Exercise for osteoarthritis of the hip

  • Conclusions changed
  • Review
  • Intervention

Authors


Abstract

Background

Current international treatment guidelines recommending therapeutic exercise for people with symptomatic hip osteoarthritis (OA) report are based on limited evidence.

Objectives

To determine whether land-based therapeutic exercise is beneficial for people with hip OA in terms of reduced joint pain and improved physical function and quality of life.

Search methods

We searched five databases from inception up to February 2013.

Selection criteria

All randomised controlled trials (RCTs) recruiting people with hip OA and comparing some form of land-based therapeutic exercise (as opposed to exercises conducted in water) with a non-exercise group.

Data collection and analysis

Four review authors independently selected studies for inclusion. We resolved disagreements through consensus. Two review authors independently extracted data, assessed risk of bias and the quality of the body of evidence for each outcome using the GRADE approach. We conducted analyses on continuous outcomes (pain, physical function and quality of life) and dichotomous outcomes (proportion of study withdrawals).

Main results

We considered that seven of the 10 included RCTs had a low risk of bias. However, the results may be vulnerable to performance and detection bias as none of the RCTs were able to blind participants to treatment allocation and, while most RCTs reported blinded outcome assessment, pain, physical function and quality of life were participant self reported. One of the 10 RCTs was only reported as a conference abstract and did not provide sufficient data for the evaluation of bias risk.

High-quality evidence from nine trials (549 participants) indicated that exercise reduced pain (standardised mean difference (SMD) -0.38, 95% confidence interval (CI) -0.55 to -0.20) and improved physical function (SMD -0.38, 95% CI -0.54 to -0.05) immediately after treatment. Pain and physical function were estimated to be 29 points on a 0- to 100-point scale (0 was no pain or loss of physical function) in the control group; exercise reduced pain by an equivalent of 8 points (95% CI 4 to 11 points; number needed to treat for an additional beneficial outcome (NNTB) 6) and improved physical function by an equivalent of 7 points (95% CI 1 to 12 points; NNTB 6). Only three small studies (183 participants) evaluated quality of life, with overall low quality evidence, with no benefit of exercise demonstrated (SMD -0.07, 95% CI -0.23 to 0.36). Quality of life was estimated to be 50 points on a norm-based mean (standard deviation (SD)) score of 50 (10) in the general population in the control group; exercise improved quality of life by 0 points. Moderate-quality evidence from seven trials (715 participants) indicated an increased likelihood of withdrawal from the exercise allocation (event rate 6%) compared with the control group (event rate 3%), but this difference was not significant (risk difference 1%; 95% CI -1% to 4%). Of the five studies reporting adverse events, each study reported only one or two events and all were related to increased pain attributed to the exercise programme.

The reduction in pain was sustained at least three to six months after ceasing monitored treatment (five RCTs, 391 participants): pain (SMD -0.38, 95% CI -0.58 to -0.18). Pain was estimated to be 29 points on a 0- to 100-point scale (0 was no pain) in the control group, the improvement in pain translated to a sustained reduction in pain intensity of 8 points (95% CI 4 to 12 points) compared with the control group (0 to 100 scale). The improvement in physical function was also sustained (five RCTs, 367 participants): physical function (SMD -0.37, 95% CI -0.57 to -0.16). Physical function was estimated to be 24 points on a 0- to 100-point scale (0 was no loss of physical function) in the control group, the improvement translated to a mean of 7 points (95% CI 4 to 13) compared with the control group.

Only five of the 10 RCTs exclusively recruited people with symptomatic hip OA (419 participants). There was no significant difference in pain or physical function outcomes compared with five studies recruiting participants with hip or knee OA (130 participants).

Authors' conclusions

Pooling the results of these 10 RCTs demonstrated that land-based therapeutic exercise programmes can reduce pain and improve physical function among people with symptomatic hip OA.

Résumé scientifique

Exercice pour l'arthrose de la hanche

Contexte

Les directives internationales actuelles recommandant la pratique d'exercices physiques thérapeutiques chez les personnes atteintes d’arthrose symptomatique de la hanche sont basées sur des preuves limitées.

Objectifs

Déterminer si l'exercice thérapeutique au sol est bénéfique pour les personnes atteintes d'arthrose de la hanche en termes de réduction de la douleur de l'articulation et d'amélioration de la fonction physique et la qualité de vie.

Stratégie de recherche documentaire

Nous avons effectué des recherches dans cinq bases de données depuis leur date de création jusqu'en février 2013.

Critères de sélection

Tous les essais contrôlés randomisés (ECR) recrutant des personnes atteintes d'arthrose de la hanche et comparant un type d'exercice thérapeutique au sol (par opposition à des exercices réalisés dans l’eau) avec un groupe ne réalisant pas d'exercice.

Recueil et analyse des données

Quatre auteurs de la revue ont indépendamment sélectionné les études à inclure. Nous avons résolu les désaccords par des consensus. Deux auteurs de la revue ont indépendamment extrait les données, évalué le risque de biais et la qualité de l'ensemble des preuves pour chaque critère de jugement en utilisant l'approche GRADE. Nous avons réalisé des analyses sur les critères de jugement continus (douleur, fonction physique et qualité de vie) et les critères de jugement dichotomiques (proportion de retraits des études).

Résultats principaux

Nous avons estimé que sept des 10 ECR inclus présentaient un faible risque de biais. Cependant, les résultats peuvent être vulnérables aux biais de performance et de détection puisque aucun des ECR n’a été en mesure de masquer les participants à la répartition des traitements et, alors que la plupart des ECR ont rapporté l'évaluation des résultats en aveugle, la douleur, la fonction physique et la qualité de vie ont été auto-rapportées par le participant. L'un des 10 ECR n’était rapporté que sous la forme d'un résumé d’une conférence et ne fournissait pas suffisamment de données pour l'évaluation du risque de biais.

Des preuves de qualité élevée issues de neuf essais (549 participants) indiquaient que l'exercice réduit la douleur (différence moyenne standardisée (DMS) -0,38, intervalle de confiance (IC) à 95 % -0,55 à -0,20) et améliore la fonction physique (DMS -0,38, IC à 95 % -0,54 à -0,05) immédiatement après le traitement. La douleur et la fonction physique ont été estimés à 29 points sur une échelle de 0 à 100 points (0 était une absence de douleur ou de perte de la fonction physique) dans le groupe de contrôle ; l'exercice réduisait la douleur par un équivalent de 8 points (IC à 95 % 4 à 11 points ; nombre de sujets à traiter pour obtenir un résultat bénéfique supplémentaire (NSTb) de 6) et améliorait la fonction physique par un équivalent de 7 points (IC à 95 % 1 à 12 points ; NSTb 6). Seules trois études de petite taille (183 participants) avaient évalué la qualité de vie, avec des preuves globalement de faible qualité, et n'ont démontré aucun bénéfice à l'exercice (DMS -0,07, IC à 95 % -0,23 à 0,36). La qualité de vie a été estimée à 50 points d'après la moyenne normative (écart type (ET)) d'un score de 50 (10) dans la population générale dans le groupe de contrôle ; des exercices ont amélioré la qualité de vie de 0 points. Les preuves de qualité modérée issues de sept essais (715 participants) ont indiqué une augmentation de la probabilité de retrait du groupe assigné à l'exercice (taux d'événements 6 %) par rapport au groupe témoin (taux d'événements 3 %), mais cette différence n'était pas significative (différence de risque de 1 % ; IC à 95 % de -1 % à 4 %). Des cinq études rapportant les événements indésirables, chaque étude a rapporté seulement un ou deux événements et tous étaient liés à une augmentation de la douleur attribuée au programme d'exercice.

La réduction de la douleur était maintenue au moins trois à six mois après l’arrêt du traitement suivi (cinq ECR, 391 participants) : douleur (DMS -0,38, IC à 95 % -0,58 à -0,18). La douleur a été estimée à 29 points sur une échelle de 0 à 100 points (0 était une absence de douleur) dans le groupe témoin, l'amélioration de la douleur s'est traduite par une réduction durable de l'intensité de la douleur de 8 points (IC à 95 % 4 à 12 points) par rapport au groupe témoin (échelle de 0 à 100). L'amélioration de la fonction physique était également maintenue (cinq ECR, 367 participants) : fonction physique (DMS -0,37, IC à 95 % -0,57 à -0,16). La fonction physique a été estimée à 24 points sur une échelle de 0 à 100 points (0 était une absence de perte de capacités physiques) dans le groupe témoin, l'amélioration s'est traduite par une moyenne de 7 points (IC à 95 % 4 à 13) par rapport au groupe témoin.

Seuls cinq des 10 ECR avaient recruté exclusivement des personnes atteintes d'arthrose symptomatique de la hanche (419 participants). Il n'y avait aucune différence significative dans les critères de jugement de la douleur ou de la fonction physique par rapport aux cinq études portant sur des participants atteints d'arthrose de la hanche ou du genou (130 participants).

Conclusions des auteurs

Le regroupement des résultats de ces 10 ECR a montré que les programmes d'exercice thérapeutique au sol pouvaient réduire la douleur et améliorer la fonction physique chez les personnes atteintes d'arthrose symptomatique de la hanche.

Resumo

Exercício para osteoartrite de quadril

Introdução

As atuais diretrizes internacionais que recomendam o exercício terapêutico para pessoas com osteoartrite de quadril sintomática são baseadas em evidências limitadas.

Objetivos

Avaliar se os exercícios terapêuticos no chão são benéficos para pessoas com osteoartrite no quadril para redução da dor articular e para melhorar a função física e a qualidade de vida.

Métodos de busca

Nós procuramos cinco bases de dados desde a criação delas até fevereiro de 2013.

Critério de seleção

Selecionamos todos os ensaios clínicos randomizados (ECR) que recrutaram pessoas com osteoartrite no quadril e que compararam alguma forma de exercício terapêutico realizado no chão (em vez de exercícios realizados na água) com um grupo que não realizou exercícios.

Coleta dos dados e análises

Quatro autores da revisão selecionaram os estudos para inclusão independentemente. As discordâncias foram resolvidas através de consenso. Dois autores de revisão extraíram os dados independentemente, avaliaram o risco de viés e a qualidade do corpo de evidência para cada desfecho usando o método GRADE. Fizemos análises para desfechos contínuos (dor, função física e qualidade de vida) e dicotômicos (proporção de perdas de participantes nos estudos).

Principais resultados

Sete dos 10 ECR foram classificados como tendo baixo risco de viés. Entretanto, os resultados podem estar sujeitos aos vieses de performance e de detecção, já que não foi possível cegar os participantes dos ECR quanto ao grupo de alocação; e, embora a maioria dos ECR tenha relatado cegamento nas avaliações dos desfechos, a dor, função física e a qualidade de vida eram relatadas pelos próprios participantes. Um dos 10 ECRs era apenas um resumo de congresso e não apresentou dados suficientes para a avaliação do risco de viés.

Evidência de alta qualidade proveniente de nove estudos (549 participantes) indicou que o exercício reduziu a dor (diferença de média padronizada, DMP, – 0,38, intervalo de confiança de 95%, 95% CI de -0,55 a -0,20) e melhorou a função física (DMP -0,38, 95% CI -0,54 a -0,05) imediatamente após o tratamento. O grupo controle teve uma pontuação de 29 para dor e função física em uma escala de 0 a 100 pontos (onde 0 significa ausência de dor ou de perda de função física; o exercício reduziu a dor em 8 pontos (95% CI 4 a 11 pontos; número necessário para tratar para um benefício adicional no desfecho, NNTB, de 6) e melhorou a função física em 7 pontos (95% CI 1 a 12 pontos; NNTB 6). Somente três estudos pequenos (183 participantes) avaliaram a qualidade de vida e o exercício não teve nenhum benefício evidente sobre esse desfecho, segundo evidência de baixa qualidade (DMP -0,07, 95% CI -0,23 a 0,36). Na população geral do grupo controle, a qualidade de vida foi estimada em 50 pontos em média, baseada em uma curva de normalidade (10, desvio padrão-DP); o exercício não melhorou a qualidade de vida (0 pontos). Com base em evidência de moderada qualidade proveniente de sete estudos (715 participantes), verificou-se que houve maior probabilidade de abandono do estudo no grupo alocado ao exercício (taxa de evento de 6%) em comparação com o grupo controle (taxa de evento de 3%), mas essa diferença não foi significante (diferença de risco, 1%; 95% CI -1% a 4%). Cinco estudos relataram eventos adversos, sendo que cada um relatou somente um ou dois eventos, e todos eram relacionados ao aumento da dor atribuído ao programa de exercícios.

A redução da dor foi mantida por pelo menos três a seis meses depois do final do tratamento monitorado (cinco ECR, 391 participantes): dor (DMP -0,38, 95% CI -0,58 a -0,18). O escore de dor foi de 29 pontos na escala de 0 a 100 pontos (0 significa ausência de dor) no grupo controle; houve redução da intensidade da dor em 8 pontos (95% CI 4 a 12 pontos) em comparação com o grupo controle (0 a 100 pontos). A melhora da função física também se prolongou (cinco ECR, 367 participantes): função física (DMP -0,37, 95% CI -0,57 a -0,16). No grupo controle, a função física foi de 24 pontos em uma escala de 0 a 100 pontos (0 significava nenhuma perda da função física); no grupo de intervenção, houve redução média de 7 pontos (95% CI 4 a 13) nesse desfecho em comparação com o grupo controle.

Somente cinco dos 10 ECRs recrutaram exclusivamente pessoas com osteoartrite de quadril sintomática (419 participantes). Não houve diferença significante nos desfechos dor ou função física em comparação com os cinco estudos que recrutaram participantes com osteoartrite de quadril ou joelho (130 participantes).

Conclusão dos autores

A combinação dos resultados desses 10 ECR demonstrou que os programas de exercícios terapêuticos no chão podem reduzir a dor e aumentar a função física das pessoas com osteoartrite sintomática de quadril.

Notas de tradução

Tradução do Centro Cochrane do Brasil (Maíra Tristão Parra).

Plain language summary

Exercise for osteoarthritis of the hip

Background - what is OA of the hip and what is exercise?

OA is a disease of the joints, such as your hip. When the joint loses cartilage, the bone grows to try to repair the damage. However, instead of making things better, the bone grows abnormally and makes things worse. For example, the bone can become misshapen and make the joint painful and unstable. Doctors used to think that osteoarthritis (OA) simply resulted in thinning of the cartilage. However, it is now known that OA is a disease of the whole joint.

OA is one of the most common forms of arthritis and affects men and women equally. OA is one of the main causes of disability as people grow older.

Exercise can be any activity that enhances or maintains muscle strength, physical fitness and overall health. People exercise for many different reasons including weight loss, strengthening muscles and to relieve the symptoms of OA.

Study characteristics

This summary of an update of a Cochrane review presents what we know from research about the effect of exercise for people with OA of the hip. After searching for all relevant studies up to February 2013, we included five new studies since the last version of the review, giving 10 studies (549 participants) with mostly mild-to-moderate symptomatic hip OA, alone or with knee OA. Except for one study where participants enrolled in a tai chi programme, all other participants underwent land-based exercise programmes consisting of traditional muscle strengthening, functional training and aerobic fitness programmes, either individually supervised or as part of a group, compared with people who did not exercise.

Key results

Pain on a scale of 0 to 100 points (lower scores mean reduced pain):

- People who completed an exercise programme rated their pain to be 8 points lower (4 to 11 points lower) at end of treatment (8% absolute improvement) compared with people who did not exercise.

- People who completed an exercise programme rated their pain as 21 points.

- People who did not exercise rated their pain as 29 points.

Physical function on a scale of 0 to 100 points (lower score means better physical function):

- People who completed an exercise programme rated their physical function to be 7 points lower (1 to 12 points lower) at end of treatment (7% absolute improvement) compared with people who did not exercise.

- People who completed an exercise programme rated their physical function as 22 points.

- People who did not exercise rated their physical function as 29 points.

Quality of life (higher score means better quality of life):

- Overall, people with hip OA participating in the studies had a similar quality of life compared with the general population (normative scores of average 50 points), and quality of life was not further improved by participation in an exercise programme: 0 points higher.

- People who completed an exercise programme rated their quality of life as 50 points on a population norm-based scale.

- People who did not exercise rated their quality of life as 50 points on a population norm-based scale.

Withdrawals

- three more people out of 100 dropped out of the exercise programme (1% absolute increase).

- Six out of 100 people in exercise programmes dropped out.

- Three out of 100 people who did not exercise dropped out.

Quality of the evidence

This review showed that there is high-quality evidence that in people with hip OA, exercise reduced pain slightly and improved physical function slightly. Further research is unlikely to change the estimate of these results.

Low-quality evidence indicated that exercise may not improve quality of life. Further research is likely to change the estimate of these results.

Moderate-quality evidence showed that exercise probably does not increase study drop-outs. Further research may change the estimate.

We do not have precise information about side effects such as injuries or falls during exercise, but we would expect these to be rare, and no injuries were reported in the studies.

Laienverständliche Zusammenfassung

Übungen bei Hüftarthrose

Hintergrund – was ist eine Hüftarthrose und was sind Übungen?

Arthrose ist eine Erkrankung der Gelenke wie zum Beispiel Ihrer Hüfte. In dem Bestreben, den Schaden zu reparieren, führt eine Abnahme von Knorpel im Gelenk zu einem Zuwachs von Knochen. Anstatt jedoch zu einer Verbesserung zu führen, ist dieser Knochenzuwachs abnormal und verschlechtert die Situation. Der Knochen kann sich beispielsweise verformen und das Gelenk schmerzhaft und instabil (wackelig) werden lassen. Ärzte waren bislang der Ansicht, dass eine Arthrose lediglich zu einer Ausdünnung des Knorpels führt. Inzwischen ist jedoch bekannt, dass Arthrose eine Erkrankung des gesamten Gelenks ist.

Arthrose ist eine der häufigsten Formen von Gelenkerkrankungen und betrifft Männer und Frauen gleichermaßen. Arthrose ist einer der Hauptgründe für Aktivitätseinschränkungen bei älter werdenden Menschen.

Übungen umfassen jegliche Aktivität, die der Verbesserung oder dem Erhalt von Muskelkraft, körperlicher Fitness und allgemeiner Gesundheit dient. Menschen führen aus vielen verschiedenen Gründen Übungen durch, dazu gehören eine Gewichtsabnahme, die Kräftigung von Muskeln und die Erleichterung von Arthrose-Beschwerden.

Studienmerkmale

Diese Zusammenfassung der Aktualisierung eines Cochrane Reviews zeigt, was wir aus der Forschung über die Wirksamkeit von Übungen für Menschen mit einer Hüftarthrose wissen. Die Suche nach allen relevanten Studien bis Februar 2013 führte zum Einschluss von fünf neuen, die letzte Version des Reviews ergänzenden, Studien und damit zu insgesamt 10 Studien mit 549 Teilnehmern, bei denen eine meist geringe bis mäßige symptomatische Hüftarthrose, alleine oder in Verbindung mit einer Kniearthrose, vorlag. Abgesehen von einer Studie, bei der die Teilnehmer ein Tai Chi Programm durchführten, führten alle anderen Teilnehmer herkömmliche Übungsprogramme durch, die Muskelkräftigung, funktionelles Training und Ausdauer-Fitness-Programme beinhalteten und entweder individuell oder im Rahmen einer Gruppe angeleitet wurden. Verglichen wurde mit Teilnehmern, die keine Übungen durchführten.

Hauptergebnisse

Schmerz auf einer Skala von 0 bis 100 Punkten (geringere Werte bedeuten weniger Schmerzen):

- Teilnehmer, die ein Übungsprogramm abgeschlossen hatten, bewerteten ihre Schmerzen am Ende der Behandlung um 8 Punkte geringer (4 bis 11 Punkte geringer; 8% absolute Verbesserung) im Vergleich zu Teilnehmern, die keine Übungen durchgeführt hatten.

- Teilnehmer, die ein Übungsprogramm abgeschlossen hatten, bewerteten ihre Schmerzen mit 21 Punkten.

- Teilnehmer, die keine Übungen durchgeführt hatten, bewerteten ihre Schmerzen mit 29 Punkten.

Körperliche Funktion auf einer Skala von 0 bis 100 (geringere Werte bedeuten bessere körperliche Funktion):

- Teilnehmer, die ein Übungsprogramm abgeschlossen hatten, bewerteten ihre körperliche Funktion am Ende der Behandlung um 7 Punkte geringer (1 bis 12 Punkte geringer; 7% absolute Verbesserung) im Vergleich zu Teilnehmern, die keine Übungen durchgeführt hatten.

- Teilnehmer, die ein Übungsprogramm abgeschlossen hatten, bewerteten ihre körperliche Funktion mit 22 Punkten.

- Teilnehmer, die keine Übungen durchgeführt hatten, bewerteten ihre körperliche Funktion mit 29 Punkten.

Lebensqualität (höhere Werte bedeuten eine bessere Lebensqualität):

- Insgesamt hatten die Studienteilnehmer mit Hüftarthrose eine mit der Gesamtbevölkerung vergleichbare Lebensqualität (Norm-Punktzahl durchschnittlich 50 Punkte); die Lebensqualität verbesserte sich durch die Teilnahme an Übungsprogrammen nicht: 0 Punkte höher.

- Teilnehmer, die ein Übungsprogramm abgeschlossen hatten, bewerteten ihre Lebensqualität mit 50 Punkten auf einer auf bevölkerungsbezogenen Normwerten basierenden Skala.

- Teilnehmer, die keine Übungen durchgeführt hatten, bewerteten ihre Lebensqualität mit 50 Punkten auf einer auf bevölkerungsbezogenen Normwerten basierenden Skala.

Studienabbrüche:

- Von 100 Teilnehmern schieden 3 mehr aus dem Übungsprogramm aus (1% absolute Steigerung).

- 6 von 100 Teilnehmern in Übungsprogrammen schieden aus.

- 3 von 100 Teilnehmern, die keine Übungen durchführten, schieden aus.

Qualität der Evidenz

Diese Übersichtsarbeit zeigt, dass es Evidenz hoher Qualität dafür gibt, dass Übungen bei Patienten mit Hüftarthrose eine leichte Verringerung von Schmerzen und eine leichte Verbesserung der körperlichen Funktion bewirken. Es ist unwahrscheinlich, dass weitere Forschung die ermittelte Größe (Schätzung) dieser Ergebnisse verändert.

Diese Übersichtsarbeit zeigt, dass es Evidenz hoher Qualität dafür gibt, dass Übungen bei Patienten mit Hüftarthrose eine leichte Verringerung von Schmerzen und eine leichte Verbesserung der körperlichen Funktion bewirken. Es ist unwahrscheinlich, dass weitere Forschung die ermittelte Größe (Schätzung) dieser Ergebnisse verändert.

Evidenz niedriger Qualität deutet darauf hin, dass Übungen keine Verbesserung der Lebensqualität bewirken. Es ist wahrscheinlich, dass weitere Forschung die ermittelte Größe dieser Ergebnisse verändert.

Evidenz moderater Qualität zeigt, dass Übungen wahrscheinlich keine Steigerung der Zahl von Studienabbrechern bewirken. Weitere Forschung könnte die ermittelte Größe verändern.

Anmerkungen zur Übersetzung

C. Braun, T. Bossmann und K. Ehrenbrusthoff, Koordination durch Cochrane Schweiz

Résumé simplifié

Exercice pour l'arthrose de la hanche

Contexte : qu'est-ce que l'arthrose de la hanche et qu'est-ce que l'exercice ?

L'arthrose (ostéoarthrite ou OA) est une maladie des articulations comme la hanche. Lorsque l'articulation perd du cartilage, l'os se développe essayant de réparer le dommage. Au lieu d'améliorer la situation, l'os se développe anormalement et empire les choses. Par exemple, l'os peut adopter une forme anormale et rendre l'articulation douloureuse et instable. Les médecins pensaient auparavant que l'arthrose était simplement le résultat de l'amincissement du cartilage. Cependant, on sait actuellement qu'elle est une maladie de toute l'articulation.

L'arthrose est l'une des formes d'arthrite les plus courantes et affecte autant d'hommes que de femmes. L'arthrose est l'une des principales causes de handicap chez les personnes vieillissantes.

L'exercice peut être toute activité améliorant ou maintenant la force musculaire, la condition physique et la santé générale. Les personnes font de l'exercice pour différentes raisons y compris en vue de perdre du poids, d'obtenir un renforcement musculaire et pour soulager les symptômes de l'arthrose.

Les caractéristiques de l'étude

Ce résumé d'une mise à jour d'une revue systématique Cochrane présente les connaissances actuelles issues de la recherche sur l'effet de l'exercice sur les personnes atteintes de l’arthrose de la hanche. Après avoir recherché toutes les études pertinentes jusqu'à février 2013, nous avons inclus cinq nouvelles études depuis la dernière version de la revue, portant le nombre à 10 études (549 participants) avec généralement une arthrose symptomatique de la hanche d’intensité légère à modérée, seule ou avec une arthrose du genou. À l'exception d'une étude où les participants étaient inscrits dans un programme de tai-chi, tous les autres participants ont suivi des programmes d’exercice au sol consistant en des exercices traditionnels de renforcement musculaire, d'entraînement fonctionnel et d'aérobic sportif, individuellement supervisés ou dans le cadre d'un groupe, comparativement aux personnes n'ayant pas fait d'exercice.

Résultats principaux

Douleur sur une échelle de 0 à 100 points (des scores plus faibles signifient une diminution de la douleur) :

- Les personnes ayant complété un programme d'exercice ont évalué leur douleur à 8 points en moins (4 à 11 points en moins) à la fin du traitement (amélioration absolue de 8 %) par rapport aux personnes n'ayant pas fait d'exercice.

- Les personnes ayant complété un programme d'exercice ont évalué leur douleur à 21 points.

- Les personnes n'ayant pas fait d'exercice ont évalué leur douleur à 29 points.

Fonction physique sur une échelle de 0 à 100 points (un score plus bas signifie une meilleure fonction physique) :

- Les personnes ayant complété un programme d'exercice ont qualifié leur fonction physique à 7 points en moins (1 à 12 points plus faible) à la fin du traitement (amélioration absolue de 7 %) par rapport aux personnes n'ayant pas fait d'exercice.

- Les personnes ayant complété un programme d'exercice ont estimé leur fonction physique à 22 points.

- Les personnes n'ayant pas fait d'exercice ont qualifié leur fonction physique de 29 points.

Qualité de vie (plus le score est élevé, meilleure est la qualité de vie) :

- Dans l'ensemble, les personnes atteintes d'arthrose de la hanche participant aux études avaient une qualité de vie similaire à celle de la population générale (score normatif de 50 points en moyenne), et la qualité de vie n'était pas davantage améliorée par la participation à un programme d'exercice : 0 points plus élevée.

- Les personnes ayant complété un programme d'exercice ont évalué leur qualité de vie à 50 points sur une échelle basée sur la norme de la population.

- Les personnes n'ayant pas fait d'exercice ont qualifié leur qualité de vie de 50 points sur une échelle basées sur la norme de la population.

Arrêts prématurés

- Trois personnes de plus sur 100 ont abandonné le programme d'exercice (augmentation absolue de 1 %).

- Six personnes sur 100 personnes dans les programmes d'exercices ont abandonné l'étude.

- Trois personnes sur 100 n'ayant pas fait d'exercice ont abandonné.

Qualité des preuves

Cette revue a montré qu'il existe des preuves de qualité élevée que chez les personnes atteintes d'arthrose de la hanche, l'exercice réduit légèrement la douleur et améliore légèrement la fonction physique. D'autres recherches sont peu susceptibles de modifier l'estimation de ces résultats.

Des preuves de faible qualité indiquaient que l'exercice pourrait ne pas améliorer la qualité de vie. Des recherches supplémentaires sont susceptibles de modifier l'estimation de ces résultats.

Des preuves de qualité modérée ont montré que l'exercice ne semble pas augmenter les abandons de l'étude. Des recherches supplémentaires sont susceptibles de modifier l'estimation.

Nous ne disposons pas d'informations précises concernant les effets secondaires, tels que des blessures ou des chutes pendant l'exercice, mais nous nous attendons à ce que ceux-ci soit rares, et aucun cas de blessure n’a été rapporté dans les études.

Notes de traduction

Traduit par: French Cochrane Centre 4th September, 2014
Traduction financée par: Ministère du Travail, de l'Emploi et de la Santé Français

எளியமொழிச் சுருக்கம்

இடுப்பு கீல்வாதத்திற்கான உடற்பயிற்சி

பின்புலம் - இடுப்பு கீல்வாதம் மற்றும் உடற்பயிற்சி என்றால் என்ன?

கீல்வாதம் என்பது உங்கள் இடுப்பு போன்ற மூட்டுகளை தாக்கும் நோயாகும். உங்கள் மூட்டு அதன் குருத்தெலும்பை இழக்கும் போது, எலும்பானது வளர்ந்து, அதன் பாதிப்பை சரி செய்ய முயற்சிக்கும். ஆனால், எலும்பு வழக்கதிற்கு மாறாக வளர்ந்து விஷயங்களை சரி செய்வதற்கு பதிலாக, மோசமடையச் செய்யும். உதாரணமாக, எலும்பானது உருவிழந்து, மூட்டுவலியையும், மற்றும் ஸ்திரமற்ற மூட்டையும் உண்டாக்கும். கீல்வாதம் குருத்தெலும்பின் தேய்மானத்தினால் ஏற்படுகிறது என்றே மருத்துவர்கள் கருதினார்கள். ஆனால் இப்பொழுதோ, அது ஒரு முழுமையான மூட்டு நோய் என்று கருதப்படுகிறது.

கீல்வாதம் ஆண்களையும் பெண்களையும் சமமாக பாதிக்கும் மிக பரவலான வாத வகைகளில் ஒன்றாகும். மக்கள் முதிர்வடையும்போது ஏற்படும் இயலாமைக்கு கீல்வாதம் முக்கியமான காரணங்களில் ஒன்றாகும்.

உடற்பயிற்சி என்பது தசை வலிமை, உடல் திறன் மற்றும் ஒட்டுமொத்த ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்துகிற அல்லது சீராக வைக்கிற எந்த ஒரு செயற்பாடாகவும் இருக்கலாம். மக்கள் உடல் எடையைக் குறைக்கவும், தசை வலிமையை அதிகரிக்கவும், மற்றும் கீல்வாத அறிகுறிகளிலிருந்து விடுபடவும் என பல்வேறு காரணங்களுக்காகவும் உடற்பயிற்சி செய்கிறார்கள்.

ஆய்வு பண்புகள்

இடுப்பு கீல்வாதத்திற்கு உடற்பயிற்சி அளிக்கும் விளைவுகளை குறித்து ஆய்வுகள் மூலம் நாங்கள் அறிந்து கொண்டதை இந்த மேம்படுத்தப்பட்ட காக்குரேன் மறுஆய்வு சுருக்கம் வழங்குகிறது. பிப்ரவரி 2013 வரை தொடர்புடைய அனைத்து ஆய்வுகளை தேடிய பிறகு, நாங்கள் மறுஆய்வின் கடைசி பதிப்பு வரை ஐந்து புதிய ஆய்வுகளைச் சேர்த்ததுடன், 10 ஆய்வுகள் (549 பங்கேற்பாளர்கள்),பெரும்பாலும் லேசான முதல் மிதமான இடுப்பு கீல்வாதம் மட்டும் அல்லது முழங்கால் கீல்வாதத்துடன் கிடைத்தது. உடற்பயிற்சி செய்யாத மனிதர்களுடன் ஒப்பிடுகையில், தாய்சி திட்டத்தில் சேர்ந்த பங்கேற்பாளர்களுடன் கூடிய ஒரு ஆய்வு தவிர மற்ற ஆய்வில் பங்கேற்றவர்கள் நிலம் சார்ந்த பயிற்சி திட்டங்களான பாரம்பரிய தசை வலுப்படுத்துதல், செயல்பாட்டு பயிற்சி மற்றும் ஏரோபிக் உடற்பயிற்சி திட்டங்களை தனித்தனியாக கண்காணிக்கப்பட்டோ அல்லது ஒரு குழுவின் ஒரு பகுதியாகவோ மேற்கொண்டார்கள்.

முக்கிய முடிவுகள்

0-100 புள்ளிகள் கொண்ட அளவீட்டில் வலி ( குறைந்த புள்ளிகள் என்றல் குறைந்த வலி):

-ஒரு உடற்பயிற்சி திட்டத்தை செய்து முடித்த மக்கள் உடற்பயிற்சி செய்யாத மக்களுடன் சிகிச்சை முடிவில் ஒப்பிடுகையில், அவர்களின் வலியை 8 புள்ளிகள் குறைவாக (4 முதல் 11 புள்ளிகள் குறைந்து, 8% முழுமையான முன்னேற்றம்) மதிப்பீடு செய்தார்கள்.

-ஒரு உடற்பயிற்சி திட்டத்தை செய்து முடித்த மக்கள் தங்களின் வலியை 21 புள்ளிகள் என மதிப்பீடு செய்தார்கள்.

-உடற்பயிற்சி செய்யாத மனிதர்கள் தங்களின் வலியை 29 புள்ளிகள் என மதிப்பீடு செய்தார்கள்.

0 முதல் 100 புள்ளிகள் என்ற அளவுகோலில் உடல் செயல்பாடு (குறைந்தளவு புள்ளிகள் என்றால் சிறந்த உடல் செயல்பாடு):

-ஒரு உடற்பயிற்சி திட்டத்தை செய்து முடித்த மக்கள் உடற்பயிற்சி செய்யாத மக்களுடன் சிகிச்சை முடிவில் ஒப்பிடுகையில், அவர்களின் உடல் செயல்பாட்டை 7 புள்ளிகள் குறைவாக (1 முதல் 12 புள்ளிகள் குறைந்து, 7% முழுமையான முன்னேற்றம்) மதிப்பீடு செய்தார்கள்.

-ஒரு உடற்பயிற்சி திட்டத்தை செய்து முடித்த மக்கள் தங்களின் உடல் செயல்பாட்டை 22 புள்ளிகள் என மதிப்பீடு செய்தார்கள்.

-உடற்பயிற்சி செய்யாத மக்கள் தங்களின் உடல் செயல்பாட்டை 29 புள்ளிகள் என மதிப்பீடு செய்தார்கள்.

வாழ்க்கைத் தரம் (அதிக புள்ளிகள் என்றால் சிறந்த வாழ்க்கைத் தரம்):

-ஒட்டுமொத்தமாக, ஆய்வுகளில் பங்கேற்ற இடுப்பு கீல்வாதமுடைய மக்களின் வாழ்க்கைத் தரம் பொதுமக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை ஒத்திருந்தது (ஒழுங்குமுறை மதிப்பில் சராசரியாக 50 புள்ளிகள்) மற்றும் ஒரு உடற்பயிற்சி திட்டத்தில் பங்கு கொள்வதன் மூலம் வாழ்க்கை தரம் மேலும் மேம்படவில்லை: 0 புள்ளிகள் உயர்வு.

-உடற்பயிற்சி செய்து முடித்த மக்கள் தங்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை ஒரு மக்கள் விதிமுறை சார்ந்த அளவுகோலில் 50 புள்ளிகள் என மதிப்பீடு செய்தார்கள்.

-உடற்பயிற்சி செய்யாத மக்கள் தங்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை ஒரு மக்கள் விதிமுறை சார்ந்த அளவுகோலில் 50 புள்ளிகள் என மதிப்பீடு செய்தார்கள்.

விலகியவர்கள்

-நூறில் மூன்று பேர் உடற்பயிற்சியை கைவிட்டார்கள் (1% முழுமையான அதிகரிப்பு).

-உடற்பயிற்சி செய்தவர்களில் நூறில் ஆறு பேர் கைவிட்டார்கள்.

-உடற்பயிற்சி செய்யாதவர்களில் நூறில் மூன்று பேர் கைவிட்டார்கள்.

சான்றின் தரம்

இடுப்பு மூட்டு கீல்வாதம் கொண்ட மக்களில், உடற்பயிற்சி சற்றே வலியை குறைத்து, சற்றே உடல் செயல்பாட்டை மேம்படுத்தியது என்பதற்கு உயர்தர ஆதாரம் உள்ளதாக இந்த மறுஆய்வு காட்டியது. இனி மேற்கொள்ளப்படும் ஆராய்ச்சி இந்த முடிவுகளை மாற்றி மதிப்பீடு செய்ய சாத்தியமில்லை.

உடற்பயிற்சி வாழ்க்கை தரத்தை மேம்படுத்தாது என்பதை குறைந்த தரமுடைய ஆதாரம் சுட்டிக்காட்டியது. இனி மேற்கொள்ளப்படும் ஆராய்ச்சி இந்த முடிவுகளை மாற்றி மதிப்பீடு செய்ய வாய்ப்பு உள்ளது.

உடற்பயிற்சி, ஆய்வைக் கைவிட்டவர்களின் எண்ணிக்கையை ஒருவேளை அதிகரிக்காது என்று நடுத்தரமுடைய ஆதாரம் காட்டியது. இனி மேற்கொள்ளப்படும் ஆராய்ச்சி இந்த மதிப்பீட்டை மாற்றலாம்.

உடற்பயிற்சியின் போது ஏற்படும் காயங்கள் அல்லது விழுதல் போன்ற பக்க விளைவுகளை பற்றிய துல்லியமான தகவல் நமக்கு இல்லை, ஆனால் நாம் இவற்றை அரிதாக எதிர்பார்க்கலாம், மற்றும் ஆய்வுகளில் காயங்கள் பற்றி எதுவும் பதிவு செய்யப்படவில்லை.

மொழிபெயர்ப்பு குறிப்புகள்

மொழிபெயர்ப்பு: சிந்தியா ஸ்வர்ணலதா ஸ்ரீகேசவன், தங்கமணி ராமலிங்கம், ப்ளசிங்டா விஜய், ஸ்ரீகேசவன் சபாபதி. இந்த மொழிபெயர்ப்பு குறித்த கேள்விகளுக்கு தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய மின்னஞ்சல்: atramalingam@gmail.com (அல்லது) cynthiaswarnalatha@gmail.com

Resumo para leigos

Exercícios para a osteoartrite de quadril

Introdução – o que é osteoartrite de quadril e o que é exercício?

Osteoartrite é uma doença das articulações, como o quadril. Quando a articulação perde a cartilagem, o osso cresce para tentar reparar o dano. Entretanto, ao invés de melhorar as coisas, o osso cresce de forma anormal e torna as coisas piores. Por exemplo o osso começa a ficar disforme e torna a articulação dolorosa e instável. Os médicos pensavam que a osteoartrite era apenas causada pelo do afinamento da cartilagem. Mas agora se sabe que a osteoartrite é uma doença de toda a articulação.

A osteoartrite é uma das formas mais comuns de artrite e afeta tanto os homens como as mulheres. Essa doença é uma das maiores causas de incapacidade das pessoas quando envelhecem.

Exercício é qualquer atividade que melhora ou mantém a força muscular, a aptidão física e a saúde em geral. As pessoas se exercitam por diversas razões, incluindo a perda de peso, o fortalecimento muscular e o alívio de sintomas da osteoartrite.

Características do estudo

Este resumo de uma atualização de uma revisão Cochrane apresenta o que sabemos das pesquisas sobre o efeito do exercício para pessoas com osteoartrite de quadril. Depois de buscar todos os estudos relevantes até fevereiro de 2013, nós incluímos cinco novos estudos que foram publicados desde a última versão da revisão, somando 10 estudos (549 participantes). A maioria dos participantes desses estudos tinha osteoartrite sintomática (leve a moderada) apenas do quadril ou junto com osteoartrite de joelho. Exceto por um estudo, no qual os participantes fizeram um programa de tai chi, todos os outros pacientes participaram de programas de exercícios realizados no chão que consistiam de fortalecimento muscular tradicional, treinamento funcional e programas aeróbicos, com supervisão individual ou em grupo, em comparação com pessoas que não se exercitaram.

Resultados principais

Dor em uma escala de 0 a 100 pontos (o menor valor significa a dor reduzida):

- As pessoas que completaram um programa de exercício tiveram 8 pontos a menos (variando de 4 a 11 pontos a menos) na escala de dor ao final do tratamento (8% de melhora absoluta) em comparação com pessoas que não se exercitaram.

- As pessoas que completaram um programa de exercício pontuaram sua dor em 21 pontos.

- As pessoas que não se exercitaram pontuaram sua dor em 29 pontos.

Função física em uma escala de 0 a 100 pontos (o menor valor significa melhor função física):

- As pessoas que completaram um programa de exercício tiveram 7 pontos a menos (variando de 1 a 12 pontos a menos) na função física ao final do tratamento (7% de melhora absoluta) em comparação com aquelas que não se exercitaram.

- As pessoas que completaram um programa de exercício pontuaram a sua função física em 22 pontos.

- As pessoas que não se exercitaram tiveram uma pontuação de 29 pontos.

Qualidade de vida (maior pontuação significa maior qualidade de vida):

- Em geral, pessoas com osteoartrite de quadril que participaram nos estudos tiveram qualidade de vida similar em comparação com a população em geral (em média 50 pontos), e não houve melhora na qualidade de vida pela participação no programa de exercício: 0 pontos a mais.

- As pessoas que completaram um programa de exercício pontuaram a qualidade de vida em 50 pontos numa escala populacional com base normativa.

- As pessoas que não se exercitaram pontuaram a qualidade de vida em 50 pontos numa escala populacional com base normativa.

Abandono do estudo

- Três pessoas a mais entre 100 desistiram do programa de exercício (1% aumento absoluto).

- Seis a cada 100 pessoas no grupo de exercícios desistiram do estudo.

- Três a cada 100 pessoas que não se exercitaram desistiram do estudo.

Qualidade da evidência

Esta revisão mostrou que há evidência de alta qualidade de que, em pessoas com osteoartrite de quadril, o exercício reduz um pouco a dor e melhora um pouco a função física. É improvável que novos estudos modifiquem esses resultados.

Evidência de baixa qualidade indica que o exercício não melhora a qualidade de vida nessa população. É possível que novos estudos venham modificar esses resultados.

Evidência de qualidade moderada indica que o exercício provavelmente não aumenta a taxa de abandono das participantes dos estudos. Mais pesquisas podem mudar esta conclusão.

Nós não encontramos informações precisas sobre os efeitos adversos dos exercícios nos participantes, tais como lesões ou quedas durante o exercício, mas acreditamos que esses casos sejam raros, e nenhuma lesão foi relatada nos estudos.

Notas de tradução

Tradução do Centro Cochrane do Brasil (Maíra Tristão Parra).

Laički sažetak

Vježbe za osteoartritis kuka

Dosadašnje spoznaje: Što je osteoartritis (OA) kuka i što je vježba?

Osteoartritis je bolest zglobova, kao što je kuk. Kada hrskavica zgloba propadne, kost raste da bi se popravilo oštećenje. Međutim, umjesto popravka nastalog oštečenje, kost nepravilno raste zbog čega dolazi do pogoršanja stanja. Kost može postati deformirana a zglob bolan i nestabilan. Prije se smatralo da OA nastaje jednostavno zbog stanjenja hrskavice. Međutim, sada je poznato da je OA bolest cijelog zgloba.

OA je jedan od najčešćih oblika artritisa i jednako pogađa i žene i muškarce. Kako ljudi stare OA je jedan od glavnih uzroka invalidnosti.

Vježbanjem se smatra bilo koja aktivnost koja poboljšava ili održava mišićnu snagu, tjelesnu kondiciju i cjelokupno zdravlje. Ljudi vježbaju zbog raznoraznih razloga, uključujući gubitak tjelesne težine, učvršćivanje mišića, kao i ublažavanje simptoma OA.

Značajke istraživanja

Ovaj sažetak obnovljenog Cochrane pregleda predstavlja sve što znamo iz kliničkih istraživanja na ljudima o učinku vježbanja za osobe s OA kuka. Nakon pretraživanja literature kako bi se pronašle sva relevantna istraživanja objavljena do veljače 2013. godine, uključeno je pet novih studija od posljednje verzije ovog sustavnog pregleda, što daje 10 studija (549 osoba) s većinom blagom do umjerenom simptomatologijom OA kuka, sa ili bez OA koljena. Osim jedne studije u kojoj su sudionici upisani u tai chi program, svi ostali sudionici su radili vježbe čiji se programi sastoje od uobičajenog jačanja mišića, funkcionalnog treninga i aerobik fitness programa, bilo individualno pod nadzorom ili kao dio grupe, u usporedbi s ljudima koji nisu radili vježbe.

Ključni rezultati

Bol na ljestvici od 0 do 100 bodova (niže ocjene znače smanjenu bol):

- Ljudi koji su završili program vježbanja ocijenili su svoju bol za 8 bodova nižu (od 4 do 11 bodova niža bol) na kraju liječenja (8% apsolutno poboljšanje) u usporedbi s ljudima koji nisu vježbali.

- Ljudi koji su završili program vježbanja ocijenili su svoju bol sa 21 bodom.

- Ljudi koji nisu vježbali ocijenili su svoju bol sa 29 bodova.

Tjelesna funkcija na ljestvici od 0 do 100 bodova (niža ocjena znači bolju tjelesnu funkciju): 

- Ljudi koji su završili program vježbanja ocijenili su svoju tjelesnu funkciju kao bolju za 7 bodova (1 do 12 bodova manje) na kraju liječenja (7% apsolutno poboljšanje) u usporedbi s ljudima koji nisu vježbali.

- Ljudi koji su završili program vježbanja ocijenili su svoju tjelesnu funkciju sa 22 boda. 

- Ljudi koji nisu vježbali ocijenili su svoju tjelesnu funkciju sa 29 bodova.

Kvaliteta života (veći rezultat znači bolju kvalitetu života):

- Zbirni rezultati pokazuju sljedeće: ljudi s OA kuka koji su sudjelovali u istraživanjima imali su sličnu kvalitetu života u usporedbi s općom populacijom (normativni rezultati od prosječnih 50 bodova), a kvaliteta života nije dodatno poboljšana s obzirom na sudjelovanje u programu vježbanja: 0 bodova više.

- Ljudi koji su završili program vježbanja svoju kvalitetu života ocijenili su sa 50 bodova na ljestvici normiranoj na općoj populaciji.

- Ljudi koji nisu radili vježbe svoju kvalitetu života su ocijenili sa 50 bodova.

Broj osoba koje su odustale od sudjelovanja u istraživanju

- Tri osobe više od 100 odustale su iz programa tjelovježbe (1% apsolutnog povećanja).

- Šest od 100 osoba koji su sudjelovali u programu tjelovježbe odustali su od sudjelovanja.

- Tri od 100 osoba koje nisu vježbale odustale su od sudjelovanja u istraživanju.

Kvaliteta dokaza

Ovaj pregled je pokazao da postoje dokazi visoke kvalitete da se kod ljudi s osteoartritisom kuka tjelovježbom malo smanjuju bol i da je tjelesno funkcioniranje malo poboljšano. Nije vjerojatno da će daljnja istraživanja promijeniti ove rezultate.

Kvaliteta dokaza koja ukazuju na to da vježbanje ne može poboljšati kvalitetu života je niska. Daljnja istraživanja će vjerojatno promijeniti procjenu tih rezultata.

Dokazi srednje kvalitete pokazuju da vježbanje vjerojatno ne povećava odustajanje od studije. Buduća istraživanja bi mogla promijeniti tu procjenu.

Nemamo precizne informacije o nuspojavama kao što su ozljede ili padovi tijekom vježbanja, ali možemo očekivati da su bili rijetki. Podatci za ozljede nisu prikazani niti u jednoj studiji.

Bilješke prijevoda

Hrvatski Cochrane
Prevele: Antonella Hrstić i Anamarija Telenta
Ovaj sažetak preveden je u okviru volonterskog projekta prevođenja Cochrane sažetaka. Uključite se u projekt i pomozite nam u prevođenju brojnih preostalih Cochrane sažetaka koji su još uvijek dostupni samo na engleskom jeziku. Kontakt: cochrane_croatia@mefst.hr

Ancillary