Therapies for depression in Parkinson's disease

  • Review
  • Intervention

Authors


Abstract

Background

Depression is one of the most common neuropsychiatric disturbances in Parkinson's disease. 40% of observed variation in quality of life is due to depression. However, there is little hard evidence of the efficacy and safety of antidepressant therapies in Parkinson's disease.

Objectives

To assess the efficacy and safety of antidepressant therapies in idiopathic Parkinson's disease. Safety refers to both the direct side-effects of the therapy and also the therapy's interactions with the symptoms of Parkinson's disease and with the antiparkinsonian medications.

Search methods

Relevant clinical trials were identified by electronic searches the Cochrane Controlled Trials Register (the Cochrane Library Issue 3, 2001), MEDLINE(1996-2001), EMBASE (1974-2001), PsychLit (1800's-2001), CINAHL (1982-2001) databases. The reference list of all trial reports and reviews were examined. Queries were sent out to all manufacturers and distributors of antidepressants within the UK requesting information on any relevant clinical trials.

Selection criteria

Randomised controlled trials (RCT) examining licensed oral antidepressants, electroconvulsive therapy (ECT) or behavioural therapy in the treatment of depression in idiopathic Parkinson's disease.

Data collection and analysis

Data was extracted and assessed independently by three of the authors. Disagreements were resolved by discussion.

Main results

Three randomised controlled trials were found examining oral antidepressant medications in Parkinson's disease in a total of 106 patients. No eligible trials of ECT or behavioural therapy were found. In the first arm of the crossover trial by Andersen 1980 (n=22) patients in the nortriptyline group showed a larger improvement than placebo group in median depression score in a self-made 31-item depression rating scale after 16 weeks of treatment but statistical significance was not calculated. A parallel group trial by Wermuth 1998 (n=37) did not show any statistically significant difference between the citalopram and placebo groups in the Hamilton Depression Scale after 52 weeks of treatment. The third study by Rabey 1996 (n=47) was a randomised open-label trial to compare fluvoxamine versus amitriptyline. Similar numbers of patients in amitriptyline and fluvoxamine groups (60% vs 55%) had a 50% reduction of Hamilton score after 16 months of treatment. However, further assessment of this trial was not possible because only summary results were available from an abstract and attempts to contact the authors failed. Visual hallucinations or confusion had been reported in patients with fluvoxamine and amitriptyline. Otherwise, no other major side effects were found in the other two trials.

Authors' conclusions

Insufficient data on the effectiveness and safety of any antidepressants therapies in Parkinson's disease are available on which to make recommendations for their use. Further large scale randomised controlled trials are urgently required in this area.

摘要

背景

巴金森氏症(Parkinson's disease)患者憂鬱症的治療

憂鬱症是巴金森氏症患者身上最常出現的神經精神障礙之一。造成患者生活品質的變化的原因有40%是因為憂鬱症。然而,關於抗憂鬱劑治療帕金森症患者的有效性及安全性卻很少有確切的證據。

目標

為了評估抗憂鬱藥治療原發性巴金森氏症的有效性及安全性。安全性是指治療直接的副作用,以及治療與帕金森病症狀和抗帕金森藥物間的相互作用。

搜尋策略

經過電子檢索後找出相關的臨床試驗:資料庫包括:Cochrane Controlled Trials Register(Cochrane Library Issue 3,2001年),MEDLINE(1996 – 2001年),EMBASE(1974年至2001年),PsychLit(1800's  2001),CINAHL(1982 – 2001年)。所有試驗報告和回顧文章的參考文獻都經過驗證。與這些臨床試驗相關的抗抑鬱藥的英國製造商和分銷商都被要求提供相關資訊。

選擇標準

治療原發性巴金森氏症憂鬱症的口服抗憂鬱藥物、電療法(electroconvulsive therapy,ECT)或行為療法的隨機對照試驗(RCT)。

資料收集與分析

三位審查委員獨立擷取並評估數據。遇到意見不合時則經由討論解決。

主要結論

有3項隨機對照試驗是關於口服抗憂鬱藥治療巴金森氏症患者的,病患數共106例。關於ECT治療或行為療法的報告都不符合資格。1980年Andersen 發表的一項交叉試驗(n = 22),使用nortriptyline治療16周後的患者比起安慰劑,在平均憂鬱分數(median depression score,含有31項自我評估指標)出現大於對照組的改善,不過並沒有計算統計結果的顯著差異。1998年Wermuth的一項平行分組試驗(parallel group trial)(n = 37)比較了citalopram和安慰劑經52周的治療效果後也沒有顯示出任何顯著性差異(以Hamilton Depression Scale評分)。第三項研究是1996年Rabey的隨機開放性試驗(randomised openlabel trial),比較fluvoxamine和amitriptyline的效果。經過16週治療後,兩組有相近比例的病患在Hamilton score的評分上有50%的改善(fluvoxamine比amitriptyline:60%比55%)。不過,對於這份試驗卻無法進行進一步的評估,因為從摘要中只能得到概要的結果,而且也沒有辦法聯繫到作者。Fluvoxamine和amitriptyline都曾被報導過有視幻覺或意識混亂的副作用。然而,在另兩項試驗中並沒有發現任何重大的副作用。

作者結論

目前關於任何抗憂鬱藥在治療巴金森氏症患者的有效性和安全性的數據都不足,無法提供使用建議。目前在這一領域仍迫切需要更進一步大規模的隨機對照試驗。

翻譯人

本摘要由新光醫院鍾禎智翻譯。

此翻譯計畫由臺灣國家衛生研究院(National Health Research Institutes, Taiwan)統籌。

總結

抗憂鬱劑治療可能可以幫助減輕巴金森氏症患者的憂鬱症,但目前仍需要更多關於其安全性和有效性的研究。巴金森氏症可同時導致精神以及身體上的症狀,最常見就是憂鬱症。目前用於治療巴金森氏症患者憂鬱症的方法有口服抗抑鬱劑、電療法和行為療法。目前沒有試驗研究電療法或行為療法的有效性。我們找到了抗憂鬱劑療法的三項試驗。回顧分析的結果發現,關於抗憂鬱劑療效並沒有足夠的證據,到目前為止,治療的不良反應包括了視幻覺和意識混亂,但都不嚴重。

Plain language summary

Anti-depressant therapies may be able to help relieve depression in people with Parkinson's disease but more research is needed on safety and effectiveness.

Parkinson's disease can lead to psychiatric as well as physical symptoms, the most common of which is depression. Oral antidepressants, electroconvulsive therapy or behavioural therapy are currently used in the treatment of depression in Parkinson's disease. No trials were found examining the efficacy of electroconvulsive therapy or behavioural therapy. We identified three trials which examined antidepressant drugs. The review found that there is not enough evidence from the trials about the effects of antidepressant drugs for the treatment of depression in people with Parkinson's disease. Adverse effects in trials so far have not been severe, and included visual hallucinations and confusion.

Laički sažetak

Liječenje antidepresivima moglo bi ublažiti depresiju oboljelih od Parkinsonove bolesti, ali potrebna su daljnja istraživanja o sigurnosti i učinkovitosti.

Parkinsonova bolest može dovesti do psihičkih i fizičkih simptoma, od kojih je najčešći depresija. Oralni antidepresivi, elektrokonvulzivne terapije ili bihevioralne terapije trenutno se upotrebljavaju za liječenje depresije kod Parkinsonove bolesti. U ovom Cochrane sustavnom pregledu literature nisu pronađena istraživanja učinkovitosti elektrokonvulzivne ili bihevioralne terapije. Pronađena su tri istraživanja koja su ispitala antidepresive. Analizom tih studija je utvrđeno da ne postoji dovoljno dokaza o učincima antidepresiva za liječenje depresije u osoba s Parkinsonovom bolešću. Nepovoljni učinci u istraživanjima do sada nisu bili ozbiljni, a uključuju vizualne halucinacije i zbunjenost.

Bilješke prijevoda

Hrvatski Cochrane
Prevela: Diana Rubić
Ovaj sažetak preveden je u okviru volonterskog projekta prevođenja Cochrane sažetaka. Uključite se u projekt i pomozite nam u prevođenju brojnih preostalih Cochrane sažetaka koji su još uvijek dostupni samo na engleskom jeziku. Kontakt: cochrane_croatia@mefst.hr 

எளியமொழிச் சுருக்கம்

மன அழுத்த எதிர்ப்பு சிகிச்சைகள், பார்கின்சன் நோய் உள்ளவர்களுக்கு மன அழுத்தத்தை விடுவிக்க உதவலாம். ஆனால் பாதுகாப்பு மற்றும் செயல்திறன் பற்றி அறிய மேலும் ஆராய்ச்சி தேவை.

பார்கின்சன் நோய் மனநலம் மற்றும் உடல் நல நோய்க்குறிகளை ஏற்படுத்தலாம். இதில் மிகப்பொதுவானது மனச்சோர்வு ஆகும். வாய்வழி உளச்சோர்வு போக்கிகள், மின் வலிப்பு சிகிச்சை அல்லது நடத்தை கணிப்புச் சிகிச்சை ஆகியவை தற்போது பார்கின்ஸன் நோயாளிகளின் மனச் சோர்வை நீக்குவதற்கான சிகிச்சையாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன. மின்தூண்டல் சிகிச்சை அல்லது நடத்தை சிகிச்சையின் பலாபலன்களை ஆய்வுசெய்த சோதனைகள்எதுவும் காணப்படவில்லை. உளச்சோர்வு போக்கிகளை சோதித்த 3 ஆய்வுகளை நாங்கள் கண்டறிந்தோம். மனச்சோர்வு உள்ள பார்க்கின்சன் நோயாளிகளுக்கு உளச்சோர்வு போக்கிகளின் திறன் பற்றிய ஆய்வுகளின் ஆதாரம் போதுமானதாக இல்லை என்று இந்த திறனாய்வு கண்டறிந்தது. இதுவரை ஆராய்ச்சிகளில் பக்க விளைவுகள் கடுமையானதாக இருக்கவில்லை. பார்வை மனமருட்சி (visual hallucinations)மற்றும் குழப்பம் போன்ற பக்க விளைவுகள் ஏற்படலாம்.

மொழிபெயர்ப்பு குறிப்புகள்

மொழிபெயர்ப்பு:சி.இ.பி.என்.அர் குழு

Ancillary