Interventions for treating acute elbow dislocations in adults

  • Review
  • Intervention

Authors


Abstract

Background

Dislocation of the elbow joint is a relatively uncommon injury.

Objectives

To assess the effects of various forms of treatment for acute simple elbow dislocations in adults.

Search methods

We searched the Cochrane Bone, Joint and Muscle Trauma Group Specialised Register (April 2011), the Cochrane Central Register of Controlled Trials (The Cochrane Library, 2011 Issue 1), MEDLINE (1948 to March Week 5 2011), EMBASE (1980 to 2011 Week 14), PEDro (April 2011), CINAHL (April 2011), various trial registers, various conference proceedings and bibliographies of relevant articles.

Selection criteria

Randomised or quasi-randomised controlled trials of conservative and surgical treatment of dislocations of the elbow in adults. Excluded were trials involving dislocations with associated fractures, except for avulsion fractures.

Data collection and analysis

Data extraction and assessment of risk of bias were independently performed by two review authors. There was no pooling of data.

Main results

Two small randomised controlled trials, involving a total of 80 participants with simple elbow dislocations, were included. Both trials were methodologically flawed and potentially biased.

One trial, involving 50 participants, compared early mobilisation at three days post reduction versus cast immobilisation. At one year follow-up, the recovery of range of motion appeared better in the early mobilisation group (e.g. participants with incomplete recovery of extension: 1/24 versus 5/26; risk ratio 0.22, 95% confidence interval 0.03 to 1.72). However, the results were not statistically significant. There were no reports of instability or recurrence. One person in each group had residual pain at one year.

The other trial, involving 30 participants, compared surgical repair of the torn ligaments versus conservative treatment (cast immobilisation for two weeks). At final follow-up (mean 27.5 months), there were no statistically significant differences between the two groups in the numbers of patients who considered their injured elbow to be inferior to their non-injured elbow (10/14 versus 7/14; RR 1.43, 95% CI 0.77 to 2.66) or in other patient complaints about their elbow such as weakness, pain or weather-related discomfort. There were no reports of instability or recurrence. There were no statistically significant differences between the two groups in range of motion of the elbow (extension, flexion, pronation, and supination) or grip strength at follow-up. No participants had neurological disturbances of the hand but two surgical group participants had recurrent dislocation of the ulnar nerve (no other details provided). One person in each group had radiologically detected myositis ossificans (bone formation within muscles following injury).

Authors' conclusions

There is insufficient evidence from randomised controlled trials to determine which method of treatment is the most appropriate for simple dislocations of the elbow in adults. Although weak and inconclusive, the available evidence from a trial comparing surgery versus conservative treatment does not suggest that the surgical repair of elbow ligaments for simple elbow dislocation improves long-term function. Future research should focus on questions relating to non-surgical treatment, such as the duration of immobilisation.

Résumé scientifique

Interventions pour le traitement de la luxation aiguë du coude chez l'adulte

Contexte

La luxation du coude est une blessure relativement rare.

Objectifs

Évaluer les effets de diverses formes de traitement pour les cas aigus de luxation simple du coude chez l'adulte.

Stratégie de recherche documentaire

Nous avons effectué une recherche dans le registre spécialisé du groupe Cochrane sur les traumatismes ostéo-articulaires et musculaires (avril 2011), le registre Cochrane des essais contrôlés (The Cochrane Library 2011, numéro 1), MEDLINE (de 1948 à la 5ème semaine de mars 2011), EMBASE (de 1980 à la 14ème semaine de l'année 2011), PEDro (avril 2011), CINAHL (avril 2011), divers registres d’essais cliniques, divers actes de conférence et les bibliographies d'articles pertinents.

Critères de sélection

Des essais contrôlés randomisés ou quasi-randomisés sur des traitements conservateurs et chirurgicaux des luxations du coude chez l'adulte. Ont été exclus les essais impliquant des luxations liées à des fractures, sauf pour les fractures-avulsions.

Recueil et analyse des données

Deux auteurs ont extrait des données et évalué les risques de biais de façon indépendante. Nous n'avons effectué aucun regroupement de données.

Résultats principaux

Deux petits essais contrôlés randomisés portant au total sur 80 participants atteints d'une luxation simple du coude, ont été inclus. Les deux essais étaient méthodologiquement défectueux et potentiellement biaisés.

Un essai, impliquant 50 participants, avait comparé la mobilisation précoce trois jours après la réduction versus l'immobilisation plâtrée. Après un an de suivi, la récupération de l'amplitude de mouvement s'est avérée meilleure dans le groupe à mobilisation précoce (par ex. les participants avec une récupération incomplète de l'extension : 1/24 versus 5/26 ; risque relatif 0,22 ; intervalle de confiance à 95 % 0,03 à 1,72). Cependant, les résultats n'étaient pas statistiquement significatifs. Aucun cas d'instabilité ou de récidive n'avait été signalé. Une personne dans chaque groupe souffrait de douleur résiduelle après un an.

L'autre essai, impliquant 30 participants, avait comparé la réparation chirurgicale des ligaments déchirés à un traitement conservateur (immobilisation plâtrée pendant deux semaines). En fin de suivi (27,5 mois en moyenne), il n'y avait pas de différences statistiquement significatives entre les deux groupes quant au nombre de patients considérant leur coude blessé inférieur à leur coude non-blessé (10/14 versus 7/14 ; RR 1,43 ; IC à 95 % 0,77 à 2,66) ou quant aux autres plaintes des patients concernant leur coude, telles que faiblesse, douleur ou inconfort lié aux conditions météo. Aucun cas d'instabilité ou de récidive n'avait été signalé. Il n'y avait pas de différences statistiquement significatives entre les deux groupes lors du suivi dans l'amplitude de mouvement du coude (extension, flexion, pronation et supination) ou la force de préhension. Aucun des participants n'avait souffert de troubles neurologiques de la main, mais deux participants des groupes de chirurgie avaient eu une luxation récidivante du nerf cubital (aucun autre détail fourni). Une personne dans chaque groupe avait eu une myosite ossifiante détectée radiologiquement (formation d'os dans les muscles suite à une blessure).

Conclusions des auteurs

Il n'y a pas suffisamment de données issues d'essais contrôlés randomisés pour déterminer quelle est la méthode de traitement la plus appropriée pour les luxations simples du coude chez l'adulte. Bien que faibles et peu concluantes, les données issues d'un essai comparant un traitement chirurgical à un traitement conservateur ne montrent pas que la réparation chirurgicale des ligaments du coude pour une luxation simple du coude améliore le fonctionnement à long terme. Les recherches futures devraient se concentrer sur des questions relatives au traitement non chirurgical, telle que la durée d'immobilisation.

Plain language summary

Interventions for treating acute elbow dislocations in adults

Elbow dislocation is where the joint surfaces of the elbow become completely separated from each other. It is a relatively uncommon injury. After the bones of the elbow joint are put back into place, under sedation and/or anaesthesia, the arm is usually immobilised in a cast for a week or more. Removal of the cast is often followed by physical therapy aimed at restoring elbow mobility. Surgery is usually reserved for the more severe dislocations, which are generally associated with a fracture (broken bone).

This review includes two trials, involving a total of 80 adults with simple elbow dislocations that had been put back into place (reduced). Both trials were at risk of bias, which means that their results may not be reliable.

One trial compared early mobilisation of the elbow with immobilisation for three weeks in a plaster cast. This trial found no firm evidence of differences between the two interventions in the recovery of elbow range of motion or pain at one year. None of the trial participants had an unstable elbow or had suffered another dislocation.

The other trial compared surgical repair of the torn ligaments versus conservative treatment (cast immobilisation for two weeks). It found no significant difference between the two groups in the numbers of patients who considered their injured elbow to be inferior to their non-injured elbow or in other patient complaints about their elbow such as weakness, pain or weather-related discomfort. There were also no differences between the groups in the range of motion of the elbow or grip strength at follow-up of around two years. There were two people with surgery-related complications. None of the trial participants had an unstable elbow or had suffered another dislocation.

Overall, the review concluded that there was not enough evidence from randomised controlled trials to show which methods of treatment are better for these injuries.

Résumé simplifié

Interventions pour le traitement de la luxation aiguë du coude chez l'adulte

Il y a luxation du coude lorsque les surfaces articulaires du coude se séparent complètement les unes des autres. Il s'agit d'une blessure relativement rare. Une fois les os de l'articulation du coude remis en place, sous sédation et/ou anesthésie, le bras est généralement immobilisé dans un plâtre pendant au moins une semaine. Le retrait du plâtre est souvent suivi d'une physiothérapie visant à rétablir la mobilité du coude. La chirurgie est habituellement réservée aux luxations les plus graves, généralement associées à une fracture.

Cette revue inclut deux essais portant sur un total de 80 adultes atteints de luxations simples du coude déjà remises en place (réduites). Les deux essais présentaient un risque de biais, ce qui signifie que leurs résultats pourraient ne pas être fiables.

Un essai avait comparé la mobilisation précoce du coude à l'immobilisation dans le plâtre pendant trois semaines. Cet essai n'a trouvé aucune preuve solide de différences après un an entre les deux interventions, quant à la récupération de l'amplitude de mouvement du coude ou la douleur. Aucun des participants à l'essai n'avait un coude instable ni n'avait souffert d'une autre luxation.

L'autre essai avait comparé la réparation chirurgicale des ligaments déchirés à un traitement conservateur (immobilisation plâtrée pendant deux semaines). Il n'avait constaté aucune différence significative entre les deux groupes quant au nombre de patients considérant leur coude blessé inférieur à leur coude non-blessé ou quant aux autres plaintes des patients concernant leur coude, telles que faiblesse, douleur ou inconfort lié aux conditions météo. Il n'y avait pas non plus de différences entre les groupes dans l'amplitude de mouvement du coude ou la force de préhension après un suivi d'environ deux ans. Deux personnes avaient souffert de complications liées à une intervention chirurgicale. Aucun des participants à l'essai n'avait un coude instable ni n'avait souffert d'une autre luxation.

Au total, la revue a conclu qu'il n'y avait pas suffisamment de données issues d'essais contrôlés randomisés pour indiquer quelles sont les meilleures méthodes de traitement pour ces blessures.

Notes de traduction

Traduit par: French Cochrane Centre 1st June, 2012
Traduction financée par: Ministère du Travail, de l'Emploi et de la Santé Français

எளியமொழிச் சுருக்கம்

பெரியவர்களில் கடுமையான முழங்கை இடப்பெயர்விற்கு சிகிச்சை அளிப்பதற்கான தலையீடுகள்

முழங்கை மூட்டின் இணைப்பு பரப்புகள், ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்று முற்றிலுமாக பிரிக்கப்பட்ட நிலையே முழங்கை இடப்பெயர்வு ஆகும். ஒரு ஒப்பீட்டளவில், இது ஒரு அபூர்வமான காயமாக உள்ளது. தூக்க மருந்து மற்றும்/அல்லது மயக்க மருந்தின் கீழ் முழங்கை மூட்டு எலும்புகள் மீண்டும் அதன் இடத்தில் பொருத்தப்பட்ட பிறகு, கை பொதுவாக ஒரு வாரம் அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட நாட்கள் ,ஒரு மாவுக்கட்டினால் அசைவற்ற நிலையில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் . கட்டுகள் அவிழ்க்கப்பட்ட பிறகு, முழங்கை இயக்கத்தை மீட்சி செய்யும் நோக்கத்துடன் இயன் முறை சிகிச்சை பெரும்பாலும் தொடர்ந்து வருகிறது. பொதுவாக, அறுவை சிகிச்சை மிகவும் கடுமையான இட பெயர்வுக்கென்று ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது, அவை பொதுவாக, ஒரு எலும்பு முறிவோடு (முறிந்த எலும்பு) தொடர்புடையதாக இருக்கும் .

சாதாரண முழங்கை இடப்பெயர்வு ஏற்பட்டு, அது மீண்டும் சரியான இடத்தில் பொருத்தப்பட்ட (குறைக்கப்பட்ட) மொத்தம் 80 பெரியவர்கள் சம்பந்தப்பட்ட இரண்டு சோதனைகளை, இந்த திறனாய்வு கொண்டுள்ளது. இரண்டு சோதனைகளும் ஒருதலை சார்பின் அபாயத்தை கொண்டிருந்தது, அப்படியென்றால் அச்சோதனைகளின் முடிவுகள் நம்பகமானதாக இல்லாமல் இருக்கலாம் என்று அர்த்தம்.

ஒரு சோதனை, முழங்கையை இயக்குகிற சிகிச்சையோடு ஒரு மாவுக்கட்டினில் முழங்கையை மூன்று வாரங்களுக்கு அசைவற்ற நிலையில் வைத்திருக்கும் சிகிச்சையை ஒப்பிட்டது. இந்த சோதனையானது, ஒரு வருடக் காலத்தில் முழங்கையின் இயக்க வரம்பின் மீட்பில் அல்லது வலியின் அளவில் இரு தலையீடுகளுக்கும் இடையே வேறுபாடுகள் இருப்பதற்கான எந்த ஒரு உறுதியான ஆதாரத்தையும் காணவில்லை. சோதனை பங்கேற்பாளர்கள் எவரும் ஒரு ஸ்திரமற்ற முழங்கையை பெற்றிருக்கவோ அல்லது மற்றொரு இடப்பெயர்வை அனுபவிக்கவோ இல்லை .

மற்றொரு சோதனை, கிழிந்த தசைநார்களை அறுவை சிகிச்சை கொண்டு சீர்ப்படுத்தும் முறைக்கு எதிராக பாரம்பரிய சிகிச்சை முறையோடு ( இரண்டு வாரங்களுக்கு மாவுக்கட்டு கொண்டு அசைவற்ற நிலையில் வைப்பது) ஒப்பிட்டது . தங்களது காயமடையாத முழங்கையோடு ஒப்பிடுகையில், தங்களது காயமடைந்த முழங்கையின் வலு குறைந்துள்ளது என்று கருதிய நோயாளிகளின் எண்ணிக்கையிலும் தங்கள் முழங்கையில் இருக்கும் பலவீனம், வலி அல்லது வானிலை-தொடர்பான கோளாறுகள் போன்றவற்றைக் குறித்து முறையிடும் நோயாளிகளின் எண்ணிக்கையிலும் இரண்டு குழுக்களுக்கு இடையே பெரிய அளவில் வித்தியாசம் இல்லை. மேலும், இரண்டு ஆண்டுகள் பின் தொடர்தலின் போது, முழங்கையின் இயக்க வரம்பு அல்லது பிடி வலிமையில் இரண்டு குழுக்களுக்கிடையே எவ்வித வித்தியாசமும் இல்லை. அறுவை-சிகிச்சை தொடர்பான சிக்கல்களுடன் இருவர் இருந்தனர். சோதனை பங்கேற்பாளர்கள் எவரும் ஒரு ஸ்திரமற்ற முழங்கையை பெற்றிருக்கவோ அல்லது மற்றொரு இடப்பெயர்வை அனுபவிக்கவோ இல்லை.

ஒட்டுமொத்தத்தில், இப்படிப்பட்ட காயங்களுக்கு எவ்வகையான சிகிச்சை அதிக சிறப்பானது என்பதை காண்பிக்க சீரற்ற கட்டுப்பாட்டு சோதனைகளில் இருந்து கிடைத்த ஆதாரம் போதுமானதாக இல்லை என்று இந்த திறனாய்வு முடிவு செய்தது.

மொழிபெயர்ப்பு குறிப்புகள்

மொழி பெயர்ப்பாளர்கள்: ப்ளசிங்டா விஜய், சிந்தியா ஸ்வர்ணலதா ஸ்ரீகேசவன், தங்கமணி ராமலிங்கம், ஸ்ரீகேசவன் சபாபதி.