Intervention Review

Screening for prostate cancer

  1. Dragan Ilic1,*,
  2. Molly M Neuberger2,
  3. Mia Djulbegovic3,
  4. Philipp Dahm2,4

Editorial Group: Cochrane Prostatic Diseases and Urologic Cancers Group

Published Online: 31 JAN 2013

Assessed as up-to-date: 20 NOV 2012

DOI: 10.1002/14651858.CD004720.pub3


How to Cite

Ilic D, Neuberger MM, Djulbegovic M, Dahm P. Screening for prostate cancer. Cochrane Database of Systematic Reviews 2013, Issue 1. Art. No.: CD004720. DOI: 10.1002/14651858.CD004720.pub3.

Author Information

  1. 1

    Monash University, Department of Epidemiology & Preventive Medicine, School of Public Health & Preventive Medicine, Melbourne, Victoria, Australia

  2. 2

    University of Florida, Department of Urology, Gainesville, Florida, USA

  3. 3

    University of South Florida, Tampa, Florida, USA

  4. 4

    Malcom Randall Veterans Affairs Medical Center, Gainesville, Florida, USA

*Dragan Ilic, Department of Epidemiology & Preventive Medicine, School of Public Health & Preventive Medicine, Monash University, The Alfred Centre, Level 6, 99 Commercial Rd, Melbourne, Victoria, 3004, Australia. dragan.ilic@monash.edu.

Publication History

  1. Publication Status: New search for studies and content updated (no change to conclusions)
  2. Published Online: 31 JAN 2013

SEARCH

 

Abstract

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Laienverständliche Zusammenfassung
  5. Laički sažetak
  6. எளியமொழிச் சுருக்கம்

Background

Any form of screening aims to reduce disease-specific and overall mortality, and to improve a person's future quality of life. Screening for prostate cancer has generated considerable debate within the medical and broader community, as demonstrated by the varying recommendations made by medical organizations and governed by national policies. To better inform individual patient decision-making and health policy decisions, we need to consider the entire body of data from randomised controlled trials (RCTs) on prostate cancer screening summarised in a systematic review. In 2006, our Cochrane review identified insufficient evidence to either support or refute the use of routine mass, selective, or opportunistic screening for prostate cancer. An update of the review in 2010 included three additional trials. Meta-analysis of the five studies included in the 2010 review concluded that screening did not significantly reduce prostate cancer-specific mortality. In the past two years, several updates to studies included in the 2010 review have been published thereby providing the rationale for this update of the 2010 systematic review.

Objectives

To determine whether screening for prostate cancer reduces prostate cancer-specific mortality or all-cause mortality and to assess its impact on quality of life and adverse events.

Search methods

An updated search of electronic databases (PROSTATE register, the Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL), MEDLINE, EMBASE, CANCERLIT, and the NHS EED) was performed, in addition to handsearching of specific journals and bibliographies, in an effort to identify both published and unpublished trials.

Selection criteria

All RCTs of screening versus no screening for prostate cancer were eligible for inclusion in this review.

Data collection and analysis

The original search (2006) identified 99 potentially relevant articles that were selected for full-text review. From these citations, two RCTs were identified as meeting the inclusion criteria. The search for the 2010 version of the review identified a further 106 potentially relevant articles, from which three new RCTs were included in the review. A total of 31 articles were retrieved for full-text examination based on the updated search in 2012. Updated data on three studies were included in this review. Data from the trials were independently extracted by two authors.

Main results

Five RCTs with a total of 341,342 participants were included in this review. All involved prostate-specific antigen (PSA) testing, with or without digital rectal examination (DRE), though the interval and threshold for further evaluation varied across trials. The age of participants ranged from 45 to 80 years and duration of follow-up from 7 to 20 years. Our meta-analysis of the five included studies indicated no statistically significant difference in prostate cancer-specific mortality between men randomised to the screening and control groups (risk ratio (RR) 1.00, 95% confidence interval (CI) 0.86 to 1.17). The methodological quality of three of the studies was assessed as posing a high risk of bias. The European Randomized Study of Screening for Prostate Cancer (ERSPC) and the US Prostate, Lung, Colorectal and Ovarian (PLCO) Cancer Screening Trial were assessed as posing a low risk of bias, but provided contradicting results. The ERSPC study reported a significant reduction in prostate cancer-specific mortality (RR 0.84, 95% CI 0.73 to 0.95), whilst the PLCO study concluded no significant benefit (RR 1.15, 95% CI 0.86 to 1.54). The ERSPC was the only study of the five included in this review that reported a significant reduction in prostate cancer-specific mortality, in a pre-specified subgroup of men aged 55 to 69 years of age. Sensitivity analysis for overall risk of bias indicated no significant difference in prostate cancer-specific mortality when referring to the meta analysis of only the ERSPC and PLCO trial data (RR 0.96, 95% CI 0.70 to 1.30). Subgroup analyses indicated that prostate cancer-specific mortality was not affected by the age at which participants were screened. Meta-analysis of four studies investigating all-cause mortality did not determine any significant differences between men randomised to screening or control (RR 1.00, 95% CI 0.96 to 1.03). A diagnosis of prostate cancer was significantly greater in men randomised to screening compared to those randomised to control (RR 1.30, 95% CI 1.02 to 1.65). Localised prostate cancer was more commonly diagnosed in men randomised to screening (RR 1.79, 95% CI 1.19 to 2.70), whilst the proportion of men diagnosed with advanced prostate cancer was significantly lower in the screening group compared to the men serving as controls (RR 0.80, 95% CI 0.73 to 0.87). Screening resulted in a range of harms that can be considered minor to major in severity and duration. Common minor harms from screening include bleeding, bruising and short-term anxiety. Common major harms include overdiagnosis and overtreatment, including infection, blood loss requiring transfusion, pneumonia, erectile dysfunction, and incontinence. Harms of screening included false-positive results for the PSA test and overdiagnosis (up to 50% in the ERSPC study). Adverse events associated with transrectal ultrasound (TRUS)-guided biopsies included infection, bleeding and pain. No deaths were attributed to any biopsy procedure. None of the studies provided detailed assessment of the effect of screening on quality of life or provided a comprehensive assessment of resource utilization associated with screening (although preliminary analyses were reported).

Authors' conclusions

Prostate cancer screening did not significantly decrease prostate cancer-specific mortality in a combined meta-analysis of five RCTs. Only one study (ERSPC) reported a 21% significant reduction of prostate cancer-specific mortality in a pre-specified subgroup of men aged 55 to 69 years. Pooled data currently demonstrates no significant reduction in prostate cancer-specific and overall mortality. Harms associated with PSA-based screening and subsequent diagnostic evaluations are frequent, and moderate in severity. Overdiagnosis and overtreatment are common and are associated with treatment-related harms. Men should be informed of this and the demonstrated adverse effects when they are deciding whether or not to undertake screening for prostate cancer. Any reduction in prostate cancer-specific mortality may take up to 10 years to accrue; therefore, men who have a life expectancy less than 10 to 15 years should be informed that screening for prostate cancer is unlikely to be beneficial. No studies examined the independent role of screening by DRE.

 

Plain language summary

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Laienverständliche Zusammenfassung
  5. Laički sažetak
  6. எளியமொழிச் சுருக்கம்

Screening for prostate cancer

Prostate cancer is one of the most prevalent forms of cancer in men worldwide. Screening for prostate cancer implies that diagnostic tests be performed in the absence of any symptoms or indications of disease. These tests include the digital rectal examination (DRE), the prostate-specific antigen (PSA) blood test and transrectal ultrasound (TRUS) guided biopsy. Screening aims to identify cancers at an early and treatable stage, therefore increasing the chances of successful treatment while also improving a patient's future quality of life. This review identified five relevant studies, comprised of 341,342 participants in total. Two of the studies were assessed to be of low risk of bias, whilst the remaining three had more substantive methodological weaknesses. Meta-analysis of all five included studies demonstrated no statistically significant reduction in prostate cancer-specific mortality (risk ratio (RR) 1.00, 95% confidence interval (CI) 0.86 to 1.17). Meta-analysis of the two low risk of bias studies indicated no significant reduction in prostate cancer-specific mortality (RR 0.96, 95% CI 0.70 to 1.30). Only one study included in this review (ERSPC) reported a significant 21% relative reduction (95% CI 31% to 8%) in prostate cancer-specific mortality in a pre-specified subgroup of men. These results were primarily driven by two countries within the ERSPC study that had very high prostate cancer mortality rates and unusually large reduction estimates. Among men aged 55 to 69 years in the ERSPC study, the study authors reported that 1055 men would need to be screened to prevent one additional death from prostate cancer during a median follow-up duration of 11 years. Harms included overdiagnosis and harms associated with overtreatment, including false-positive results for the PSA test, infection, bleeding, and pain associated with subsequent biopsy.

 

Laienverständliche Zusammenfassung

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Laienverständliche Zusammenfassung
  5. Laički sažetak
  6. எளியமொழிச் சுருக்கம்

Screening auf Prostatakrebs

Prostatakrebs ist weltweit eine der häufigsten Krebsformen bei Männern. Ein Prostatakrebs-Screening bedeutet, dass Untersuchungen durchgeführt werden, ohne dass Symptome oder Krankheitsanzeichen beobachtet wurden. Zu diesen Untersuchungen gehören die digitale rektale Untersuchung (DRU), die Blutuntersuchung auf das Prostata-spezifische Antigen (PSA) und die ultraschallgeführte transrektale Biopsie. Mit dem Screening soll Krebs in einer frühen und gut behandelbaren Phase erkannt und so die Chancen einer erfolgreichen Behandlung erhöht und zugleich die zukünftige Lebensqualität des Patienten verbessert werden. In diesem Review wurden fünf relevante Studien mit insgesamt 341.342 Teilnehmern identifiziert. Das Bias-Risiko zweier Studien wurde als gering beurteilt, die methodischen Schwächen der anderen drei Studien waren erheblicher. Die Meta-Analyse aller fünf eingeschlossenen Studien ergab keine statistisch signifikante Verminderung der Prostatakrebs-spezifischen Sterblichkeit (relatives Risiko (RR) 1,00, Konfidenzintervall (CI) 0,86 bis 1,17). Die Meta-Analyse der beiden Studien mit geringem Risiko für Bias zeigte keine signifikante Verminderung der Prostatakrebs-spezifischen Sterblichkeit (RR 0,96, 95 % CI 0,70 bis 1,30). Nur eine Studie unter diesem Review (European Randomized Study of Screening for Prostate Cancer= ERSPC) berichtete über eine signifikante relative Verminderung der Prostatakrebs-spezifischen Sterblichkeit (95 % CI 31 % auf 8 %) bei einer vorab bestimmten Untergruppe von Männern. Diese Ergebnisse wurden hauptsächlich von zwei Ländern der ERSPC-Studie mit sehr hohen Prostatakrebs-spezifischen Sterblichkeitsraten getragen, die einen ungewöhnlich hohen Rückgang prognostizierten. Die Autoren der ERSPC-Studie berichteten, dass in der Altersgruppe zwischen 55 und 69 Jahren 1055 Männer einem Screening unterzogen werden müssten, um einen zusätzlichen Todesfall aufgrund von Prostatakrebs in einer mittleren Nachbeobachtungszeit von 11 Jahren zu verhindern. Zu den Schäden zählten Überdiagnosen und Schäden in Verbindung mit Übertherapien, darunter falsche Positivbefunde bei der PSA-Untersuchung, Infektionen, Blutungen und Schmerzen im Zusammenhang mit der anschließenden Biopsie.

Anmerkungen zur Übersetzung

Koordination durch Cochrane Schweiz

 

Laički sažetak

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Laienverständliche Zusammenfassung
  5. Laički sažetak
  6. எளியமொழிச் சுருக்கம்

Probir za karcinom prostate

Karcinom prostate je jedan od najčešćih karcinoma u muškaraca širom svijeta. Probir za karcinom prostate je postupak u kojem se rade dijagnostički testovi iako nema nikakvih simptoma ili naznaka bolesti. Testovi probira za karcinom prostate uključuju digitorektalni pregled (opipavanje prostate prstom kroz debelo crijevo), analiza razine prostatičnog specifičnog antigena (PSA) u krvi i biopsija (uzimanje uzorka tkiva) koja se provodi uz pomoć ultrazvučne sonde uvučene u debelo crijevo (TRUS). Cilj probira je otkriti karcinom u ranoj fazi, kad se može uspješno izliječiti, i na taj način povećati šanse uspješnog liječenja, a istovremeno i poboljšati buduću kvalitetu života pacijenta.Sustavni pregled koji su napravili autori Cochrane kolaboracije, prikazao je 5 relevantnih studija, u koje je bilo uključeno ukupno 341.342 ispitanika. Tri od ovih pet studija imale su značajne metodološke nedostatke. Meta-analiza svih pet uključenih studija pokazala je da nema statistički značajnog smanjenja u smrtnosti od karcinoma prostate za muškarce uključene u probir. Isti zaključak je pronađen u dvjema studijama koje su ocjenjene kao visoko-kvalitetne. Samo jedna studija uključena u ovaj sustavni pregled pronašla je značajno relativno smanjenje od 21% u smrtnosti od karcinoma prostate u prethodno definiranoj pod-skupini muškaraca. Ovi su rezultati primarno dobiveni iz dvije zemlje u kojoj je provedena ta studija, a gdje su uočene vrlo visoke stope smrtnosti. Među muškarcima u dobi od 55 do 69 godina u ovoj studiji, utvrđeno je da bi 1055 muškaraca trebalo uključiti u probir da bi se spriječila jedna dodatna smrt od karcinoma prostate tijekom razdoblja praćenja od 11 godina. Sustavnim pregledom utvrđene su i negativne posljedice probira, koje uključuju pretjerano dijagnosticiranje i negativne posljedice povezane s nepotrebnim liječenjem, uključujući lažno-pozitivne rezultate PSA testa, infekcije, krvarenje i bol povezanu s biopsijom koja slijedi.

Bilješke prijevoda

Prevoditelj:: Croatian Branch of the Italian Cochrane Centre
Prijevod financira:: Ministry of Education, Science and Sports

 

எளியமொழிச் சுருக்கம்

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Laienverständliche Zusammenfassung
  5. Laički sažetak
  6. எளியமொழிச் சுருக்கம்

சுக்கிலவக புற்றுநோய்க்கான முன்கண்டறிதல் சோதனை

சுக்கிலவக (புரோஸ்டேட்) புற்றுநோய் என்பது ​ உலகம் முழுவதும் உள்ள ஆண்களில் ஏற்படும் மிகவும் பரவலான புற்றுநோய் வடிவங்களில் ஒன்றாகும். எந்த அறிகுறிகளும் அல்லது நோய் குறியீடுகளும் இல்லாத நிலையில் நோய் கண்டறியும் சோதனைகளை செய்ய வேண்டும் என்று புரோஸ்டேட் புற்றுநோய் முன்கண்டறிதல் குறிக்கிறது. விரல் முறை மலக்குடல் பரிசோதனை (டிஜிட்டல் ரெக்டல் எக்ஸாமினேசன், டிஆர்இ), சுக்கிலவக-பிரத்யேகமான உடற்காப்பு ஊக்கி (புரோஸ்டேட்-ஸ்பேசிபிக் அண்டிஜென், பிஎஸ்ஏ), இரத்தப் பரிசோதனை, மற்றும் மலக்குடல் வழியான மீயொலி (ட்ரான்ஸ்ரெக்டல் அல்ட்ராசவுண்ட், டிஆர்யுஎஸ்) மூலம் வழி நடத்தப்படும் உடல் திசு ஆய்வு ஆகியவை இந்த சோதனைகளில் அடங்கும். புற்று நோய்களின் தொடக்கநிலை ​ மற்றும் சிகிச்சையளிக்கக்கூடிய கட்டத்தில் அடையாளம் கண்டு அதன் மூலம் வெற்றிகரமான சிகிச்சை வாய்ப்புக்களை அதிகரித்து அதே சமயம், ஒரு நோயாளியின் எதிர்கால வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்துவதே ​முன்கண்டறிதல் சோதனையின் நோக்கமாக இருக்கிறது. இந்த திறனாய்வு, மொத்தம் 341,342 பங்கேற்பாளர்களைக் கொண்ட ஐந்து தொடர்புடைய ஆய்வுகளை அடையாளம் கண்டது. இரண்டு ஆய்வுகள், குறைந்தளவு ஒரு தலைச் சார்பு ஆபத்து கொண்டவை என மதிப்பிடப்பட்டன, அதே நேரத்தில், மீதமிருந்த மூன்றும் மிக அதிகமான செயல்முறையியல் பலவீனங்களை கொண்டதாக இருந்தது. சேர்க்கப்பட்டிருந்த அனைத்து ஐந்து ஆய்வுகளின் மெட்டா-பகுப்பாய்வும் புரோஸ்டேட் புற்றுநோய்- பிரத்யேகமான இறப்பியல்பில் எந்த குறிப்பிடத்தக்க புள்ளியியல் குறைவையும் காட்டவில்லை (இடர் விகிதாச்சாரம் (ரிஸ்க் ரேசியோ, ஆர்ஆர்) 1.00, 95% நம்பக இடைவெளி (கான்பிடன்ஸ் இண்டெர்வல், சிஐ) 0.86-1.17 வரை). இரண்டு குறைந்தளவு ஒரு தலை சார்பு ஆபத்து கொண்ட ஆய்வுகளின் மெட்டா-பகுப்பாய்வு புரோஸ்டேட் புற்றுநோய்- பிரத்யேகமான இறப்பியல்பில் எந்த குறிப்பிடத்தக்க குறைவையும் (ஆர்ஆர் 0.96, 95% 1.30 சிஐ 0.70-1.30 வரை) சுட்டிக்காட்டவில்லை. ஒரு முன்-குறிப்பிடப்பட்ட ஆண்களின் உட்குலத்தில், புரோஸ்டேட் புற்றுநோய்-பிரத்யேகமான இறப்பியல்பில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க 21% தொடர்புடைய குறைவு (95% சிஐ 31% -8% வரை ) இருந்ததாக இந்த திறனாய்வில் சேர்க்கப்பட்டிருந்த ஒரே ஒரு ஆய்வு (ஐரோப்பியன் ரான்டமைசிட் ஸ்டடி ஆப் ஸ்கிரினிங் பார் புரோஸ்டேட் கேன்சர், இஆர்எஸ்பிசி) மட்டும் பதிவு செய்திருந்தது. இந்த முடிவுகள், மிக அதிக புரோஸ்டேட் புற்றுநோய் இறப்பு விகிதங்கள் மற்றும் வழக்கத்திற்கு மாறாக ​பெருமளவான ​ குறைப்பு மதிப்பீடுகளை ​கொண்டிருந்த ​இஆர்எஸ்பிசி ஆய்வினுள் ​இருந்த இரு நாடுகளால் முதன்மையாக உந்தப்பட்டது. இஆர்எஸ்பிசி ஆய்வில் 55 முதல் 69 வயது வரையான ஆண்கள் மத்தியில், ஒரு சராசரி பின்-தொடர் காலமாகிய 11 ஆண்டுகளின் போது புரோஸ்டேட் புற்றுநோயால் ஒரு கூடுதல் மரணம் நேரிடாமல் தடுக்க 1055 ஆண்களுக்கு முன்கண்டறிதல் சோதனை செய்யப்பட வேண்டும் என்று ஆய்வின் ஆசிரியர்கள் பதிவு செய்தனர். அதிகப்படியான நோய் அறுதியீடு, அதிகப்படியான சிகிச்சையினால் ஏற்படும் தீங்குகள், பிஎஸ்ஏ சோதனையின் பொய்யான-நேர் முடிவுகள், தொற்று, இரத்தப்போக்கு, மற்றும் திசு ஆய்வு தொடர்புடைய வலி ஆகியவை தீங்கு விளைவுகளில் சேர்க்கப்பட்டிருந்தது.

மொழிபெயர்ப்பு குறிப்புகள்

மொழி பெயர்ப்பாளர்கள்: தங்கமணி ராமலிங்கம், ப்ளசிங்டா விஜய், சிந்தியா ஸ்வர்ணலதா ஸ்ரீகேசவன், ஸ்ரீகேசவன் சபாபதி.