Physiotherapy versus placebo or no intervention in Parkinson's disease

  • Review
  • Intervention

Authors


Abstract

Background

Despite medical therapies and surgical interventions for Parkinson's disease (PD), patients develop progressive disability. Physiotherapy aims to maximise functional ability and minimise secondary complications through movement rehabilitation within a context of education and support for the whole person. The overall aim is to optimise independence, safety, and well-being, thereby enhancing quality of life.

Objectives

To assess the effectiveness of physiotherapy intervention compared with no intervention in patients with PD.

Search methods

We identified relevant trials by conducting electronic searches of numerous literature databases (e.g. MEDLINE, EMBASE) and trial registers, and by handsearching major journals, abstract books, conference proceedings, and reference lists of retrieved publications. The literature search included trials published up to the end of January 2012.

Selection criteria

Randomised controlled trials of physiotherapy intervention versus no physiotherapy intervention in patients with PD.

Data collection and analysis

Two review authors independently extracted data from each article. We used standard meta-analysis methods to assess the effectiveness of physiotherapy intervention compared with no physiotherapy intervention. Trials were classified into the following intervention comparisons: general physiotherapy, exercise, treadmill training, cueing, dance, and martial arts. We used tests for heterogeneity to assess for differences in treatment effect across these different physiotherapy interventions.

Main results

We identified 39 trials with 1827 participants. We considered the trials to be at a mixed risk of bias as the result of unreported allocation concealment and probable detection bias. Compared with no intervention, physiotherapy significantly improved the gait outcomes of speed (mean difference 0.04 m/s, 95% confidence interval (CI) 0.02 to 0.06, P = 0.0002); two- or six-minute walk test (13.37 m, 95% CI 0.55 to 26.20, P = 0.04) and Freezing of Gait questionnaire (-1.41, 95% CI -2.63 to -0.19, P = 0.02); functional mobility and balance outcomes of Timed Up & Go test (-0.63 s, 95% CI -1.05 to -0.21, P = 0.003), Functional Reach Test (2.16 cm, 95% CI 0.89 to 3.43, P = 0.0008), and Berg Balance Scale (3.71 points, 95% CI 2.30 to 5.11, P < 0.00001); and clinician-rated disability using the Unified Parkinson’s Disease Rating Scale (UPDRS) (total -6.15 points, 95% CI-8.57 to -3.73, P < 0.00001; activities of daily living: -1.36, 95% CI -2.41 to -0.30, P = 0.01; and motor: -5.01, 95% CI -6.30 to -3.72, P < 0.00001). No difference between arms was noted in falls (Falls Efficacy Scale: -1.91 points, 95% CI -4.76 to 0.94, P = 0.19) or patient-rated quality of life (PDQ-39 Summary Index: -0.38 points, 95% CI -2.58 to 1.81, P = 0.73). One study reported that adverse events were rare; no other studies reported data on this outcome. Indirect comparisons of the different physiotherapy interventions revealed no evidence that the treatment effect differed across physiotherapy interventions for any of the outcomes assessed.

Authors' conclusions

Benefit for physiotherapy was found in most outcomes over the short term (i.e. < 3 months) but was significant only for speed, two- or six-minute walk test, Freezing of Gait questionnaire, Timed Up & Go, Functional Reach Test, Berg Balance Scale, and clinician-rated UPDRS. Most of the observed differences between treatments were small. However, for some outcomes (e.g. speed, Berg Balance Scale, UPDRS), the differences observed were at, or approaching, what are considered minimal clinically important changes. These benefits should be interpreted with caution because the quality of most of the included trials was not high. Variation in measurements of outcome between studies meant that our analyses include a small proportion of the participants recruited.

This review illustrates that a wide range of approaches are employed by physiotherapists to treat patients with PD. However, no evidence of differences in treatment effect was noted between the different types of physiotherapy interventions being used, although this was based on indirect comparisons. A consensus menu of 'best practice' physiotherapy is needed, as are large, well-designed randomised controlled trials undertaken to demonstrate the longer-term efficacy and cost-effectiveness of 'best practice' physiotherapy in PD.

Plain language summary

Physiotherapy for treatment of Parkinson's disease

In spite of various medical and surgical treatments for Parkinson's disease (PD), patients gradually develop significant physical problems. Physiotherapists aim to enable people with PD to maintain their maximum level of mobility, activity, and independence by monitoring their condition and targeting appropriate treatment. A range of approaches to movement rehabilitation are used, which aim to enhance quality of life by maximising physical ability and minimising problems related to Parkinson's over the whole course of the disease.

Only randomised controlled trials were included in this review. In these studies,a group of participants were given physiotherapy intervention and were compared with another group of participants, who did not receive physiotherapy. Participants were assigned to a group in random fashion so a fair test was established. Thirty-nine randomised trials involving 1827 participants were identified as suitable for this review. The quality of the trials was not high because in many, methods were not reported adequately and blinding was not feasible. These trials assessed various physiotherapy interventions, so the trials were grouped according to the type of intervention being used (i.e. general physiotherapy, exercise, treadmill training, cueing, dance, or martial arts).

Improvement in all walking outcomes (except the 10- or 20-metre walk test) was noted with physiotherapy intervention. However, these improvements were significant only for walking speed, walking endurance, and freezing of gait. Mobility and balance also improved with a physiotherapy intervention, with significant improvements reported in one test of mobility (the Timed Up & Go test, which times how long it takes a person to get up from a chair, walk a certain distance, then walk back to the chair and sit down) and in two tests of balance (one assessing how far a person can reach before he or she loses balance (Functional Reach Test) and another assessing multiple aspects of balance (Berg Balance Scale)). Clinician-rated disability, using the Unified Parkinson’s Disease Rating Scale (UPDRS), was also improved with physiotherapy intervention. No difference was observed between the two groups in falls or patient-rated quality of life. One study reported that adverse events were rare; no other studies reported data on this outcome. When the different physiotherapy interventions were compared, no evidence suggested that treatment effect differed across the physiotherapy interventions for any of the outcomes assessed.

This review provides evidence of the short-term benefit of physiotherapy for the treatment of PD. Although most observed differences were small, improvements in walking speed, balance with the Berg Balance Scale, and clinician-rated disability using the UPDRS were of a size that patients may consider them to be important. These benefits should be interpreted with caution because of the quality of the included trials, and the lack of common assessment of treatment effects. This affected the quantity of data that we could use for analysis.

எளியமொழிச் சுருக்கம்

பார்க்கின்சன் நோய்க்கான இயன்முறை சிகிச்சை

பார்க்கின்சன் நோய்க்கு பல்வேறு மருத்துவ மற்றும் அறுவை சிகிச்சைகள் இருக்கின்ற போதிலும், நோயாளிகள் படிப்படியாக குறிப்பிடத்தக்க உடல் பிரச்சனைகளால் பாதிப்படைகின்றனர். இயன்முறை மருத்துவர்கள், பார்கின்சன் நோய் கொண்டவர்களின் நிலையை கண்காணிப்பு செய்வதின் மூலமாகவும் மற்றும் தகுந்த சிகிச்சை குறிக்கோள் மூலமாகவும் ​அவர்கள் தங்களின் அதிகபட்ச இயக்கம், செயல்பாடு, மற்றும் சாராதிருத்தல் ஆகியவற்றை பராமரிக்க உதவிப்புரிவதை நோக்கமாக கொண்டுள்ளனர். உடல் திறனை அதிகரிப்பதன் மூலம் மற்றும் பார்க்கின்சன் நோயின் மொத்த காலத்தும் தொடர்பான பிரச்சினைகளைக் குறைப்பதன் மூலமும் வாழ்க்கை தரத்தை மேம்படுத்த வேண்டும் என்ற நோக்கம் கொண்ட பலதரப்பட்ட இயக்க புனர்வாழ்வு அணுகுமுறைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

சீரற்ற கட்டுப்பாட்டு சோதனைகள் மட்டுமே இந்த திறனாய்வில் சேர்க்கப்பட்டது. இந்த ஆய்வுகளில், இயன்முறை சிகிச்சை தலையீடு பெற்ற ஒரு குழு பங்கேற்பாளர்கள் இயன்முறை சிகிச்சை தலையீடு பெறாத மற்றொரு குழு பங்கேற்பாளர்களுடன் ஒப்பிடப்பட்டனர். நியாயமான சோதனை நிறுவப்படும் பொருட்டு, பங்கேற்பாளர்கள் சீரற்ற முறையில் ஒரு குழுவில் நியமிக்கப்பட்டனர். 1827 பங்கேற்பளர்களை உள்ளடக்கிய முப்பத்தி-ஒன்பது சீரற்ற சமவாய்ப்பு கட்டுப்பாட்டு சோதனைகள் இந்த திறனாய்விற்கு பொருத்தமானதாக அடையாளம் காணப்பட்டது. ஆய்வு முறைகள் பற்றி போதுமான தகவல் இல்லாததாலும் மற்றும் தலையீடு மறைப்பு சாத்தியமற்றதாய் இருந்ததாலும், சோதனைகளின் தரம் உயர்வாக இல்லை. இந்த சோதனைகள் பல்வேறு வகையான இயன்முறை சிகிச்சை தலையீடுகளை ஆய்வு செய்தது, ஆதலால் பயன்படுத்தப்பட்ட சிகிச்சை தலையீடுகளின் அடிப்படையில் சோதனைகள் தொகுக்கப்பட்டன (அதாவது, பொதுவான இயன்முறை சிகிச்சை, உடற்பயிற்சி, ஓடுபொறி பயிற்சி, தூண்டுதற் குறிப்புகள், நடனம் அல்லது தற்காப்பு கலைகள்).

இயன்முறை சிகிச்சையினால் அனைத்து நடைபயிற்சி விளைவுகளும் (10 அல்லது 20 மீட்டர் நடை சோதனை தவிர) மேம்பாடு அடைந்தன என்று குறிப்பிடப்பட்டது. எனினும், இந்த மேம்பாடுகள் நடைபயிற்சி வேகம், நடை நீட்சி மற்றும் நடை முடக்கம் ஆகியவற்றில் மட்டுமே குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றங்கள் கண்டது. ஒரு இயன்முறை சிகிச்சை மூலம் இயக்கம் மற்றும் உடற்சமநிலை ஆகியவையும் முன்னேற்றம் கண்டதாய், ஒரு இயக்க பரிசோதனையிலும் (டைம்ட் அப் அண்ட் கோ டெஸ்ட், ஒரு நாற்காலியில் இருந்து எழுந்து ஒரு குறிப்பிட்ட தூரத்திற்கு நடந்து, பின் திரும்பவும் நாற்காலிக்கு சென்று உட்காருவதற்கு எடுத்து கொள்ளும் நேரத்தை அளவிடும் பரிசோதனை), மற்றும் இரண்டு உடற்சமநிலை பரிசோதனைகளிலும் (பங்ஷனல் ரீச் டெஸ்ட், எவ்வளவு தூரம் ஒரு நபர் உடற்சமநிலையை இழக்காமல் அவன்/ அவளால் எட்ட முடியும் என்பதை சோதிக்கும் பரிசோதனை) மற்றொரு உடற்சமநிலையின் பல அம்சங்களை மதிப்பீடும் பரிசோதனையிலும் (பெர்க் பேலன்ஸ் ஸ்கேல்) குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றங்கள் அறிக்கையிடப்பட்டது. இயன்முறை சிகிச்சையினால், ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட பார்க்கின்சன் நோய் மதிப்பு அளவீட்டை (யுனிபைட் பார்க்கின்சன்'ஸ் டிசிஸ் ரேட்டிங் ஸ்கேல், UPDRS)பயன்படுத்தி மருத்துவர்-மதிப்பிட்ட இயலாமையும் மேம்பட்டது. இரண்டு குழுக்களுக்கும் இடையே, கீழே விழுதல் அல்லது நோயாளி-மதிப்பிடு செய்த வாழ்க்கைத் தரம் ஆகியவற்றில் எந்த வேறுபாடும் இல்லை. ஒரு ஆய்வு, பாதகமான நிகழ்வுகள் அரிதாக இருந்தது என்று அறிக்கையிட்டது; வேறு எந்த ஆய்வுகளும் இந்த விளைவு பற்றிய தரவை பதிவு செய்யவில்லை. வெவ்வேறு இயன்முறை சிகிச்சை தலையீடுகளை ஒப்பிடுகையில், ஆராயப்பட்ட எந்தவொரு விளைவிற்கும் சிகிச்சை பலனின் மதிப்பீடு இயன்முறை சிகிச்சை தலையீடுகளிடையே வேறுபட்டன என்பதற்கு எந்த ஆதாரமுமில்லை என்று பரிந்துரைக்கபட்டது.

இந்த திறனாய்வு, பார்க்கின்சன் நோய்க்கான இயன்முறை மருத்துவ சிகிச்சையின் குறுகிய-காலக்கட்ட பலனின் ஆதாரத்தை வழங்குகிறது. கணிக்கப்பட்ட பெரும்பாலான வேறுபாடுகள் சிறியளவில் இருந்தாலும், நடைபயிற்சி வேகம், பெர்க் உடற்சமநிலை அளவு மற்றும் UPDRS- ஐ பயன்படுத்தி மருத்துவர்-மதிப்பிட்ட இயலாமை ஆகியவை நோயாளிகள் தங்களுக்கு முக்கியமானதென்று கருதும் அளவு இருந்தது. இந்த நன்மைகளை, சேர்க்கப்பட்டுள்ள சோதனைகளின் தரம் மற்றும் சிகிச்சை விளைவுகளை அளவிடும் பொதுவான மதிப்பீடு பற்றாக்குறை காரணங்களுக்காக எச்சரிக்கையுடன் விளக்கம் கொள்ள வேண்டும். இதனால், பகுப்பாய்வில் நாங்கள் பயன்படுத்தக் கூடிய தரவின் அளவு பாதிக்கப்பட்டது.

மொழிபெயர்ப்பு குறிப்புகள்

மொழி பெயர்ப்பாளர்கள்: ப்ளசிங்டா விஜய், சிந்தியா ஸ்வர்ணலதா ஸ்ரீகேசவன், தங்கமணி ராமலிங்கம், ஸ்ரீகேசவன் சபாபதி.

Laički sažetak

Fizioterapija za liječenje Parkinsonove bolesti

Usprkos različitim medicinskim i kirurškim lječenjima Parkinsonove bolesti (PB), kod pacijenta se vremenom razvijaju značajnije fizičke poteškoće. Cilj fizioterapeuta je omogućiti oboljelima od PB održati maksimalan stupanj mobilnosti, aktivnosti i neovisnosti praćenjem njihovog stanja te prikladnim liječenjem. Koristi se različit opseg pristupa rehabilitaciji pokreta, čiji je cilj poboljšati kvalitetu života povećavajući fizičku sposobnost te umanjujući probleme vezane uz Parkinsonovu bolest tijekom cijelog tijeka bolesti.

U ovaj Cochrane sustavni pregled literature uključena su randomizirana kontrolirana ispitivanja (u kojima su ispitanici nasumce raspoređeni u ispitivane skupine). U tim ispitivanjima grupi sudionika je omogućena fizioterapijska intervencija te su uspoređeni sa drugom grupom sudionika koji nisu primali fizioterapiju. Sudionici su raspoređeni po grupama slučajnim odabirom da bi se omogućio nepristran rezultat. Pronađeno je 39 odgovarajućih ispitivanja, u kojima je sudjelovalo ukupno 1827 sudionika. Kvaliteta dokaza u tim studijama nije bila visoka jer kod mnogih metode nisu prijavljene na odgovarajući način te nije bilo moguće prikriti koju tearapiju pojedini ispitanici primaju. Te studije procijenile su različite fizioterapijske intervencije stoga su grupirane prema vrsti intervencije koja se koristi (tj. opća fizioterapija, vježbanje, vježbanje na pokretnoj traci, ples i borilačke vještine

Zabilježeno je poboljšanje svih rezultata hodanja (osim kod testa hoda na 10 ili 20 metara) u skupini koje je liječena fizioterapijom. Ipak, ta poboljšanja su bila značajna jedino kod brzine hodanja, izdržljivosti hodanja te zamrzavanja hoda. Mobilnost i ravnoteža su također poboljšani nakon intervencije fizioterapijom, sa značajnim poboljšanjem prijavljenim kod jednog testa mobilnosti (vremenski "ustani i hodaj" test koji mjeri vrijeme potrebno osobi da ustane sa stolice, hoda određenu udaljenost, vrati se natrag do stolice te sjedne) te kod dva testa ravnoteže (test funkcionalnog dosega koji procjenjuje koliko dugo osoba može održati ravnotežu i Bergova ljestvica ravnoteže koja ocjenjuje razne aspekte ravnoteže i održavanja). Klinički ocijenjena invalidnost, koristeći jedinstvenu ljestvicu ocjenjivanja za Parkinsonovu bolest, je također poboljšana nakon intervencije fizioterapijom. Nije zapažena razlika između dvije grupe sudionika po pitanju padova ili pacijentove ocjene kvalitete života. Samo jedna studija je prikazala podatke o rijetkim nuspojavama, za razliku od svih ostalih. Usporedbom različitih intervencija fizioterapijom, nijedan dokaz ne sugerira da se učinak tretmana razlikuje ovisno o različitoj metodi fizioterapije za bilo koji od procijenjenih ishoda.

Ovaj sustavni pregled literature pokazuje da fizioterapija može postići kratkoročnu korist u liječenju PB. Iako je većina uočenih razlika mala, poboljšanje u brzini hoda, poboljšanje ravnoteže ocijenjeno Bergovom ljestvicom ravnoteže te poboljšanje ocjene kliničke invalidnosti pomoću jedinstvene ljestvice za PB, ipak imaju značaj koji bi pacijenti mogli smatrati važnim. Te prednosti treba tumačiti sa oprezom zbog kvalitete uključenih ispitivanja i nedostatka zajedničke procjene učinaka liječenja. To je utjecalo na količinu podataka koje smo mogli koristiti za analizu.

Bilješke prijevoda

Hrvatski Cochrane
Prevela: Diana Rubić
Ovaj sažetak preveden je u okviru volonterskog projekta prevođenja Cochrane sažetaka. Uključite se u projekt i pomozite nam u prevođenju brojnih preostalih Cochrane sažetaka koji su još uvijek dostupni samo na engleskom jeziku. Kontakt: cochrane_croatia@mefst.hr

Ancillary