Get access

Exercise interventions for upper-limb dysfunction due to breast cancer treatment

  • Review
  • Intervention

Authors


Abstract

Background

Upper-limb dysfunction is a commonly reported side effect of treatment for breast cancer and may include decreased shoulder range of motion (the range through which a joint can be moved) (ROM) and strength, pain and lymphedema.

Objectives

To review randomized controlled trials (RCTs) evaluating the effectiveness of exercise interventions in preventing, minimi sing, or improving upper-limb dysfunction due to breast cancer treatment.

Search methods

We searched the Specialised Register of the Cochrane Breast Cancer Group, MEDLINE, EMBASE, CINAHL, and LILACS (to August 2008); contacted experts, handsearched reference lists, conference proceedings, clinical practice guidelines and other unpublished literature sources.

Selection criteria

RCTs evaluating the effectiveness and safety of exercise for upper-limb dysfunction.

Data collection and analysis

Two authors independently performed the data abstraction. Investigators were contacted for missing data.

Main results

We included 24 studies involving 2132 participants. Ten of the 24 were considered of adequate methodological quality.

Ten studies examined the effect of early versus delayed implementation of post-operative exercise. Implementing early exercise was more effective than delayed exercise in the short term recovery of shoulder flexion ROM (Weighted Mean Difference (WMD): 10.6 degrees; 95% Confidence Interval (CI):  4.51 to 16.6); however, early exercise also resulted in a statistically significant increase in wound drainage volume (Standardized Mean Difference (SMD) 0.31; 95% CI: 0.13 to 0.49) and duration (WMD: 1.15 days; 95% CI: 0.65 to 1.65).

Fourteen studies examined the effect of structured exercise compared to usual care/comparison. Of these, six were post-operative, three during adjuvant treatment and five following cancer treatment. Structured exercise programs in the post-operative period significantly improved shoulder flexion ROM in the short-term (WMD: 12.92 degrees; 95% CI:  0.69 to 25.16). Physical therapy treatment yielded additional benefit for shoulder function post-intervention (SMD: 0.77; 95% CI: 0.33 to 1.21) and at six-month follow-up (SMD: 0.75; 95% CI: 0.32 to 1.19). There was no evidence of increased risk of lymphedema from exercise at any time point.

Authors' conclusions

Exercise can result in a significant and clinically meaningful improvement in shoulder ROM in women with breast cancer. In the post-operative period, consideration should be given to early implementation of exercises, although this approach may need to be carefully weighed against the potential for increases in wound drainage volume and duration. High quality research studies that closely monitor exercise prescription factors (e.g. intensity), and address persistent upper-limb dysfunction are needed.

Resumen

Antecedentes

Intervenciones con ejercicios para los trastornos funcionales del miembro superior después de la cirugía de cáncer de mama

Los trastornos funcionales del miembro superior constituyen un efecto secundario comúnmente informado del tratamiento del cáncer de mama, y pueden incluir reducción de la amplitud de movimiento del hombro (rango de movimiento de una articulación) (AM) y de la fuerza, dolor y linfedema.

Objetivos

Examinar ensayos controlados aleatorios (ECA) que evalúen la efectividad de las intervenciones con ejercicios para prevenir, reducir o mejorar los trastornos funcionales del miembro superior después de la cirugía de cáncer de mama.

Estrategia de búsqueda

Se hicieron búsquedas en el Registro Especializado del Grupo Cochane de Cáncer de Mama (Cochrane Breast Cancer Group), MEDLINE, EMBASE, CINAHL y en LILACS (hasta agosto 2008); se contactó con expertos, se hicieron búsquedas manuales en las listas de referencias, actas de congresos, guías de práctica clínica y en otras fuentes de literatura no publicada.

Criterios de selección

ECA que evalúen la efectividad y la seguridad de los ejercicios para los trastornos funcionales del miembro superior.

Obtención y análisis de los datos

Dos revisores, de forma independiente, realizaron la extracción de datos. Se estableció contacto con los investigadores para obtener datos que faltaban.

Resultados principales

Se incluyeron 24 estudios con 2132 participantes. Diez de los 24 fueron considerados de adecuada calidad metodológica.

Diez estudios evaluaron el efecto de la implementación temprana versus tardía de los ejercicios después de la cirugía. La implementación temprana del ejercicio fue más efectiva que la tardía en la recuperación de la amplitud de movimiento del hombro a corto plazo (diferencia de medias ponderada [DMP]: 10,6 grados; intervalo de confianza [IC] del 95%: 4,51 a 16,6); sin embargo, el ejercicio temprano también dio lugar a un aumento estadísticamente significativo del volumen del drenaje de la herida (diferencia de medias estandarizada [DME] 0,31; IC del 95%: 0,13 a 0,49) y de la duración (DMP: 1,15 días; IC del 95%: 0,65 a 1,65).

Catorce estudios evaluaron el efecto del ejercicio estructurado en comparación con la atención habitual/comparación. Seis de estos estudios se realizaron después de la cirugía, tres durante el tratamiento adyuvante y cinco después del tratamiento del cáncer. Los programas de ejercicios estructurados en el período posoperatorio mejoraron significativamente la AM de flexión del hombro a corto plazo (DMP: 12,92 grados; IC del 95%: 0,69 a 25,16). El tratamiento de fisioterapia produjo beneficios adicionales para las funciones del hombro después de la cirugía (DME: 0.77; IC del 95%: 0,33 a 1,21) y a los seis meses de seguimiento (DME: 0.75; IC del 95%: 0,32 a 1,19). No hubo pruebas de un mayor riesgo de linfedema a partir del ejercicio en ningún punto temporal.

Conclusiones de los autores

El ejercicio puede dar lugar a una mejoría importante clínicamente significativa en la AM del hombro en las mujeres con cáncer de mama. Se debe considerar la implementación temprana de ejercicios en el período posoperatorio, aunque este abordaje necesita sopesarse cuidadosamente con la posibilidad de aumentos del volumen del drenaje de la herida y de la duración. Se necesitan estudios de investigación de alta calidad que evalúen detenidamente los factores de prescripción del ejercicio (p.ej. intensidad), y que aborden los trastornos funcionales persistentes del miembro superior.

Traducción

Traducción realizada por el Centro Cochrane Iberoamericano

摘要

因乳癌治療造成的上肢異常的運動介入措施

研究背景

上肢異常是乳癌治療的常見副作用,包括肩膀移動範圍(關節能移動的範圍)(ROM)及力量的減少,疼痛及淋巴水腫。

研究目的

回顧評估運動對於預防、減少或改善乳癌治療造成的上肢異常的效果的隨機對照試驗。

检索策略

我們搜尋了the Specialised Register of the Cochrane Breast Cancer Group、MEDLINE、EMBASE、CINAHL及LILACS (直到2008年8月);和專家連絡、手動搜尋參考資料、會議記錄、臨床準則及其它未發表文獻。

标准/纳入排除标准

評估運動對於上肢異常療效的隨機對照試驗。

数据收集与分析

2位作者分別執行數據擷取。連絡研究者以取得遺失資料。

主要结果

我們收錄了24篇研究,總共2132位參與者。其中10篇有良好的方法品質。10篇研究比較早期或延遲執行術後運動的效果。早期開始運動比延遲開始運動,對短期肩膀移動範圍的恢復較有幫助(Weighted Mean Difference (WMD) 10.6 degrees; 95% Confidence Interval (CI) 4.51 to 16.6);然而,早期開始運動也會使傷口液體增加(Standardized Mean Difference (SMD) 0.31; 95% CI 0.13 to 0.49) and duration (WMD 1.15 days; 95% CI 0.65 to 1.65)。14篇試驗比較結構化運動和一般照護。其中6篇是術後開始運動,3篇在輔助治療時開始運動,5篇在癌症治療後開始運動。在術後執行結構化運動計劃,短期內能顯著的改善肩膀移動範圍(WMD 12.92 degrees; 95% CI 0.69 to 25.16)。物理治療對術後(SMD 0.77; 95% CI 0.33 to 1.21)及6個月後 (SMD 0.75; 95% CI 0.32 to 1.19)肩膀功能有額外的好處。目前沒有證據顯示在任何時間點開始運動會增加淋巴水腫的風險。

作者结论

運動能對乳癌婦女的肩膀移動範圍造成顯著且臨床上有意義的改善。在手術後期間,應該考慮及早開始運動,雖然必須在運動和傷口液體增加的風險之間作衡量。我們需要高品質、嚴格監控運動處方因子(例如:運動強度),且論及長久上肢異常的試驗。

Résumé scientifique

Interventions à base d'exercices pour le traitement de la dysfonction des membres supérieurs due au traitement du cancer du sein

Contexte

La dysfonction des membres supérieurs est un effet secondaire couramment associé au traitement du cancer du sein, et peut entraîner une diminution de l'amplitude de mouvement (la plage de mobilité d'une articulation) et de la force de l'épaule, ainsi que des douleurs et un lymphœdème.

Objectifs

Examiner les essais contrôlés randomisés (ECR) évaluant l'efficacité des interventions à base d'exercices pour prévenir, limiter ou améliorer la dysfonction des membres supérieurs due au traitement du cancer du sein.

Stratégie de recherche documentaire

Nous avons consulté le registre spécialisé du groupe Cochrane sur le cancer du sein, MEDLINE, EMBASE, CINAHL et LILACS (jusqu'en août 2008) ; contacté des experts, et effectué des recherches manuelles dans les références bibliographiques, les actes de congrès, les guides de pratique clinique et d'autres sources de littérature non publiées.

Critères de sélection

Les ECR évaluant l'efficacité et l'innocuité des exercices dans la dysfonction des membres supérieurs.

Recueil et analyse des données

Deux auteurs ont résumé les données de manière indépendante. Les investigateurs ont été contactés afin d'obtenir des données manquantes.

Résultats principaux

Nous avons inclus 24 études portant au total sur 2 132 participants. Dix essais sur 24 présentaient une qualité méthodologique adéquate.

Dix études examinaient les effets des exercices postopératoires précoces par rapport aux exercices postopératoires différés. Les exercices précoces étaient plus efficaces que les exercices différés en termes de rétablissement à court terme de l'amplitude de mouvement de l'épaule en flexion (différence moyenne pondérée (DMP) : 10,6 degrés ; Intervalle de confiance (IC) à 95 % : entre 4,51 et 16,6) ; néanmoins, les exercices précoces entraînaient également une augmentation statistiquement significative du volume de drainage de la plaie (différence moyenne standardisée (DMS) de 0,31 ; IC à 95 % : entre 0,13 et 0,49) et de la durée du drainage (DMP : 1,15 jour ; IC à 95 % : entre 0,65 et 1,65).

Quatorze études examinaient les effets d'exercices structurés par rapport à des soins habituels. Sur ces 14 études, six examinaient des exercices postopératoires, trois pendant le traitement adjuvant et cinq après le traitement du cancer. Les programmes d'exercices structurés au cours de la période postopératoire entraînaient une amélioration significative de l'amplitude de mouvement de l'épaule en flexion à court terme (DMP : 12,92 degrés ; IC à 95% : entre 0,69 et 25,16). La physiothérapie conférait des bénéfices supplémentaires en termes de fonction de l'épaule post-intervention (DMS : 0,77 ; IC à 95 % : 0,33 à 1,21) et lors du suivi à six mois (DMS : 0,75 ; IC à 95 % : entre 0,32 et 1,19). Il n'existait aucune preuve de risque accru de lymphœdème associé aux exercices à aucun point-temps.

Conclusions des auteurs

Les exercices peuvent entraîner une amélioration significative et cliniquement importante de l'amplitude de mouvement de l'épaule chez les femmes atteintes de cancer du sein. Au cours de la période postopératoire, une mise en œuvre précoce des exercices devrait être envisagée mais devrait être soigneusement mise en rapport avec l'augmentation potentielle du volume et de la durée du drainage de la plaie. Des études de haute qualité surveillant étroitement les facteurs de prescription d'exercices (ex. : intensité) et examinant la dysfonction persistante des membres supérieurs sont nécessaires.

アブストラクト

乳癌治療に起因する上肢機能障害に対する運動介入

背景

上肢機能障害は、乳癌治療でよく報告される副作用であり、肩の可動域(関節を動かすことができる範囲)(ROM)および強度の低下、疼痛およびリンパ浮腫などが含まれる。

目的

乳癌治療に起因する上肢機能障害の予防、最小化、または改善における運動介入の有効性を評価しているランダム化比較試験(RCT)をレビューする。

検索戦略

Specialised Register of the Cochrane Breast Cancer Group、MEDLINE、EMBASE、CINAHL、およびLILACSを検索し(2008年8月まで);専門家に連絡を取り、参考文献リスト、会議議事録、診療ガイドライン、他の未発表文献ソースをハンドサーチした。

選択基準

上肢機能障害に対する運動の有効性と安全性を評価しているRCT。

データ収集と分析

2人のレビューアが独自にデータ抽出を行った。欠失データを求めて治験担当医師に連絡を取った。

主な結果

24件の研究(参加者2132例)を選択した。24件中10件は方法論的な質が適切であるとみなされた。10件の研究が術後運動の早期実施と遅延実施の有効性を比較・検討した。運動の早期実施は遅延実施よりも肩屈曲ROMの短期回復に有効であった(重み付け平均差(WMD):10.6度;95%信頼区間(CI):4.51~16.6);しかし、運動の早期実施は統計学的に有意な創傷ドレナージ量増加(標準化平均差(SMD)0.31;95%CI:0.13~0.49)およびドレナージ期間延長(WMD:1.15日;95%CI:0.65~1.65)を生じた。14件の研究が構造化運動の効果を通常ケアと比較・検討した。そのうち6件が術後、3件が補助療法中、5件が癌治療後であった。術後期間における構造化運動プログラムは短期で肩屈曲ROMを有意に改善した(WMD:12.92度;95%CI:0.69~25.16)。理学療法は肩機能の更なる改善を介入後(SMD:0.77;95%CI:0.33~1.21)および6カ月フォローアップ後(SMD:0.75;95%CI:0.32~1.19)生じた。いかなる時点でも運動からのリンパ浮腫リスクが高まるというエビデンスはなかった。

著者の結論

乳癌の女性において、運動は有意で臨床的に意味のある肩ROM改善をもたらす。術後期間において、運動の早期実施を考慮すべきである。しかし、このアプローチについては創傷ドレナージの量増加や期間延長を生じる可能性と注意深く比較考量すべきである。運動処方の要素(例えば強度)を厳密にモニターし、持続的上肢機能障害を取り扱った良質なリサーチ研究が必要である。

訳注

監  訳: 尹 忠秀,2011.3.1

実施組織: 厚生労働省委託事業によりMindsが実施した。

ご注意 : この日本語訳は、臨床医、疫学研究者などによる翻訳のチェックを受けて公開していますが、訳語の間違いなどお気づきの点がございましたら、Minds事務局までご連絡ください。Mindsでは最新版の日本語訳を掲載するよう努めておりますが、編集作業に伴うタイム・ラグが生じている場合もあります。ご利用に際しては、最新版(英語版)の内容をご確認ください。

Resumo

Exercícios para disfunção dos membros superiores secundária ao tratamento para o câncer de mama

Introdução

Disfunção dos membros superiores é um efeito colateral frequentemente reportado após o tratamento para o câncer de mama, incluindo redução da amplitude de movimento (ADM) do ombro (a amplitude dentro da qual uma articulação pode ser mobilizada) e da força, bem como dor e linfedema.

Objetivos

Revisar os ensaios clínicos randomizados (ECRs) que avaliaram a efetividade de intervenções com exercícios em prevenir, minimizar ou melhorar a disfunção dos membros superiores secundária ao tratamento do câncer de mama.

Métodos de busca

Nós pesquisamos o the Specialised Register of the Cochrane Breast Cancer Group , MEDLINE, EMBASE, CINAHL e LILACS (até Agosto de 2008), contatamos especialistas na área, pesquisamos manualmente listas de referencias, anais de congressos, guias de práticas clínicas e, outras fontes de literatura não publicadas.

Critério de seleção

ECRs avaliando a efetividade e a segurança dos exercícios para disfunção dos membros superiores.

Coleta dos dados e análises

Dois autores extraíram os dados de forma independente. Os investigadores foram contatados para informações adicionais.

Principais resultados

Nós incluímos 24 estudos envolvendo 2.132 participantes. Dez dentre estes 24 estudos foram considerados com adequada qualidade metodológica.

Dez estudos examinaram o efeito da implementação precoce versus tardia do exercício no pós-operatório. A implementação precoce do exercício foi mais efetiva do que o exercício tardio na recuperação a curto prazo da amplitude de movimento em flexão do ombro (Diferença de Média Padronizada (DMP) 10,6 graus; Intervalo de Confiança (IC) 95%: 4,1 a 16,6).Todavia, o exercício precoce também resultou em um aumento estatisticamente significante do volume de drenagem da ferida operatória (DMP 0,31; IC 95%: 0,13 a 0,49) e da duração da drenagem (DMP 1,15 dias; IC 95%: 0,65 a 1,65).

14 estudos examinaram o efeito de um programa de exercícios estruturado versus manejo clínico usual. Dentre estes, seis estudos avaliaram a intervenção no pós-operatórios; três, durante o tratamento adjuvante; e cinco, no seguimento após o tratamento do câncer. Programas de exercício estruturados no período pós-operatório melhoraram significativamente a ADM em flexão do ombro a curto prazo (DMP 12,92 graus; IC 95%: 0,69 a 25,16). A inclusão de fisioterapia ao tratamento após a intervenção adicionou benefício em relação à funcionalidade do ombro (DMP 0,77; IC 95%: 0,33 a 1,21) e após seis meses de seguimento (DMP 0,75; IC 95%: 0,32 a 1,19). Não houve evidências de aumento do risco de linfedema com o exercício durante todo o tempo.

Conclusão dos autores

Exercícios podem resultar em melhora significativa e com relevância clínica na ADM do ombro em mulheres com câncer de mama. No pós-operatório, deve-se considerar a implementação precoce de programas de exercícios, embora esta abordagem deva ser criteriosamente ponderada em relação ao potencial aumento do volume e da duração da drenagem da ferida operatória. São ainda necessários estudos de alta qualidade que monitorem de perto outros fatores da prescrição dos exercícios (por exemplo, intensidade) e que abordem a disfunção persistente dos membros superiores.

Notas de tradução

Traduzido por: Marcio Debiasi, Unidade de Medicina Baseada em Evidências da Unesp, Brasil Contato: portuguese.ebm.unit@gmail.com

Plain language summary

Exercise interventions for upper-limb dysfunction due to breast cancer

This summary of a Cochrane review presents what we know about the effect of exercise on arm and shoulder movement problems due to breast cancer.

Upper-limb dysfunction following breast cancer surgery:

The use of upper-limb ROM, stretching and strengthening exercises after breast cancer surgery have been shown to improve recovery of shoulder movement. However, there are different views on what type of exercise is best and how soon exercises should be started following surgery. Moreover, it is not known if exercise is helpful in addressing upper-limb problems that persist following surgery and there is some concern that upper-limb exercise may increase the risk of developing lymphedema in the arm. In this review, a total of 24 studies examined the benefit of exercise on upper-limb dysfunction. Ten studies examined whether it was better to start exercise early after surgery or to delay exercise by about one week. Six studies examined structured exercise programs compared to usual care (exercise pamphlet or no exercise) following surgery. Three studies examined exercise interventions carried out during cancer treatment and five studies examined exercise interventions carried out following cancer treatment.

Best estimate of the effect of upper-limb exercise for women with breast cancer:

1) This review found that upper-limb exercise (e.g. shoulder ROM and stretching) is helpful in recovering upper-limb movement following surgery for breast cancer. Starting exercise early after surgery (day 1 to day 3) may result in better shoulder movement in the short term; however, it may also result in more wound drainage and require the drains to be in place longer than if exercise is delayed by about one week.

2) This review showed that more structured exercise programs, such as physical therapy, delivered in the early weeks following surgery are beneficial to regain movement in, and use of the shoulder and arm for daily activities such as reaching overhead.

3) This review did not find any evidence that upper-limb exercise, whether carried out following surgery, or during/ following other cancer treatments, resulted in more patients developing arm lymphedema.

概要

因乳癌治療造成的上肢異常的運動介入措施 這篇Cochrane回顧呈現我們目前所知,關於運動對於乳癌引起的手臂及肩膀運動障礙的療效。由乳癌手術引起的上肢異常。研究顯示上肢關節移動範圍、延伸及乳癌術後的肌力強化運動對肩膀恢復有幫助。然而,目前對於應該做何種運動,以及應該在甚麼時間開始有很多不同的意見。此外,目前仍不知道運動對於術後上肢障礙是否有幫助,且上肢運動可能有造成手臂淋巴水腫的疑慮。這篇回顧中,我們檢視了24篇、討論運動對於上肢障礙的影響的研究。10篇研究討論術後及早開始運動及延遲大約一周才開始運動何者較好。6個試驗討論術後執行結構化運動計劃和一般照護(運動手冊或無運動)間的差異。3篇研究討論在治療癌症的同時執行運動計劃,5篇研究討論在癌症治療後開始運動。針對乳癌婦女的上肢運動的最佳評估1)這篇回顧發現,乳癌術後的上肢運動(例如:肩膀關節移動範圍及延伸)對於上肢動作的恢復是有幫助的。術後及早開始運動(術後第1天到第3天),短期內肩膀動作可能有較好的恢復成果;然而,也可能造成傷口液體增加,因而比延遲一周後開始運動需要更長時間的傷口引流。2)這篇回顧發現在術後前幾周開始結構化運動計劃,像是物理治療,有利於動作的恢復,以及肩膀或手臂在日常生活中常見的動作的恢復,例如往腦後延伸。3)這篇回顧沒有發現任何,關於在手術後、手術中或在其它的癌症治療期間運動,可能造成病患手臂淋巴水腫的證據。

翻译注解

Résumé simplifié

Interventions à base d'exercices pour le traitement de la dysfonction des membres supérieurs due au cancer du sein

Ce résumé d'une revue Cochrane présente nos connaissances concernant les effets de l'exercice sur les problèmes de mobilité du bras et de l'épaule liés à un cancer du sein.

Dysfonction des membres supérieurs suite à une chirurgie du cancer du sein :

Il a été démontré que l'utilisation d'exercices d'amplitude de mouvement, d'étirement et de musculation des membres supérieurs améliorait le rétablissement de la mobilité de l'épaule après une chirurgie du cancer du sein. Néanmoins, les opinions diffèrent concernant les exercices les plus efficaces et le meilleur moment pour commencer l'entraînement après une chirurgie. On ignore également si les exercices sont utiles pour résoudre les problèmes des membres supérieurs qui persistent après la chirurgie, et il a été suggéré que les exercices des membres supérieurs pourraient accroître le risque de développer un lymphœdème du bras. Au total, 24 études examinant les bénéfices des exercices sur la dysfonction des membres supérieurs ont été incluses dans cette revue. Dix études comparaient l'efficacité d'un programme d'exercices commencé peu de temps après la chirurgie à celle d'un programme d'exercices commencé une semaine environ après la chirurgie. Six études examinaient des programme d'exercices structurés par rapport à des soins habituels (brochure décrivant les exercices ou absence d'exercices) après une chirurgie. Trois études examinaient des interventions à base d'exercices mises en œuvre pendant le traitement du cancer, et cinq études examinaient des interventions à base d'exercices mises en œuvre après le traitement du cancer.

Meilleure estimation des effets des exercices des membres supérieurs chez les femmes atteintes d'un cancer du sein :

1) Cette revue a observé que les exercices des membres supérieurs (ex. : amplitude de mouvement et étirements de l'épaule) étaient utiles pour rétablir la mobilité des membres supérieurs après une chirurgie du cancer du sein. Les exercices commencés peu de temps après la chirurgie (entre le 1er et le 3e jour) pourraient entraîner une meilleure mobilité de l'épaule à court terme ; néanmoins, ils pourraient également entraîner un drainage supplémentaire de la plaie et une présence prolongée des drains par rapport aux exercices commencés environ une semaine après la chirurgie.

2) Cette revue a observé que des programme d'exercices plus structurés, tels qu'une physiothérapie, commencés au cours des premières semaines suivant la chirurgie étaient bénéfiques pour améliorer la mobilité et permettre aux patientes d'utiliser l'épaule et le bras dans des activités quotidiennes exigeant, par exemple, de lever le bras au-dessus de la tête.

3) Cette revue n'a identifié aucune preuve indiquant que les exercices des membres supérieurs, lorsqu'ils étaient effectués après la chirurgie ou pendant/après d'autres traitements du cancer, entraînaient une augmentation de l'incidence du lymphœdème du bras.

Notes de traduction

Traduit par: French Cochrane Centre 1st July, 2013
Traduction financée par: Pour la France : Minist�re de la Sant�. Pour le Canada : Instituts de recherche en sant� du Canada, minist�re de la Sant� du Qu�bec, Fonds de recherche de Qu�bec-Sant� et Institut national d'excellence en sant� et en services sociaux.

Resumo para leigos

Exercícios para disfunção dos membros superiores secundária ao tratamento para o câncer de mama

Este sumário de uma revisão da Cochrane apresenta o que nós sabemos a respeito do efeito dos exercícios nos problemas relacionados ao movimento do braço e do ombro secundários ao tratamento do câncer de mama.

Disfunção dos membros superiores após cirurgia para o câncer de mama:

Na ADM útil dos membros superiores, os exercícios de alongamento e reforço depois de cirurgia para câncer de mama demonstraram melhorar a recuperação dos movimentos do ombro. Entretanto, existem diferentes opiniões em relação a qual seria o melhor tipo de exercício e quando ele deveria ser iniciado após a cirurgia. Além disso, não se sabe se o exercício é efetivo para aliviar os problemas nos membros superiores que persistem após a cirurgia, além de existir certa preocupação de que o exercício pode aumentar o risco de desenvolver linfedema no braço. Nessa revisão, foram incluídos 24 estudos que avaliaram o benefício do exercício na disfunção dos membros superiores. Dez estudos avaliaram se era melhor iniciar os exercícios logo após a cirurgia ou esperar aproximadamente uma semana. Seis estudos examinaram os programas estruturados de exercícios em comparação ao tratamento usual (panfletos orientando exercícios ou a não realização de exercícios) após a cirurgia. Outros três estudos avaliaram intervenções de exercícios durante o tratamento para o câncer e cinco estudaram intervenções realizadas após o tratamento do câncer.

Melhor estimativa dos efeitos do exercícios com os membros superiores para mulheres com câncer de mama

Essa revisão identificou que exercícios para os membros superiores (por exemplo, ADM do ombro e alongamento) ajudam na recuperação dos movimentos dos membros superiores após cirurgia para câncer de mama. Iniciar os exercícios precocemente depois da cirurgia (entre o primeiro e o terceiro dia) pode resultar em melhora na movimentação do ombro em curto prazo. Entretanto, isso pode também aumentar a drenagem da ferida operatória e aumentar o tempo de permanência dos drenos em relação ao que seria necessário caso os exercícios fossem postergados por uma semana.

2) Essa revisão mostrou que programas de exercícios mais estruturados, tais como fisioterapia, utilizados nas primeiras semanas após a cirurgia são benéficos para a restauração do movimento e da utilização do braço e do ombro na execução das atividades diárias, tais como levantar o braço acima da cabeça.

3) Essa revisão não identificou evidências de que os exercícios para os membros superiores resultem em maior incidência de linfedema, independente se estes forem realizados após a cirurgia ou durante ou após outros tratamentos para o câncer.

Notas de tradução

Traduzido por: Marcio Debiasi, Unidade de Medicina Baseada em Evidências da Unesp, Brasil Contato: portuguese.ebm.unit@gmail.com

எளியமொழிச் சுருக்கம்

மார்பக புற்று நோய் சிகிச்சை காரணமாக ஏற்படும் மேற்-புய செயல்-பிறழ்ச்சிக்கான உடற்பயிற்சி சிகிச்சை தலையீடுகள்

மார்பக புற்று நோய் காரணமாக ஏற்படும் கரம் மற்றும் தோள்பட்டை அசைவு பிரச்னைகள் மீது உடற்பயிற்சியின் விளைவு பற்றி எங்களுக்கு தெரிந்ததை இந்த காக்குரேன் திறனாய்வு சுருக்கவுரை அளிக்கிறது.

மார்பக புற்று நோய் அறுவை சிகிச்சையை தொடர்ந்த மேற்-புய செயல்-பிறழ்ச்சி:

மார்பக புற்று நோய் அறுவை சிகிச்சைக்கு பின் பயன்படுத்தப்படும் மேற்-கர மூட்டு அசைவுகள், தசை நீட்டித்தல் மற்றும் வலிமை பயிற்சிகள், தோள்பட்டை அசைவின் மீட்சியை முன்னேற்றியது என்று காட்டப்பட்டுள்ளது. எனினும், எந்த வகையான உடற்பயிற்சிகள் சிறந்ததாக இருக்கும் மற்றும் அறுவை சிகிச்சைக்கு பின்னர் எவ்வளவு சீக்கிரம் உடற்பயிற்சிகளை தொடங்கலாம் என்பது பற்றி பல்வேறு விதமான கருத்துக்கள் இருக்கின்றன. மேலும், அறுவை சிகிச்சைக்கு பின் நிலைத்திருக்கும் மேற்-புய பிரச்சனைகளை கவனத்தில் கொண்டு வருவதில் உடற்பயிற்சி உதவியாக இருக்குமா என்று தெரியவில்லை மற்றும் மேற்-புய உடற்பயிற்சிகள், கரத்தில் நிணநீர் தேக்க வீக்கம் உருவாவதின் அபாயத்தை அதிகரிக்கக் கூடும் என்று ஒரு கருத்து உள்ளது. இந்த திறனாய்வில், மொத்தம் 24 ஆய்வுகள், மேற்-புய செயல்-பிறழ்ச்சியின் மேல் உடற்பயிற்சியின் நன்மையை ஆராய்ந்தன. அறுவை சிகிச்சைக்கு பின் விரைவில் உடற்பயிற்சியை தொடங்குவது அல்லது ஒரு வாரம் அளவில் உடற்பயிற்சியை தாமதிப்பது சிறந்ததாக இருக்குமா என்பதை பத்து ஆய்வுகள் ஆராய்ந்தன. ஆறு ஆய்வுகள், அறுவை சிகிச்சையை தொடர்ந்து, கட்டமைக்கப்பட்ட உடற்பயிற்சி திட்டங்களை வழக்கமான பராமரிப்போடு (உடற்பயிற்சி சிற்றேடு அல்லது உடற்பயிற்சியின்மை) ஒப்பிட்டதை ஆராய்ந்தன. புற்று நோய் சிகிச்சையின் போது அளிக்கப்பட்ட உடற்பயிற்சி சிகிச்சை தலையீடுகளை மூன்று ஆய்வுகள் ஆராய்ந்தன, மற்றும் புற்று நோய் சிகிச்சைக்கு பின்னர் அளிக்கப்பட்ட உடற்பயிற்சி சிகிச்சை தலையீடுகளை ஐந்து ஆய்வுகள் ஆராய்ந்தன.

மார்பக புற்று நோய் கொண்ட பெண்களில், மேற்-புய உடற்பயிற்சியின் விளைவு பற்றிய ஒரு சிறந்த மதிப்பீடு:

1) இந்த திறனாய்வு, மேற்-புய உடற்பயிற்சி (எடுத்துக்காட்டு. தோள்பட்டை மூட்டசைவு மற்றும் தசை நீட்டித்தல்) மார்பக புற்று நோய் அறுவை சிகிச்சையை தொடர்ந்து, மேற்-புய அசைவின் மீட்சிக்கு உதவியாக இருந்தது என்று கண்டது. அறுவை சிகிச்சைக்கு பின் விரைவாக உடற்பயிற்சியை தொடங்குதல் ( நாள் 1 முதல் நாள் 3 வரை) குறுகிய கால கட்டத்திற்கு, தோள்பட்டை அசைவின் முன்னேற்றத்தை விளைவிக்கும்; எனினும், உடற்பயிற்சியை ஒரு வார கால அளவில் தாமதமாக தொடங்குவதைக் காட்டிலும், இது அதிகப்படியான புண் வடிதலையும் மற்றும் புண் வடிகால்கள் அதிக காலம் இருக்க வேண்டியதையும் விளைவிக்கும்.

2) அறுவை சிகிச்சையை தொடர்ந்த ஆரம்ப வாரங்களில் அளிக்கப்பட்ட இயன் முறை சிகிச்சை போன்ற சிறப்பாக கட்டமைக்கப்பட்ட உடற்பயிற்சி திட்டங்கள், தோள்பட்டை அசைவை மீண்டும் பெறுவதற்கும் மற்றும் தலைக்கு மேல் தூக்குதல் போன்ற அன்றாட நடவடிக்கைகளில் தோள்பட்டை மற்றும் கரத்தின் பயனுக்கும் நன்மை அளித்தன என்று இந்த திறனாய்வு காட்டியது.

3) அறுவை சிகிச்சையை தொடர்ந்து, அல்லது அறுவை சிகிச்சையின் போது அல்லது பிற புற்று நோய் சிகிச்சைகளை தொடர்ந்து அளிக்கப்பட்ட மேற்-புய உடற்பயிற்சி, அதிக நோயாளிகளின் கரத்தில் நிண நீர் தேக்க வீக்கத்தை ஏற்படுத்தியதா என்பதற்கு எந்த ஆதாரத்தையும் இந்த திறனாய்வு காணவில்லை.

மொழிபெயர்ப்பு குறிப்புகள்

மொழி பெயர்ப்பாளர்கள்: சிந்தியா ஸ்வர்ணலதா ஸ்ரீகேசவன், தங்கமணி ராமலிங்கம், ப்ளசிங்டா விஜய், ஸ்ரீகேசவன் சபாபதி.

Ancillary