்தப்படுவதற்கு நிகரானது என்று காட்டியது, ஆனால் கணிசமாக குறைந்த சிசேரியன் சிகிச்சை தேவையை ஏற்படுத்தியது. பனிக்குட திரவத்தில் அதிக விகிதம் மெகோனியம் நிறமேற்றுதல், பிறக்காத குழந்தையின் எந்த பாதகமான விளைவுகளுக்கும் தொடர்புடையது இல்லை. இது குழந்தையின் குடலில் இருக்கும் மிசோப்ரோஸ்டாலினின் (misoprostol) ஒரு நேரடி விளைவாக இருக்க முடியும். இந்த பாதிப்பு யோனி வழி மிசோப்ரோஸ்டாளுடன் (misoprostol) ஒப்பிடுகையில் அதிலும் இருந்தது ஆனால் குறைவாக இருப்பதாக தோன்றியது . வாய்வழி மற்றும் யோனிவழி மிசோப்ரோஸ்டாலை (misoprostol ) ஒப்பிட்ட 37 (முப்பது ஏழு) சோதனைகள் (6,417 பெண்கள்) ஒரே மாதிரியான விளைவுகளுள்ளதாக தகவல் தந்தன. ஆனால் வாய்வழி மிசோப்ரோஸ்டாலை (misoprostol) எடுத்தவர்களுக்கு பிரசவத்தின் போது சிறப் பான குழந்தை பிறப்புக்கு முந்தைய நிலையும், குறைவான இரத்தப் போக்குடைய குழந்தை பேறுக்குபிந்தைய நிலையும் இருந்தது.

12 (பன்னிரண்டு) சோதனைகளில் (3,859 பெண்கள்), வாய்வழி மிசோப்ரோஸ்டோலை (misoprostol) யோனி டைநோப்ரோஸ்டோனுடன் (dinoprostone) ஒப்பிடுகையில், மிசோப்ரோஸ்டோல் (misoprostol) கொடுக்கப்பட்ட பெண்களுக்கு, தூண்டல் ஒட்டுமொத்தமாக மெதுவாக இருந்திருக்கலாம் என்றாலும் சிசேரியன் (26% உடன் ஒப்பிடுகையில் 21% பெண்களுக்கு) வாய்ப்பு குறைவாகவே இருந்தது. இந்த ஆய்வுகளில் மிசோப்ரோஸ்டோலின் பொதுவான மருந்து அளவு 20 McG ஆக இருந்தது. அதிகளவு தூண்டுதல் மற்றும் மெகோனியம் நிறமேற்றி விகிதங்கள் மிசோப்ரோஸ்டோல் (misoprostol )மற்றும் டைநோப்ரோஸ்டோனில் (dinoprostone) ஒரேமாதிரி இருந்தன.

வாய்வழி மிசோப்ரோஸ்டாலை (misoprostol) மருந்துபோலியுடன் ஒப்பிட்ட ஒன்பது சோதனைகள் (1,109 பெண்கள்), வாய்வழி மிசோப்ரோஸ்டால் (misoprostol) பிரசவத்தை தூண்ட மருந்துப்போலியைக் காட்டிலும் மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்றும், குறைந்த சிசேரியன் விகிதம் மற்றும் பிறந்த குழந்தைகளுக்கான தீவிர சிகிச்சை பிரிவில் குறைவான சேர்க்கை இருப்பதாகவும் காட்டியது. சில ஒப்பீடுகளின் ஆதாரங்களின் தரம் (எடுத்துக்காட்டாக வாய்வழி மிசோப்ரோஸ்டால் ஒப்பிடு யோனி மிசோப்ரோஸ்டால்), மிக வலுவாக இருந்தது ஆனால் பரிந்துரைகளின் வலிமை மற்ற ஒப்பீடுகளுக்கு குறைவாக இருந்தது.

மொழிபெயர்ப்பு குறிப்புகள்

மொழிபெயர்ப்பு: க. அழகுமூர்த்தி சி.இ.பி.என்.அர் குழு

Laički sažetak

Primjena misoprostola na usta za izazivanje (indukciju) trudova

Oralno (na usta) primijenjeni misoprostol učinkovit je za izazivanje (induciranje) trudova. Učinkovitiji je od placeba, jednako učinkovit kao vaginalno primjenjen misoprostol i dovodi do manjeg broja carskih rezova nego vaginalno primijenjeni dinoproston ili oksitocin. Međutim, još nema dovoljno podataka iz randomiziranih kontroliranih studija kako bi se odredila najsigurnija doza.

Indukcija trudova u kasnoj trudnoći koristi se kako bi se izbjegle komplikacije kada su trudnica ili njezino nerođeno dijete u opasnosti. Razlozi za indukciju trudova uključuju prekoračenje termina, pucanje membrana prije pojave trudova i visoki krvni tlak. Prostaglandini su hormoni prirodno prisutni u uterusu (maternici); oni omekšavaju vrat maternice (cerviks) i stimuliraju kontrakcije u trudovima. Sintetski prostaglandin E2 dinoproston može se primijeniti vaginalno za indukciju trudova, ali je nestabilan pri sobnoj temperaturi i skup. Oralni misoprostol je sintetski analog prostaglandina E1, jeftin i neosjetljiv na toplinu, a izvorno razvijen za terapiju čireva na želucu.

Ovaj Cochrane sustavni pregled 76 randomiziranih kontroliranih studija (14.412 sudionica) pronašao je određene dokaze da je oralni misoprostol barem jednako učinkovit kao trenutno korištene metode indukcije trudova. Devet studija (1.282 žena) pokazalo je da je oralni misoprostol bio jednak intravenskoj infuziji oksitocina, ali je doveo do značajno manje carskih rezova. Viša stopa onečišćenja amnionske tekućine mekonijem nije bilo povezano s bilo kakvim učinkom na nerođeno dijete i moglo bi biti posljedica izravnog djelovanja misoprostola na probavni sustav djeteta. Taj učinak bio je opažen i kod vaginalnog misoprostola, ali u manjoj količini. U 37 studija (6.417 sudionica) koje su uspoređivale oralno i vaginalno primjenjen misoprostol nađeni su podatci o sličnoj učinkovitosti, ali u skupini žena koje su primale oralni misoprostol djeca su bila boljeg stanja pri porodu i manje krvarenja poslije poroda.

U 12 studija (3.859 žena) koje su uspoređivale oralni misoprostol i vaginalni dinoproston, žene koje su dobivale misoprostol imale su manju potrebu za carskim rezom (21% u usporedbi s 26%), iako je indukcija bila sporija. Najčešća doza misoprostola u ovim studijama bila je 20 mikrograma. Stope hiperstimulacije i onečišćenja mekonijem bile su slične kod misoprostola i dinoprostona.

Devet studija (1.109 žena) koje su uspoređivale oralni misoprostol i placebo pokazale su da je oralni misoprostol učinkovitiji od placeba za indukciju trudova, s manje carskih rezova i manje prijema na odjele neonatalne intenzivne skrbi. Kvaliteta dokaza za neke usporedba je bila vrlo visoka (na primjer, usporedba oralnog i vaginalnog misoprostola), ali je snaga preporuka bila manja za druge usporedbe.

Bilješke prijevoda

Hrvatski Cochrane
Preveo: Adam Galkovski
Ovaj sažetak preveden je u okviru volonterskog projekta prevođenja Cochrane sažetaka. Uključite se u projekt i pomozite nam u prevođenju brojnih preostalih Cochrane sažetaka koji su još uvijek dostupni samo na engleskom jeziku. Kontakt: cochrane_croatia@mefst.hr

Резюме на простом языке

Пероральное применение мизопростола для индукции родов

Пероральное применение мизопростола эффективно для индукции (старта) родов. Это (мизопростол внутрь) более эффективно, чем плацебо, так же эффективно, как и вагинальное использование мизопростола, и приводит к меньшей частоте кесарева сечения, чем вагинальный динопростон или окситоцин. Однако, всё еще недостаточно данных из рандомизированных контролируемых испытаний, чтобы определить наилучшую дозу мизопростола для гарантии безопасности.

Индукция родов в конце беременности применяется для предотвращения осложнений, когда беременная женщина или её будущий ребенок находятся в опасности (имеются факторы риска). Причины индукции родов включают перенашивание беременности, преждевременный разрыв плодных оболочек и высокое кровяное [артериальное] давление. Простагландины - это гормоны, которые естественным образом присутствуют в матке; они смягчают шейку матки и стимулируют схватки в родах. Искусственный аналог простагландина Е2, динопростон, можно вводить вагинально, чтобы побудить (стимулировать) роды, но он нестабилен при комнатной температуре и является дорогостоящим. Мизопростол для перорального применения является дешевым и термостойким синтетическим аналогом простагландина E1; он первоначально был разработан для лечения язв желудка.

Этот обзор 76 рандомизированных контролируемых испытаний (14 412 женщин) обнаружил, что мизопростол внутрь представляется по меньшей мере настолько же эффективным, как и другие современные методы индукции родов. Девять испытаний (1 282 женщины) показали, что мизопростол внутрь эквивалентен внутривенной инфузии окситоцина, но его использование приводит к значительно меньшему числу кесаревых сечений. `Большая частота окрашивания амниотической жидкости меконием не была связана с каким-либо неблагоприятным влиянием на еще не родившегося ребенка, и может быть прямым действием мизопростола на кишечник ребенка. Этот эффект был также виден при сравнении с вагинально вводимым мизопростолом, но был менее выражен. Тридцать семь испытаний (6 417 женщин), в которых сравнили пероральный и вагинальный мизопростол, показали их одинаковую эффективность. Однако у тех, кто принимал мизопростол внутрь, состояние новорожденных при рождении было лучше, и было меньше послеродовых кровотечений.

В 12 (двенадцати) испытаниях (3 859 женщин) по сравнению перорального мизопростола с вагинальным динопростоном, женщины, принимавшие мизопростол, реже нуждались в операции кесарева сечения (21% по сравнению с 26% женщин), хотя индукция родов в целом могла быть медленнее. Наиболее распространенной дозой мизопростола в этих исследованиях была доза в 20 мкг. Частота гиперстимуляции и окрашивания меконием были аналогичны при использовании мизопростола и динопростона.

Девять испытаний, в которых сравнивали пероральный мизопростол с плацебо (1 109 женщин), показали, что пероральный мизопростол более эффективен, чем плацебо для индукции родов, с более низкой частотой кесаревых сечений и госпитализаций детей в отделение интенсивной терапии новорожденных. Качество доказательств для некоторых сравнений было очень надежным (например, пероральный мизопростол против вагинального мизопростола), но сила рекомендаций была меньшей для других сравнений.

Заметки по переводу

Перевод: Зиганшина Лилия Евгеньевна. Редактирование: Юдина Екатерина Викторовна. Координация проекта по переводу на русский язык: Cochrane Russia - Кокрейн Россия (филиал Северного Кокрейновского Центра на базе Казанского федерального университета). По вопросам, связанным с этим переводом, пожалуйста, обращайтесь к нам по адресу: lezign@gmail.com

Laienverständliche Zusammenfassung

Oral verabreichtes Misoprostol zur Einleitung der Wehentätigkeit

Oral verabreichtes Misoprostol ist ein wirksames Mittel zur Einleitung der Wehentätigkeit. Es ist wirksamer als ein Placebo, genauso wirksam wie vaginal verabreichtes Misoprostol und führt zu weniger Kaiserschnitten als vaginal verabreichtes Dinoproston oder Oxytocin. Es liegen jedoch noch immer nicht genügend Daten aus randomisierten kontrollierten Studien vor, um die optimale Dosis bei größtmöglicher Sicherheit zu bestimmen.

Durch die Einleitung von Wehen in der Spätschwangerschaft sollen Komplikationen verhindert werden, wenn für die Schwangere oder ihr ungeborenes Kind Risiken bestehen. Zu den Gründen für eine Einleitung gehören Übertragung, das Platzen der Fruchtblase vor dem Einsetzen der Wehen (vorzeitiger Blasensprung) und hoher Blutdruck. Prostaglandine sind Hormone, die von Natur aus in der Gebärmutter (im Uterus) vorkommen; sie machen den Gebärmutterhals weich und regen die Gebärmutter in der Wehenphase zu Kontraktionen an. Das künstliche Prostaglandin E2, auch Dinoproston genannt, kann über die Vagina verabreicht werden, um Wehen herbeizuführen, jedoch ist es bei Raumtemperatur instabil und außerdem teuer. Oral (in Tablettenform) verabreichtes Misoprostol ist ein preiswerter und hitzebeständiger synthetisch hergestellter Abkömmling von Prostaglandin E1, der ursprünglich für die Behandlung von Magengeschwüren entwickelt wurde.

In diesem Review mit 76 randomisierten kontrollierten Studien (14.412 Frauen) stellten wir fest, dass oral verabreichtes Misoprostol offenbar mindestens so wirksam ist wie die aktuellen Methoden der Weheneinleitung. 9 Studien (1282 Frauen) zeigten, dass oral verabreichtes Misoprostol genauso wirksam war wie intravenös verabreichtes Oxytocin, jedoch zu signifikant weniger Kaiserschnitten führte. Eine höhere Rate von Verunreinigungen des Fruchtwassers durch Mekonium (Kindspech) wurde nicht mit unerwünschten Wirkungen auf das Ungeborene in Verbindung gebracht und könnte eine direkte Wirkung von Misoprostol auf das Verdauungssystem des Babys darstellen. Diese Wirkung wurde auch im Vergleich mit vaginal verabreichtem Misoprostol beobachtet, jedoch in geringerem Ausmaß. Die 37 Studien (6417 Frauen), in denen oral und vaginal verabreichtes Misoprostol verglichen wurde, berichteten über eine ähnliche Wirksamkeit, wobei in der Gruppe, die Misoprostol oral eingenommen hatte, der Zustand der Neugeborenen bei der Geburt besser war und es seltener zu Blutungen nach der Geburt kam.

In 12 Studien (3859 Frauen), in denen oral verabreichtes Misoprostol mit vaginal verabreichtem Dinoproston verglichen wurde, bestand für die Frauen in der Misoprostol-Gruppe eine geringere Wahrscheinlichkeit für einen Kaiserschnitt (21 % gegenüber 26 % in der Dinoproston-Gruppe), jedoch könnte dies auf eine insgesamt langsamere Geburtseinleitung zurückzuführen sein. Die häufigste Misoprostol-Dosis in diesen Studien lag bei 20 Mikrogramm. Die Raten für Hyperstimulation und mekoniumhaltiges Fruchtwasser waren bei Misoprostol und Dinoproston ähnlich hoch.

Die 9 Studien, in denen oral verabreichtes Misoprostol mit einem Placebo verglichen wurde (1109 Frauen), zeigten, dass oral verabreichtes Misoprostol wirksamer die Wehentätigkeit einleitet als ein Placebo und gleichzeitig eine geringere Kaiserschnittrate und weniger Einweisungen in die Neugeborenenintensivstation mit sich bringt. Die Qualität der Evidenz für einige Vergleiche war sehr robust (zum Beispiel für oral verabreichtes im Vergleich zu vaginal verabreichtem Misoprostol), bei anderen Vergleichen war die Stärke der Empfehlungen jedoch geringer.

Anmerkungen zur Übersetzung

S. Schmidt-Wussow, freigegeben durch Cochrane Schweiz.

Streszczenie prostym językiem

Stosowanie doustnego mizoprostolu w indukcji porodu.

Mizoprostol podawany doustnie jest skuteczną metodą indukcji (wywoływania) porodu. Jest on skuteczniejszy niż placebo, tak samo skuteczny jak mizoprostol stosowany dopochwowo i prowadzi do mniejszej liczby cięć cesarskich niż dinoproston podawany dopochwowo lub oksytocyna. Jednakże dotychczas nie ma wystarczającej ilości danych pochodzących z badań z grupą kontrolną i randomizacją, określających optymalne dawki gwarantujące bezpieczeństwo doustnego stosowania mizoprostolu.

Indukcję porodu w ciąży donoszonej stosuje się aby zapobiec powikłaniom w sytuacji zagrożenia ciężarnej oraz jej nienarodzonego dziecka. Wskazaniami do indukcji porodu są ciąża po terminie, przedwczesne pęknięcie błon płodowych i wysokie ciśnienie tętnicze. Prostaglandyny to hormony naturalnie występujące w macicy, które wpływają na dojrzewanie szyjki oraz stymulują skurcze macicy podczas porodu. Dinoproston, syntetyczną prostaglandynę E2, można stosować dopochwowo w celu indukcji porodu, jednak jest niestabilna w temperaturze pokojowej i kosztowna. Doustnie podawany mizoprostol jest tanim i stabilnym termicznie syntetycznym analogiem prostaglandyny E1, pierwotnie stosowanym w leczeniu wrzodów żołądka.

W przeglądzie 76 badań z randomizacją (obejmujących 14 412 kobiet) stwierdzono, że doustne stosowanie mizoprostolu wydaje się być co najmniej tak skuteczne jak dotychczasowe metody indukcji porodu. W 9 badaniach (1 282 kobiet) wykazano, że doustnie stosowany mizoprostol był równie skuteczny jak dożylny wlew oksytocyny, ale jego stosowanie skutkowało znamiennie mniejszą liczbą wykonanych cięć cesarskich. Większy odsetek wewnątrzmacicznego oddania smółki nie wiązał się z jakimkolwiek ujemnym wpływem na nienarodzone dziecko i mógł być bezpośrednim skutkiem wpływu mizoprostolu na jelita płodu. Efekt ten obserwowano również w stosunku do dopochwowego podawania mizoprostolu, ale wydaje się on być mniejszy. W 37 badaniach (6 417 kobiet), w których porównywano doustne i dopochwowe stosowanie mizoprostolu, stwierdzono podobną ich skuteczność, ale w przypadku doustnego podawania mizoprostolu stan noworodków zaraz po urodzeniu był lepszy i wykazano mniej krwotoków poporodowych.

W 12 badaniach (3 859 kobiet) porównujących doustnie podawany mizoprostol z dopochwowo stosowanym dinoprostonem wykazano, że u kobiet, u których podawano mizoprostol rzadziej wykonywano cięcie cesarskie (21% vs 26%), chociaż sama indukcja mogła przebiegać ogólnie wolniej. Najczęściej stosowaną dawką mizoprostolu w powyższych badaniach było 20 mcg. Odsetek hiperstymulacji macicy oraz wewnątrzmacicznego oddania smółki był podobny dla mizoprostolu i dinoprostonu.

W 9 badaniach porównujących doustnie podawany mizoprostol z placebo (1 109 kobiet) wykazano, że doustniy mizoprostol jest skuteczniejszy w indukcji porodu w porównaniu z placebo, i jego stosowanie wiąże się z mniejszym odsetkiem cięć cesarskich i przyjęć na oddział intensywnej terapii noworodków. Jakość danych w niektórych badaniach była bardzo duża (na przykład w badaniach porównujących doustne i dopochwowe stosowanie mizoprostolu), ale w innych siła zaleceń była mniejsza.

Uwagi do tłumaczenia

Tłumaczenie: Agnieszka Pacek Redakcja: Ewa Płaczkiewicz-Jankowska

Ringkasan bahasa mudah

Misoprostol oral untuk induksi proses bersalin.

Misoprostol oral berkesan untuk induksi proses bersalin. Ia lebih berkesan daripada placebo, sama berkesan seperti misoprostol faraj dan kurang menyebabkan kadar pembedahan caesarean berbanding dinoprostone faraj atau oxytocin. Walau bagaimanapun, data darpada ujikaji rambang masih tidak mencukupi untuk menentukan dos optima yang selamat.

Induksi proses bersalin digunakan dalam peringkat akhir kehamilan untuk mencegah komplikasi apabila wanita hamil tersebut atau anak dalam kandungannya berisiko. Sebab-sebab induksi termasuklah tarikh terlampau tempoh, pecah air ketuban sebelum tarikh tempoh, dan tekanan darah tinggi. Prostaglandin ialah hormon semulajadi rahim; ia boleh melembutkan serviks dan merangsang kontraksi dalam proses bersalin. Prostaglandin E2 tiruan, dinoprostone boleh dimasukkan melalui faraj untuk induksi proses bersalin tetapi ia tidak stabil dalam suhu bilik dan mahal. Misoprostol oral adalah analog sintetik prostaglandin E1 yang murah dan stabil haba. Asalnya ia dihasilkan untuk rawatan ulser perut.

Kajian yang melibatkan 76 ujikaji rambang terkawal (14.412 wanita) ini mendapati bahawa misoprostol oral sekurang-kurangnya sama berkesan seperti kaedah induksi proses bersalin terkini. Sembilan ujikaji (1,282 wanita) menunjukkan bahawa misoprostol oral sama berkesan seperti infusi intravena oxytocin, tetapi ia lebih jarang mengakibatkan pembedahan caesarean. Kadar air ketuban kelumuran meconium yang lebih tinggi adalah tidak berkaitan dengan apa-apa kesan buruk ke atas bayi dalam kandungan dan mungkin merupakan kesan langsung misoprostol ke atas usus bayi. Kesan tersebut juga didapati dalam perbandingan dengan misoprostol faraj tetapi lebih jarang. 37 tiga puluh tujuh ujikaji (6417 wanita) yang membandingkan misoprostol oral dan faraj dilaporkan sama berkesan tetapi mereka yang mengambil misoprostol oral mempunyai keadaan neonatal yang lebih baik ketika kelahiran dan kurang pendarahan selepas bersalin.

Dalam 12 dua belas ujikaji (3,859 wanita) yang membandingkan misoprostol oral dengan dinoprostone faraj, wanita yang diberi misoprostol lebih jarang memerlukan pembedahan caesarean (21% berbanding dengan 26% daripada wanita), walaupun induksi proses bersalin mungkin lebih lama secara keseluruhannya. Dos misoprostol yang paling biasa diberikan dalam ujikaji ini adalah 20 mcg. Kadar hyperstimulasi dan pelumuran meconium adalah sama bagi misoprostol dan dinoprostone.

Sembilan ujian yang membandingkan misoprostol oral dengan placebo (1,109 wanita) menunjukkan bahawa misoprostol oral adalah lebih berkesan daripada placebo untuk induksi proses bersalin, mempunyai kadar pembedahan caesarean yang lebih rendah dan kurang kemasukan ke neonatal unit rawatan rapi. Kualiti bukti untuk sesetengah perbandingan adalah amat kukuh (contohnya, misoprostol lisan berbanding misoprostol faraj) tetapi kekuatan cadangan adalah kurang dalam sesetengah perbandingan lain.

Catatan terjemahan

Diterjemahkan oleh Ng Chin Ang (Penang Medical College). Disunting oleh Sharifah Halimah Jaafar (Regency Specialist Hospital Sdn Bhd, JB). Untuk sebarang pertanyaan berkaitan terjemahan ini sila hubungi chinang_c2017@ms.pmc.edu.my