Treadmill training for patients with Parkinson's disease

  • Conclusions changed
  • Review
  • Intervention

Authors


Abstract

Background

Treadmill training is used in rehabilitation and is described as improving gait parameters of patients with Parkinson's disease.

Objectives

To assess the effectiveness of treadmill training in improving the gait of patients with Parkinson's disease and the acceptability and safety of this type of therapy.

Search methods

We searched the Cochrane Movement Disorders Group Specialised Register (see Review Group details for more information) (last searched September 2014), Cochrane Central Register of Controlled Trials (The Cochrane Library 2014, Issue 10), MEDLINE (1950 to September 2014), and EMBASE (1980 to September 2014). We also handsearched relevant conference proceedings, searched trials and research registers, and checked reference lists (last searched September 2014). We contacted trialists, experts and researchers in the field and manufacturers of commercial devices.

Selection criteria

We included randomised controlled trials comparing treadmill training with no treadmill training in patients with Parkinson's disease.

Data collection and analysis

Two review authors independently selected trials for inclusion, assessed trial quality and extracted data. We contacted the trialists for additional information. We analysed the results as mean differences (MDs) for continuous variables and relative risk differences (RD) for dichotomous variables.

Main results

We included 18 trials (633 participants) in this update of this review. Treadmill training improved gait speed (MD = 0.09 m/s; 95% confidence interval (CI) 0.03 to 0.14; P = 0.001; I2 = 24%; moderate quality of evidence), stride length (MD = 0.05 metres; 95% CI 0.01 to 0.09; P = 0.01; I2 = 0%; low quality of evidence), but walking distance (MD = 48.9 metres; 95% CI -1.32 to 99.14; P = 0.06; I2 = 91%; very low quality of evidence) and cadence did not improve (MD = 2.16 steps/minute; 95% CI -0.13 to 4.46; P = 0.07; I2 = 28%; low quality of evidence) at the end of study. Treadmill training did not increase the risk of patients dropping out from intervention (RD = -0.02; 95% CI -0.06 to 0.02; P = 0.32; I2 = 13%; moderate quality of evidence). Adverse events were not reported in included studies.

Authors' conclusions

This update of our systematic review provides evidence from eighteen trials with moderate to low risk of bias that the use of treadmill training in patients with PD may improve clinically relevant gait parameters such as gait speed and stride length (moderate and low quality of evidence, respectively). This apparent benefit for patients is, however, not supported by all secondary variables (e.g. cadence and walking distance). Comparing physiotherapy and treadmill training against other alternatives in the treatment of gait hypokinesia such as physiotherapy without treadmill training this type of therapy seems to be more beneficial in practice without increased risk. The gain seems small to moderate clinically relevant. However, the results must be interpreted with caution because it is not known how long these improvements may last and some studies used no intervention in the control group and underlie some risk of bias. Additionally the results were heterogenous and we found variations between the trials in patient characteristics, the duration and amount of training, and types of treadmill training applied.

Résumé scientifique

Entraînement sur tapis roulant pour les patients atteints de la maladie de Parkinson

Contexte

L'entraînement sur tapis roulant est utilisé dans le cadre de la rééducation et améliorerait les paramètres de la marche des patients atteints de la maladie de Parkinson.

Objectifs

Évaluer l'efficacité de l'entraînement sur tapis roulant dans l'amélioration de la marche des patients atteints de la maladie de Parkinson ainsi que l'acceptabilité et l'innocuité de ce type de traitement.

Stratégie de recherche documentaire

Nous avons interrogé le registre spécialisé du groupe Cochrane sur les mouvements anormaux (voir les détails du groupe thématique pour plus d'informations) (dernière recherche en septembre 2014), le registre Cochrane des essais contrôlés (The Cochrane Library 2014, numéro 10), MEDLINE (de 1950 à septembre 2014) et EMBASE (de 1980 à septembre 2014). Nous avons également effectué des recherches manuelles dans les actes de conférence pertinents, consulté les registres d'essais et de recherche, et vérifié des références bibliographiques (dernière recherche en septembre 2014). Nous avons contacté des investigateurs, des experts et des chercheurs dans ce domaine ainsi que des fabricants d'appareils commerciaux.

Critères de sélection

Nous avons inclus les essais contrôlés randomisés comparant l'entraînement sur tapis roulant à l'absence d'un tel entraînement chez les patients atteints de la maladie de Parkinson.

Recueil et analyse des données

Deux auteurs de la revue ont indépendamment sélectionné les essais à inclure, évalué leur qualité et extrait les données. Nous avons contacté les investigateurs afin d'obtenir des informations supplémentaires. Nous avons analysé les résultats sous forme de différences moyennes (DM) pour les variables continues et de différences de risque (DR) relatif pour les variables dichotomiques.

Résultats principaux

Nous avons inclus 18 essais (633 participants) dans cette mise à jour de la revue. L'entraînement sur tapis roulant a amélioré la vitesse de marche (DM = 0,09 m/s ; intervalle de confiance (IC) à 95 % de 0,03 à 0,14 ; P = 0,001 ; I2= 24 % ; preuves de qualité modérée) et la longueur de foulée (DM = 0,05 mètres ; IC à 95 % de 0,01 à 0,09 ; P = 0,01 ; I2= 0 % ; preuves de faible qualité), mais ni la distance de marche (DM = 48,9 mètres ; IC à 95 % de -1,32 à 99,14 ; P = 0,06 ; I2= 91 % ; preuves de très faible qualité), ni la cadence (DM = 2,16 pas/minute ; IC à 95 % de -0,13 à 4,46 ; P = 0,07 ; I2= 28 % ; preuves de faible qualité) n'étaient améliorées à la fin de l'étude. L'entraînement sur tapis roulant n'a pas augmenté le risque de patients arrêtant l'intervention (DR = -0,02 ; IC à 95 % de -0,06 à 0,02 ; P = 0,32 ; I2= 13 % ; preuves de qualité modérée). Les événements indésirables n'étaient pas rapportés dans les études incluses.

Conclusions des auteurs

Cette mise à jour de notre revue systématique fournit des données probantes issues de 18 essais à risque de biais faible à modérée indiquant que, chez les patients atteints de la maladie de Parkinson, l'utilisation de l'entraînement sur tapis roulant pourrait améliorer des paramètres de la marche cliniquement pertinents tels que la vitesse de marche et la longueur de foulée (preuves de qualité modérée et faible, respectivement). Ce bénéfice apparent pour les patients n'est toutefois pas étayé par tous les variables secondaires (par ex. cadence et distance de marche). En comparant la kinésithérapie associée à l'entraînement sur tapis roulant par rapport à d'autres alternatives dans le traitement de la marche hypokinétique, comme la kinésithérapie sans entraînement sur tapis, ce type de traitement semble être plus bénéfique dans la pratique, sans risque accru. Ce gain semble d'une pertinence clinique faible à modérée. Cependant, les résultats doivent être interprétés avec prudence car on ignore combien de temps ces améliorations pourraient persister ; par ailleurs, certaines études ont utilisé l'absence d'intervention dans le groupe témoin et étaient à risque de biais sous-jacent. En outre, les résultats étaient hétérogènes et nous avons trouvé des variations entre les essais dans les caractéristiques des patients, la durée et la quantité de l'entraînement et les types d'entraînement sur tapis roulant utilisés.

Notes de traduction

Traduction : Cochrane France.

Plain language summary

Treadmill training for people with Parkinson's disease

Question: We assessed whether treadmill training and body weight support, individually or in combination, could improve walking in people with Parkinson's disease when compared with other gait training methods or no treatment.

Background:Slow walking is a common problem for people with Parkinson's disease. For people with mild to moderate Parkinsons disease it affects ability to do everyday things and their quality of life. Treadmill training uses specially designed machines to help gait rehabilitation. However, the role of treadmill training for people with Parkinson's disease in improving gait parameters is still unclear.

Study characteristics: We identified 18 relevant trials, involving 633 participants which evaluated this type of therapy, up to September 2014.

Key results and quality of the evidence: Treadmill training did improve gait speed, and stride length; but walking distance and cadence did not improve. Acceptability of treadmill training for study participants was good and adverse events were rare. It seems that such devices could be beneficial and could be applied in routine rehabilitation. However, it is still not clear when and how often they should be used and how long a benefit lasts.

The quality of this evidence for the primary outcomes was moderate to low. Adverse events were not reported in studies and drop outs did not occur more frequently in people receiving treadmill training. Also we investigated only gait parameters, improvements of activities and/or quality of life were not investigated.

Laienverständliche Zusammenfassung

Laufbandtraining für Menschen mit der Parkinson-Krankheit


Fragestellung: Wir untersuchten, ob Laufbandtraining und Körpergewichtsentlastung (einzeln oder in Kombination) das Gehen bei Menschen mit der Parkinson-Krankheit verbessern kann, wenn es mit anderen Methoden zum Gehtraining oder keiner Behandlung verglichen wird.

Hintergrund: Ein verlangsamter Gang ist ein häufiges Problem für Menschen mit der Parkinson-Krankheit. Für Menschen mit leichter bis mittelschwerer Parkinson-Krankheit beeinträchtigt er die Alltagsfähigkeit und Lebensqualität. Ein Laufbandtraining bedient sich speziell entwickelter Maschinen, um die Rehabilitation des Ganges zu unterstützen. Es ist jedoch noch unklar, welche Rolle das Laufbandtraining bei der Verbesserung verschiedener Aspekte des Gehens von Menschen mit der Parkinson-Krankheit spielt.

Studienmerkmale: Bis September 2014 schlossen wir 18 für die Beantwortung der Fragestellung bedeutsame Studien mit 633 Teilnehmern ein, die diese Therapieform untersuchten.

Hauptergebnisse und Qualität der Evidenz: Laufbandtraining verbesserte die Gehgeschwindigkeit und Schrittlänge, nicht aber die Gehstrecke und die Kadenz (Anzahl der Schritte pro Minute). Die Akzeptanz des Laufbandtrainings durch die Studienteilnehmer war gut, und unerwünschte Nebenwirkungen waren selten. Scheinbar sind Geräte zur Laufbandtherapie vorteilhaft und könnten routinemäßig in der Rehabilitation angewandt werden. Allerdings ist es noch nicht klar, wann und wie oft diese genutzt werden sollten, und wie lange die erzielten Vorteile anhalten.

Die Qualität der Evidenz (des wissenschaftlichen Belegs) für die primären Endpunkte (Zielgrößen) war moderat bis niedrig. In den Studien wurden keine Nebenwirkungen (unerwünschten Ereignisse) berichtet, und die Anzahl der Studienabbrecher war in den Gruppen, die Laufbandtraining erhielten, nicht höher als in den Vergleichsgruppen. Wir untersuchten lediglich den Einfluss auf verschiedene Aspekte des Gehens; der Einfluss auf die Aktivitäten des täglichen Lebens oder die Lebensqualität waren nicht Gegenstand dieser Untersuchung.

Anmerkungen zur Übersetzung

B. Elsner, Koordination durch Cochrane Schweiz

Laički sažetak

Vježbanje na pokretnoj traci za oboljele od Parkinsonove bolesti


Istraživačko pitanje: Procijenili smo da li vježbanje na pokretnoj traci i korištenje razboja koji učvršćuje bolesnika na traci mogu zasebno ili u kombinaciji poboljšati hod kod oboljelih od Parkinsonove bolesti u usporedbi s drugim metodama za vježbanje hoda ili nikakvom terapijom.

Dosadašnje spoznaje: Usporen hod čest je problem oboljelima od Parkinsonove bolesti. Kod osoba koje imaju blagu do umjerenu Parkinsonovu bolest, usporeni hod ometa mogućnost obavljanja svakodnevih poslova i umanjuje kvalitetu života. Vježbanje na pokretnoj traci omogućuje korištenje posebno osmišljenih uređaja koji se koriste u rehabilitaciji hoda. Međutim, još uvijek nije jasno da li vježbanje na pokretnoj traci može pomoći oboljelima od Parkinsonove bolesti u poboljšanju parametara koji se tiču hoda.

Obilježja studija: Pretraživanjem literature pronađeno je 18 kliničkih pokusa u koje je bilo uključeno 633 oboljelih od Parkinsonove bolesti kod kojih je istražena djelotvornost i sigurnost vježbanja na pokretnoj traci. Analizirana su istraživanja objavljena do rujna 2014.

Ključni rezultati i kvaliteta dokaza: Vježbanje na pokretnoj traci pomoglo je u poboljšanju brzine hoda i duljine koraka, međutim nije djelovalo na poboljšanje ukupne udaljenosti koja se može preći i na ritam hodanja. Ispitanici su vježbanje na pokretnoj traci ocijenili prihvatljivim, a štetni učinci bili su rijetki. Podatci iz kliničkih pokusa pokazuju da bi vježbanje na pokretnoj traci za rehabilitaciju hoda moglo biti korisno oboljelima od Parkinsonove bolesti te da bi se moglo primjenjivati u njihovoj rutinskoj rehabilitaciji. Međutim, još uvijek nije jasno kada i koliko često bi se takvo vježbanje trebalo koristi i koliko dugo traju korisni učinci.

Kvaliteta dokaza glavnih rezultata bila je umjerena do niska. Štetni učinci nisu opisani u studijama, a pacijenti u skupini koja je vježbala na pokretnoj traci nisu odustajali od sudjelovanja u istraživanju češće u odnosu na druge skupine.Također vrijedi napomenuti da su u ovom sustavnom pregledu istraženi samo pokazatelji hoda, dok poboljšanje u mogućnosti obavljanja općih aktivnosti i/ili kvaliteti života nisu istraženi.

Bilješke prijevoda

Hrvatski Cochrane
Prevela: Livia Puljak
Ovaj sažetak preveden je u okviru volonterskog projekta prevođenja Cochrane sažetaka. Uključite se u projekt i pomozite nam u prevođenju brojnih preostalih Cochrane sažetaka koji su još uvijek dostupni samo na engleskom jeziku. Kontakt: cochrane_croatia@mefst.hr

எளியமொழிச் சுருக்கம்

பார்க்கின்சன் நோய்க்கான ஓடுபொறி பயிற்சிகள்


கேள்வி:ஓடுபொறி பயிற்சி மற்றும் உடல் எடைதாங்கியுடன் தனியாகவோ அல்லது இணைத்தோ பயிற்சி கொடுக்கப்பட்டால் அது எந்த சிகிச்சையும எடுத்துக்கொள்ளாதவர்கள் அல்லது இதர நடை பயிற்சி, வெற்று சிகிச்சை (placebo) போன்றவற்றை மேற்கொண்டவர்களோடு ஒப்பிடுகையில் நடக்கும் திறன் மேம்பட்டுள்ளதா என மதிப்பீடு செய்வது.

பின்னணி: மெதுவாக நடப்பது பார்கின்சன் நோய் உள்ளவர்களுக்கு ஒரு பொதுவான பிரச்சனை. இது லேசான முதல் மிதமான அளவு பார்கின்ஸைன்ஸ் நோயினால் பாதிக்கப்பட்டோர்க்கு அன்றாட காரியங்கள் செயும் திறன் மற்றும் வாழ்க்கை தரத்தை பாதிக்கிறது. ஓடுபொறி பயிற்சி நடை புனர்வாழ்வுக்கு உதவ இயந்திரங்கள் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. எனினும், பார்கின்சன் நோய் உள்ளவர்களுக்கு ஓடுபொறி பயிற்சி எந்தளவு நடை கூறளவுகளை மேம்படுத்தும் என்று இன்னும் தெளிவாக தெரியவில்லை.

ஆய்வு பண்புகள்:நாங்கள் செப்டம்பர் 2014 வரை 633 பங்கேற்பாளர்களை கொண்ட, 18 பொருத்தமான ஆய்வுகளை அடையாளம் கண்டோம்.

முக்கிய முடிவுகள் மற்றும் சான்றுகள் தரம்: ஓடுபொறி பயிற்சி நடை வேகம், மற்றும் ஸ்டர்டு நீளம் போன்றவை மேம்பட்டது; ஆனால் நடைக்கும் தூரம் மற்றும் காடன்சில் (cadance) எந்த மாற்றமும் ஏற்படவில்லை. ஆய்வு பங்கேற்பாளர்கள் ஓடுபொறி பயிற்சியை ஏற்கும் தன்மை நன்றாக இருந்தது மற்றும் பாதகமான நிகழ்வுகள் அரிதாக இருந்தது. இது போன்ற சாதனங்கள் பயனுள்ளதாக இருக்க முடியும் மற்றும் வழக்கமான மறுவாழ்வு சிகிச்சையுடன் பயன்படுத்தப்படுத்தலாம் என்று தெரிகிறது. இருப்பினும், எவ்வளவு முறை இதனை பயன்படுத்தவேண்டும் மற்றும் எவ்வளவு காலம் இதன் பயன்பாடு நீடிக்கும் என்பது பற்றிய புறிதல் இன்னும் சரியாக தெரியவில்லை.

முதன்மை விளைவுகளை பற்றிய ஆதாரங்கள் தரம் குறைந்தது முதல் மிதமானது வரை இருந்தது. தீங்கு விளைவிக்கும் நிகழ்வுகள் மற்றும் பயிற்சியை கைவிட்டுவிடுவ்து போன்றவை ஓடுபொறி பயிற்சி பெறும் மக்களிடத்து அடிக்கடி ஏற்படவில்லை. மேலும் நாங்கள் நடை கூறளவுகள் பற்றி மட்டும் ஆராயந்தோம் மற்றும் நடவடிக்கைகள் அல்லது வாழ்க்கை தரத்தை மேம்பாடுகளை பற்றி ஆராயவில்லை.

மொழிபெயர்ப்பு குறிப்புகள்

மொழிபெயர்ப்பு: சி.இ.பி.என்.அர். குழு