Intervention Review

Repetitive task training for improving functional ability after stroke

  1. Beverley French1,
  2. Lois H Thomas2,*,
  3. Michael J Leathley3,
  4. Christopher J Sutton4,
  5. Joanna McAdam5,
  6. Anne Forster6,
  7. Peter Langhorne7,
  8. Christopher IM Price8,
  9. Andrew Walker9,
  10. Caroline L Watkins3,
  11. Louise Connell10,
  12. Jacqueline Coupe10,
  13. Naoimh McMahon10

Editorial Group: Cochrane Stroke Group

Published Online: 17 OCT 2007

Assessed as up-to-date: 10 APR 2007

DOI: 10.1002/14651858.CD006073.pub2


How to Cite

French B, Thomas LH, Leathley MJ, Sutton CJ, McAdam J, Forster A, Langhorne P, Price CIM, Walker A, Watkins CL, Connell L, Coupe J, McMahon N. Repetitive task training for improving functional ability after stroke. Cochrane Database of Systematic Reviews 2007, Issue 4. Art. No.: CD006073. DOI: 10.1002/14651858.CD006073.pub2.

Author Information

  1. 1

    University of Central Lancashire, Department of Nursing and Caring Sciences, Preston, Lancashire, UK

  2. 2

    University of Central Lancashire, School of Health, Preston, Lancashire, UK

  3. 3

    University of Central Lancashire, Clinical Practice Research Unit, School of Nursing and Caring Sciences, Preston, UK

  4. 4

    University of Central Lancashire, School of Public Health and Clinical Sciences, Preston, Lancashire, UK

  5. 5

    University of Central Lancashire, Department of Nursing, Preston, Lancashire, UK

  6. 6

    Bradford Institute for Health Research, Bradford Teaching Hospitals NHS Foundation Trust/University of Leeds, Academic Unit of Elderly Care and Rehabilitation, Bradford, UK

  7. 7

    University of Glasgow, Academic Section of Geriatric Medicine, Glasgow, UK

  8. 8

    Northumbria Healthcare NHS Trust, Elderly Services, Ashington, Northumberland, UK

  9. 9

    University of Glasgow, Robertson Centre for Biostatistics, Glasgow, UK

  10. 10

    University of Central Lancashire, Preston, UK

*Lois H Thomas, School of Health, University of Central Lancashire, Room 434, Brook Building, Preston, Lancashire, PR1 2HE, UK. lhthomas@uclan.ac.uk.

Publication History

  1. Publication Status: Edited (no change to conclusions)
  2. Published Online: 17 OCT 2007

SEARCH

 

Abstract

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Résumé scientifique
  5. Résumé simplifié
  6. アブストラクト
  7. எளியமொழிச் சுருக்கம்

Background

The active practice of task-specific motor activities is a component of current approaches to stroke rehabilitation.

Objectives

To determine if repetitive task training after stroke improves global, upper or lower limb function, and if treatment effects are dependent on the amount, type or timing of practice.

Search methods

We searched the Cochrane Stroke Trials Register (October 2006), The Cochrane Library, MEDLINE, EMBASE, eight additional electronic databases (to September 2006), and OT search (to March 2006). We also searched for unpublished/non-English language trials, conference proceedings, combed reference lists, requested information on bulletin boards, and contacted trial authors.

Selection criteria

Randomised/quasi-randomised trials in adults after stroke, where the intervention was an active motor sequence performed repetitively within a single training session, aimed towards a clear functional goal, and where the amount of practice could be quantified.

Data collection and analysis

Two authors independently screened abstracts, extracted data and appraised trials. Assessment of methodological quality was undertaken for allocation concealment, blinding, loss to follow up and equivalence of treatment. We contacted trial authors for additional information.

Main results

Fourteen trials with 17 intervention-control pairs and 659 participants were included. Primary outcomes: results were statistically significant for walking distance (mean difference (MD) 54.6, 95% CI 17.5 to 91.7); walking speed (standardised mean difference (SMD) 0.29, 95% CI 0.04 to 0.53); sit-to-stand (standard effect estimate 0.35, 95% CI 0.13 to 0.56); and of borderline statistical significance for functional ambulation (SMD 0.25, 95% CI 0.00 to 0.51), and global motor function (SMD 0.32, 95% CI -0.01 to 0.66). There were no statistically significant differences for hand/arm function, or sitting balance/reach. Secondary outcomes: results were statistically significant for activities of daily living (SMD 0.29, 95% CI 0.07 to 0.51), but not for quality of life or impairment measures. There was no evidence of adverse effects. Follow-up measures were not significant for any outcome at six or 12 months. Treatment effects were not modified by intervention amount or timing, but were modified by intervention type for lower limbs.

Authors' conclusions

Repetitive task training resulted in modest improvement in lower limb function, but not upper limb function. Training may be sufficient to impact on daily living function. However, there is no evidence that improvements are sustained once training has ended. The review potentially investigates task specificity rather more than repetition. Further research should focus on the type and amount of training, and how to maintain functional gain.

 

Plain language summary

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Résumé scientifique
  5. Résumé simplifié
  6. アブストラクト
  7. எளியமொழிச் சுருக்கம்

Repetitive task training for improving functional ability after stroke

Stroke can cause problems with movement, often down just one side of the body. All limbs can be affected, and while some recovery is common over time, about one third of people will have continuing problems. This review of 14 studies with 659 participants looked at whether repeated practice of tasks similar to those commonly performed in daily life could improve functional abilities. In comparison with usual care or placebo groups, people who practiced functional tasks showed modest improvements in walking speed, walking distance and the ability to stand from sitting, but improvements in leg function were not maintained six months later. Repetitive task practice had no effect on arm or hand function. There was a small amount of improvement in ability to manage activities of daily living. Training effects were no different for people whether early or late after stroke. Further research is needed to determine the best type of task practice, and whether more sustained practice could show better results.

 

Résumé scientifique

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Résumé scientifique
  5. Résumé simplifié
  6. アブストラクト
  7. எளியமொழிச் சுருக்கம்

Entraînement à la réalisation de tâches répétitives pour améliorer la capacité fonctionnelle après un accident vasculaire cérébral (AVC)

Contexte

L'entraînement actif à des activités motrices spécifiques est un élément des approches actuelles de la rééducation post-AVC.

Objectifs

Déterminer si l'entraînement à la réalisation de tâches répétitives après un AVC améliore la fonction globale, des membres supérieurs ou inférieurs, et si les effets du traitement dépendent de la quantité, du type ou du moment d'exécution de l'entraînement.

Stratégie de recherche documentaire

Nous avons consulté le registre d'essais du groupe Cochrane sur les accidents vasculaires cérébraux (octobre 2006), The Cochrane Library, MEDLINE, EMBASE, huit autres bases de données électroniques (jusqu'en septembre 2006) et OT Search (jusqu'en mars 2006). Nous avons également recherché des essais non publiés et rédigés dans une langue autre que l'anglais, des rapports de conférences, nous avons examiné les références bibliographiques, demandé des informations sur des serveurs électroniques et contacté des auteurs d'essais.

Critères de sélection

Essais randomisés et quasi randomisés menés auprès d'adultes après un AVC, où l'intervention était une séquence motrice active réalisée répétitivement lors d'une seule séance d'entraînement, visant un objectif fonctionnel clair et dans lesquels l'entraînement pouvait être quantifié.

Recueil et analyse des données

Deux auteurs ont examiné indépendamment les résumés, extrait les données et évalué les essais. Une évaluation de la qualité méthodologique a été réalisée quant à l'assignation secrète, l’aveugle, la perte du suivi et l’équivalence de traitement. Nous avons contacté les auteurs des essais pour obtenir des informations supplémentaires.

Résultats principaux

Quatorze essais avec 17 paires intervention-contrôle et 659 participants ont été inclus. Critères de jugement principaux : les résultats étaient statistiquement significatifs pour la distance parcourue (différence moyenne (DM) 54,6, IC à 95 % de 17,5 à 91,7) ; la vitesse de marche (différence moyenne standardisée (DMS) 0,29, IC à 95 % de 0,04 à 0,53). le passage de la position assise à debout (estimation d'effet standard 0,35, IC à 95 % de 0,13 à 0,56) ; et à la limite de la significativité statistique pour l'ambulation fonctionnelle (DMS 0,25, IC à 95 % de 0,00 à 0,51) et la fonction motrice globale (DMS 0,32, IC à 95 % de -0,01 à 0,66). Aucune différence statistiquement significative n'a été observée pour la fonction de la main/du bras ou l'équilibre/portée en position assise. Critères de jugement secondaires : les résultats étaient statistiquement significatifs pour les activités quotidiennes (DMS 0,29, IC à 95 % de 0,07 à 0,51), mais pas pour les mesures de la qualité de vie ou du handicap. Aucune preuve n'a été obtenue sur les effets indésirables. Les mesures de suivi n'étaient pas significatives pour les critères de jugement à six ou 12 mois. Les effets du traitement n'étaient pas modifiés par la quantité ou le moment d'exécution de l'intervention, mais étaient modifiés par le type d'intervention pour les membres inférieurs.

Conclusions des auteurs

Un entraînement de réalisation de tâches répétitives a donné lieu à une amélioration modeste de la fonction des membres inférieurs, mais pas de celle des membres supérieurs. L'entraînement pourrait être suffisant pour avoir une influence sur la fonction quotidienne. Cependant, il n'a pas été démontré que les améliorations perdurent lorsque le patient arrête le traitement. La revue examine potentiellement la spécificité de la tâche plus que la répétition. Des recherches ultérieures devraient être axées sur le type et la quantité d'entraînement et comment conserver le gain fonctionnel.

 

Résumé simplifié

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Résumé scientifique
  5. Résumé simplifié
  6. アブストラクト
  7. எளியமொழிச் சுருக்கம்

Entraînement à la réalisation de tâches répétitives pour améliorer la capacité fonctionnelle après un accident vasculaire cérébral (AVC)

Un AVC peut entraîner des problèmes de mouvement, souvent sur un seul côté du corps. Tous les membres peuvent être touchés et bien que fréquemment les patients récupèrent au fil du temps, environ un tiers des personnes continueront à rencontrer des problèmes. Cette revue de 14 études avec 659 participants examinait la question de savoir si le fait de s'entraîner régulièrement à réaliser des tâches similaires de la vie quotidienne pouvait améliorer les capacités fonctionnelles. Par rapport aux soins habituels ou aux groupes placebo, les personnes s'entraînant à réaliser des tâches fonctionnelles ont présenté des améliorations modestes en termes de vitesse de marche, distance parcourue et capacité à se lever depuis la position assise, mais les améliorations de la fonction des jambes ne perduraient pas six mois plus tard. L'entraînement à la réalisation de tâches répétitives n'avait aucun effet sur la fonction des bras ou des mains. Une légère amélioration a été observée au niveau de la capacité à réaliser des activités quotidiennes. Les effets de l'entraînement n'étaient pas différents pour les personnes selon qu'il soit réalisé immédiatement après l'AVC ou plus tard. Des recherches supplémentaires sont nécessaires pour déterminer le meilleur type d'entraînement à la réalisation de tâches et si un entraînement plus soutenu pourrait donner lieu à de meilleurs résultats.

Notes de traduction

Traduit par: French Cochrane Centre 24th June, 2014
Traduction financée par: Ministère du Travail, de l'Emploi et de la Santé Français

 

アブストラクト

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Résumé scientifique
  5. Résumé simplifié
  6. アブストラクト
  7. எளியமொழிச் சுருக்கம்

脳卒中後の機能的能力改善のための反復的作業訓練

背景

作業に特化した運動活動の能動的訓練は、脳卒中リハビリテーションへの現在あるアプローチの構成要素のひとつである。

目的

脳卒中後の反復的作業訓練によって、全身、上肢あるいは下肢の機能が改善するか否か、また治療効果が訓練の量・種類あるいは時期に依存しているか否かについて判定する。

検索戦略

Cochrane Stroke Trials Register(2006年10月)、コクラン・ライブラリ、MEDLINE、EMBASE、CINAHL、AMED、SportDiscus、Science Citation Index、Index to Theses、ZETOC、PEDroおよびOT Seeker(2006年9月まで)、ならびにOT search(2006年3月まで)を検索した。未発表/英語以外の言語の試験、学会予稿集も検索し、参照文献リストを入念に探し、広報情報を求め、試験著者に問い合わせた。

選択基準

明確な機能的目標に向けて1回の訓練セッション中に反復して実施する一連の能動的運動を介入とし、また訓練量が定量化可能な脳卒中後の成人を対象としているランダム化/準ランダム化試験。

データ収集と分析

2名のレビューアが独自に抄録をスクリーニングし、データを抽出し、試験を鑑定した。割り付けの隠蔽化、盲検化、追跡不能、および治療の同等性について方法論の質を評価した。その後追加された情報については、試験著者に問い合わせた。

主な結果

17の介入とコントロールを比較し、参加者659例からなる14件の試験を含めた。主要アウトカム:結果は、歩行距離(平均差(MD)54.6、95%CI17.5~91.7)、歩行速度(標準化平均差(SMD)0.29、95%CI0.04~0.53)、立ち上がり動作(標準効果推定値0.35、95%CI0.13~0.56)について統計学的に有意であった。機能的歩行運動(SMD0.25、95%CI0.00~0.51)および全身運動機能(SMD0.32、95%CI-0.01~0.66)については境界線上の統計学的有意性が観察された。手/腕の機能や座位バランス/リーチについては統計学的に有意差はなかった。副次的アウトカム:日常生活動作(SMD0.29、95%CI0.07~0.51)についての結果は統計学的に有意であったが、生活の質および障害の指標についてはいずれも有意ではなかった。有害作用の所見はなかった。6ヵ月後または12ヵ月後のアウトカムに対して追跡時の測定値は有意ではなかった。介入量または時期によって治療効果は変化しなかったが、介入の種類によって下肢の治療効果が変化した。

著者の結論

反復的作業訓練の結果、下肢機能に軽微な改善がみられたが、上肢機能の改善はみられなかった。訓練は日常生活機能に対しては十分な効果があると思われる。しかし、訓練終了後も改善が持続することを示すエビデンスはない。本レビューでは、反復性よりもむしろ作業特異性が検討されている可能性がある。今後の研究は、訓練の種類・量および機能的歩行を維持する方法に注目すべきである。

訳注

監  訳: 江川 賢一,2008.1.11

実施組織: 厚生労働省委託事業によりMindsが実施した。

ご注意 : この日本語訳は、臨床医、疫学研究者などによる翻訳のチェックを受けて公開していますが、訳語の間違いなどお気づきの点がございましたら、Minds事務局までご連絡ください。Mindsでは最新版の日本語訳を掲載するよう努めておりますが、編集作業に伴うタイム・ラグが生じている場合もあります。ご利用に際しては、最新版(英語版)の内容をご確認ください。

 

எளியமொழிச் சுருக்கம்

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Résumé scientifique
  5. Résumé simplifié
  6. アブストラクト
  7. எளியமொழிச் சுருக்கம்

பக்கவாதத்தினால் பாதிக்கப்பட்ட உடலின் செயல்பாட்டு திறனை மேம்படுத்த மீண்டும்மீண்டும் (Repetitive) அளிக்கும் செயல் வழி பயிற்சி

பக்கவாதம் உடலின் இயக்கம் தொடர்பான பிரச்சினைகளை ஏற்படுத்தும், குறிப்பாக பல நேரங்களில் உடலின் ஒருபக்க இயக்கத்தை பாதிக்கிறது. காலப்போக்கில் இழந்த செயல்பாட்டு திறனை சிலர் மீண்டும் பெறுவது பொதுவானது என்றாலும், மூன்றில் ஒரு பங்கு பாதிக்கப்பட்ட நபர்கள் தொடர்ந்து பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்கிறார்கள். மொத்தம் 659 பேர் பங்குபெற்ற 14 ஆய்வுகளின் தொகுப்பான இந்த ஆய்வுரை அன்றாட வாழ்வில் செய்யும் செயல் போன்றவைகளை உள்ளடக்கிய செயல் வழி பயிற்சி, பாதிக்கப்பட்ட உடலின் செயல்பாட்டு திறனை மேம்படுத்துகிறதா என கண்டறிந்தது. வழக்கமான பயிற்சி அல்லது வெற்று சிகிச்சைமுறை(placebo),முறைகளோடு ஒப்பிடும்போது செயல் வழி பயிற்சி செய்தவர்கள், கால்களின் செயல்பாடான நடத்தல் வேகம், நடக்கும் தூரம், உட்கார்ந்து எழுவது போன்ற அன்றாட வாழ்வில் செய்யும் செயல்களில் மிதமான முன்னேற்றம் அடைந்து உள்ளனர்.ஆனால், இந்த முன்னேற்றம் ஆறு மாதங்களுக்கு மேல் தக்க வைத்து கொள்ளப்டவில்லை. மீண்டும்மீண்டும் அளிக்கும் (Repetitive) செயல்வழி பயிற்சி கைகளின் செயல்பாட்டில் எந்த முன்னேறத்ததையும் ஏற்படுத்த வில்லை. அன்றாட வாழ்க்கை செயல்களின் மேலாண்மை திறன் முன்னேற்றம் ஓரளவிற்கு இருந்தது. பயிற்சி தொடங்கும் காலம் பக்கவாதத்தின் ஆரம்பநிலை அல்லது காலம்தாழ்ந்த நிலையில் இருந்தாலும் விளைவுகளில் எந்த வேறுபாடும் கிடையாது. சிறந்த வகை செயல்வழி பயிற்சிகளை நிர்ணயிக்கவும் தொடர்ந்து அளிக்கப்படும் நீடித்த தளராத பயிற்சிகள் நல்ல முடிவுகளை காண்பிக்குமா என அறியவும் மேலும் கூடுதல் ஆராய்ச்சிகள் தேவைப்படுகிறது

மொழிபெயர்ப்பு குறிப்புகள்

மொழிபெயர்ப்பு: தி. செந்தில்குமார், மற்றும் சி.இ. பி.என்.அர் குழு