Short-term psychodynamic psychotherapies for common mental disorders

  • Review
  • Intervention

Authors


Abstract

Background

Since the mid-1970s, short-term psychodynamic psychotherapies (STPP) for a broad range of psychological and somatic disorders have been developed and studied. Early published meta-analyses of STPP, using different methods and samples, have yielded conflicting results, although some meta-analyses have consistently supported an empirical basis for STPP. This is an update of a review that was last updated in 2006.

Objectives

To evaluate the efficacy of STPP for adults with common mental disorders compared with wait-list controls, treatments as usual and minimal contact controls in randomised controlled trials (RCTs). To specify the differential effects of STPP for people with different disorders (e.g. depressive disorders, anxiety disorders, somatoform disorders, mixed disorders and personality disorder) and treatment characteristics (e.g. manualised versus non-manualised therapies).

Search methods

The Cochrane Depression, Anxiety and Neurosis Group's Specialised Register (CCDANCTR) was searched to February 2014, this register includes relevant randomised controlled trials from The Cochrane Library (all years), EMBASE (1974-), MEDLINE (1950-) and PsycINFO (1967-). We also conducted searches on CENTRAL, MEDLINE, EMBASE, CINAHL, PsycINFO, DARE and Biological Abstracts (all years to July 2012) and all relevant studies (identified to 2012) were fully incorporated in this review update. We checked references from papers retrieved. We contacted a large group of psychodynamic researchers in an attempt to find new studies.

Selection criteria

We included all RCTs of adults with common mental disorders, in which a brief psychodynamic therapy lasting 40 or fewer hours in total was provided in individual format.

Data collection and analysis

Eight review authors working in pairs evaluated studies. We selected studies only if pairs of review authors agreed that the studies met inclusion criteria. We consulted a third review author if two review authors could not reach consensus. Two review authors collected data and entered it into Review Manager software. Two review authors assessed and scored risk of bias. We assessed publication bias using a funnel plot. Two review authors conducted and reviewed subgroup analyses.

Main results

We included 33 studies of STPP involving 2173 randomised participants with common mental disorders. Studies were of diverse conditions in which problems with emotional regulation were purported to play a causative role albeit through a range of symptom presentations. These studies evaluated STPP for this review's primary outcomes (general, somatic, anxiety and depressive symptom reduction), as well as interpersonal problems and social adjustment. Except for somatic measures in the short-term, all outcome categories suggested significantly greater improvement in the treatment versus the control groups in the short-term and medium-term. Effect sizes increased in long-term follow-up, but some of these effects did not reach statistical significance. A relatively small number of studies (N < 20) contributed data for the outcome categories. There was also significant heterogeneity between studies in most categories, possibly due to observed differences between manualised versus non-manualised treatments, short versus longer treatments, studies with observer-rated versus self report outcomes, and studies employing different treatment models.

Authors' conclusions

There has been further study of STPP and it continues to show promise, with modest to large gains for a wide variety of people. However, given the limited data, loss of significance in some measures at long-term follow-up and heterogeneity between studies, these findings should be interpreted with caution. Furthermore, variability in treatment delivery and treatment quality may limit the reliability of estimates of effect for STPP. Larger studies of higher quality and with specific diagnoses are warranted.

Plain language summary

Short-term psychodynamic psychotherapies for common mental disorders

Background

Common mental disorders include anxiety disorders, depressive disorders, stress-related physical conditions, certain behaviour disorders and personality disorders. People with these disorders tend to have problems handling difficult emotions and often respond with physical and psychic symptoms or avoidant behavioural patterns. Such patterns and emotional responses are theoretically treatable by short-term psychodynamic psychotherapies (STPP) because these therapies aim to improve long- and short-term problems with emotion processing, behaviour and communication/relationships with others. STPP is thought to work by making people aware of emotions, thoughts and problems with communication/relationships that are related to past and recent trauma. This in turn helps to correct problems with emotions and relationships with others.

This review sought to find out whether STPP is more effective than wait-list control (where people receive therapy after a delay during which people in the 'active' group receive the therapy), treatment as usual and minimal treatment (partial treatments not expected to provide a robust effect).

Study characteristics

We searched scientific databases to find all published and unpublished studies of STPP compared with wait-list control, treatment as usual or minimal treatment up to July 2012. We searched for studies in adults over 17 years of age with common mental disorders being treated in an outpatient setting. We excluded people with psychotic disorders.

Key results

We included 33 studies involving 2173 people. When the results of the studies were combined and analysed, we found that there was a significantly greater improvement in the groups of people who received STPP versus the control groups, both in the short-term (less than three months after treatment) and medium-term (three to six months after treatment). These benefits generally appeared to increase in the long-term. However, some results did not remain statistically significant in the long-term and, in addition, the studies varied in terms of their design, meaning that these conclusions are tentative and need confirmation with further research. The finding that a short-term psychological therapy treatment may be broadly applicable and effective is of importance in the atmosphere of current global healthcare and economic restrictions.

Quality of the evidence

The studies were of variable quality.

Laički sažetak

Kratke psihodinamske psihoterapije za najčešće psihičke poremećaje

Dosadašnje spoznaje

Najčešći psihički poremećaji uključuju anksiozne poremećaje, depresivne poremećaje, psihička stanja povezana sa stresom, određene poremećaje ponašanja i poremećaje ličnosti. Osobe s ovim poremećajima sklone su razvijanju problema u nošenju s teškim emocijama i često reagiraju tjelesnim i psihičkim simptomima ili izbjegavajućim obrascima ponašanja. Takve obrasce i emocionalne reakcije je teoretski moguće liječiti kratkim psihodinamskim psihoterapijama (KPP), jer te terapije imaju za cilj rješavanja dugoročnih i kratkoročnih problema s obradom emocija, ponašanja i komunikacije / odnosa s drugima. Smatra se da KPP djeluje na način da ljudi postaju svjesni emocija, misli i problema u komunikaciji / odnosima koji su vezani za davne ili nedavne traume. To zauzvrat pomaže korigirati probleme s emocijama i u odnosima s drugima.

Ovaj Cochrane sustavni pregled analizira literaturu u kojoj je istraženo je li KPP učinkovitija od kontrolne skupine na listi čekanja (gdje osobe primaju terapiju s odgodom, tijekom koje osobe u "aktivnoj" skupini primaju terapiju), od uobičajene i od minimalne terapije (djelomični tretmani od kojih se ne očekuje snažan učinak).

Značajke istraživanja

Pretražene su znanstvene baze podataka kako bi se pronašle sve objavljene i neobjavljene studije o usporedbi KPP s kontrolnom skupinom na listi čekanja, s uobičajenom ili minimalnom terapijom do srpnja 2012. Tražene su studije u kojima su bili uključeni odrasli stariji od 17 godina s uobičajenim psihičkim poremećajima koji se liječe ambulantno. Isključene su osobe s psihotičnim poremećajima.

Ključni rezultati

Uključene su 33 studije s ukupno 2173 sudionika. Kada su rezultati studije kombinirani i analizirani, otkrili smo statistički značajna poboljšanja u skupinama ispitanika koji su primili KPP u odnosu na kontrolne skupine, kako kratkoročno (manje od tri mjeseca nakon tretmana) tako i srednjeročno (tri do šest mjeseci nakon tretmana). Čini se da se dobrobiti povećavaju i dugoročno. Međutim, neki rezultati nisu ostali statistički značajni i dugoročno. Pored toga, studije se razlikuju po nacrtu, što znači da su ti zaključci provizorni i trebaju potvrdu u daljnjim istraživanjima. Otkriće da kratka psihodinamska psihoterapija može biti široko primjenjiva i učinkovita, od važnosti je u ozračju trenutnih globalnih zdravstvenih i ekonomskih ograničenja.

Kvaliteta dokaza

Studije su bile varijabilne kvalitete.

Bilješke prijevoda

Hrvatski Cochrane
Preveo: Trpimir Jakovina
Ovaj sažetak preveden je u okviru volonterskog projekta prevođenja Cochrane sažetaka. Uključite se u projekt i pomozite nam u prevođenju brojnih preostalih Cochrane sažetaka koji su još uvijek dostupni samo na engleskom jeziku. Kontakt: cochrane_croatia@mefst.hr

Streszczenie prostym językiem

Skuteczność krótkoterminowych psychoterapii psychodynamicznych u osób z często występującymi zaburzeniami psychicznymi

Wprowadzenie

Do często spotykanych zaburzeń psychicznych należą: zaburzenia lękowe, zaburzenia depresyjne, zaburzenia somatyczne związane ze stresem, niektóre zaburzenia zachowania oraz zaburzenia osobowości. Osoby z tymi zaburzeniami zazwyczaj mają problemy w radzeniu sobie z trudnymi emocjami i w takich sytuacjach często ujawniają się u nich objawy somatyczne lub psychopatologiczne, bądź też "sięgają" one do schematów zachowań unikających. Teoretycznie rzecz biorąc, osoby z opisywanymi wzorcami zachowań i reakcji emocjonalnych można leczyć w ramach krótkoterminowych psychoterapii psychodynamicznych (STPP), ponieważ celem takich interwencji jest uzyskanie poprawy w zakresie zarówno długo-, jak i krótkoterminowych problemów z przetwarzaniem emocji, zachowaniami i komunikacją / relacjami z innymi. Uważa się, że "mechanizmem działania" STPP jest uświadamianie osobom korzystającym z terapii znaczenia ich emocji, myśli i problemów komunikacyjnych / relacyjnych, wiążących się z doświadczeniami traumatycznymi (mającymi miejsce w odległej przeszłości, bądź też niedawno). . To z kolei pozwala złagodzić problemy emocjonalne i relacyjne.

Autorzy tego przeglądu starali się ocenić, czy u osób korzystających z STPP można uzyskać większe efekty kliniczne niż u pacjentów oczekujących na rozpoczęcie leczenia (co oznacza, że chorzy ci rozpoczynają terapię "z opóźnieniem", podczas gdy osoby z "grupy leczenia aktywnego" wcześniej zaczynają terapię), otrzymujących standardowe leczenie lub korzystających z ograniczonych interwencji terapeutycznych (w tym ostatnim przypadku nie spodziewano się dużych efektów).

Charakterystyka badania

Przeszukaliśmy bazy danych naukowych (za okres do do lipca 2012 r.), aby odnaleźć wszystkie wyniki opublikowanych lub niepublikowanych badań o STPP w porównaniu z oczekiwaniem na rozpoczęcie terapii, standardowym leczeniem lub minimalnymi interwencjami terapeutycznymi. Poszukiwaliśmy badań, w których uczestniczyły osoby dorosłe (>17 r.ż.) z rozpoznaniem często spotykanych zaburzeń psychicznych, korzystające z leczenia ambulatoryjnego. Nie uwzględnialiśmy badań dotyczących osób z zaburzeniami psychotycznymi.

Najważniejsze wyniki

Do przeglądu włączyliśmy 33 badania, w których uczestniczyły 2173 osoby. Po przeprowadzeniu łącznej analizy wyników badań okazało się, że osoby korzystające z STPP uzyskiwały istotnie większą poprawę niż uczestnicy grup kontrolnych. Efekt ten zaobserwowano zarówno w perspektywie krótkoterminowej (<3 miesiący po zakończeniu leczenia), jak i średnioterminowej (3–6 miesięcy po ukończeniu terapii). Korzyści te na ogół wydaje się zwiększają się w dłuższej perspektywie. Jednak niektóre wyniki nie pozostają statystycznie istotne w perspektywie długoterminowej, a dodatkowo, badania różniły się pod względem projektowym, co oznacza, że te wnioski są niepewne i wymagają potwierdzenia w dalszych badaniach. Stwierdzenie, że krótkoterminowa terapia psychologiczna może być szeroko stosowana i skuteczna ma znaczenie w kwestii aktualnej globalnej opieki zdrowotnej i ograniczeń gospodarczych.

Jakość danych naukowych

Badania włączone do przeglądu były niejednorodnej jakości.

Uwagi do tłumaczenia

Tłumaczenie: Dawid Storman, redakcja Rafał Jaeschke

Ancillary