This is not the most recent version of the article. View current version (26 FEB 2015)

Intervention Review

Surgical versus non-surgical interventions for treating patellar dislocation

  1. Caroline B Hing1,*,
  2. Toby O Smith2,
  3. Simon Donell3,
  4. Fujian Song3

Editorial Group: Cochrane Bone, Joint and Muscle Trauma Group

Published Online: 9 NOV 2011

Assessed as up-to-date: 16 AUG 2010

DOI: 10.1002/14651858.CD008106.pub2


How to Cite

Hing CB, Smith TO, Donell S, Song F. Surgical versus non-surgical interventions for treating patellar dislocation. Cochrane Database of Systematic Reviews 2011, Issue 11. Art. No.: CD008106. DOI: 10.1002/14651858.CD008106.pub2.

Author Information

  1. 1

    Watford General Hospital, Department of Trauma & Orthopaedic Surgery, Watford, UK

  2. 2

    University of East Anglia, School of Allied Health Professions, Norwich, Norfolk, UK

  3. 3

    University of East Anglia, School of Medicine, Health Policy and Practice, Norwich, Norfolk, UK

*Caroline B Hing, Department of Trauma & Orthopaedic Surgery, Watford General Hospital, Vicarage Road, Watford, WD18 0HB, UK. CaroH2712@aol.com.

Publication History

  1. Publication Status: Edited (no change to conclusions), comment added to review
  2. Published Online: 9 NOV 2011

SEARCH

This is not the most recent version of the article. View current version (26 FEB 2015)

 

Abstract

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Résumé scientifique
  5. Résumé simplifié
  6. எளியமொழிச் சுருக்கம்

Background

Patellar dislocation occurs when the patella disengages completely from the trochlear (femoral) groove. Following reduction of the dislocation, conservative rehabilitation with physiotherapy may be used. Since recurrence of dislocation is common, some surgeons have advocated surgical intervention in addition to rehabilitation.

Objectives

The purpose of this review was to assess the clinical and radiological outcomes of surgical, compared with non-surgical, interventions for treating people with primary or recurrent patellar dislocation.

Search methods

We searched the Cochrane Bone, Joint and Muscle Trauma Group's Specialised Register, the Cochrane Central Register of Controlled Trials (The Cochrane Library), MEDLINE, EMBASE, AMED, CINAHL, ZETOC, Physiotherapy Evidence Database (PEDro), and a variety of other literature databases and trial registries. Corresponding authors were contacted to identify additional studies. Date searched: August 2010.

Selection criteria

Eligible for inclusion were randomised and quasi-randomised controlled clinical trials evaluating surgical versus non-surgical interventions for treating lateral patellar dislocation.

Data collection and analysis

Two reviewers independently examined titles and abstracts of each identified study to assess study eligibility, extract data and assess risk of bias. Primary outcomes assessed were the frequency of recurrent dislocation, and validated patient-rated knee or physical function scores. When appropriate, data were pooled. Risk ratios were calculated for dichotomous outcomes, and mean differences for continuous outcomes.

Main results

Five studies (339 participants) were included. All studies had methodological shortcomings, especially the two quasi-randomised trials that presented a high risk for selection bias. Follow-up was a minimum of two years in two studies and between five and seven years in three studies. There was no significant difference between surgical and non-surgical management of primary (first-time) patellar dislocation in the risk of recurrent dislocation (47/182 versus 53/157; risk ratio 0.81, 95% confidence interval 0.56 to 1.17; 5 trials), Kujala patellofemoral disorder scores (mean difference 3.13, 95% confidence interval -7.34 to 13.59; 5 trials) nor the requirement for subsequent surgery (risk ratio 1.09, 95% CI 0.72 to 1.65; 3 trials). Adverse events were reported by one trial, citing four major complications that occurred in the surgical group. No randomised controlled trials have assessed populations with recurrent patellar dislocation.

Authors' conclusions

There is insufficient high quality evidence to confirm any significant difference in outcome between surgical or non-surgical initial management of people following primary patellar dislocation, and none examining this comparison in people with recurrent patellar dislocation. Adequately powered randomised, multi-centre controlled trials, conducted and reported to contemporary standards are recommended.

 

Plain language summary

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Résumé scientifique
  5. Résumé simplifié
  6. எளியமொழிச் சுருக்கம்

Operation versus physiotherapy alone following patellar dislocation

The patella or knee cap is a lens shaped bone situated at the front of the knee. It is incorporated into the tendon of the quadriceps muscles of the thigh and moves within a groove at the lower end of the thigh bone (femur). Patellar dislocation occurs when the patella completely moves out of this groove. It commonly occurs in young and physically active people, often during sporting activities.

When the patella dislocates, injury to the soft tissues of the knee joint occurs, which requires a period of rehabilitation. This may include treatments such as immobilisation and bracing to limit knee movement, exercises, manual therapy, taping and electrotherapeutic modalities. Some surgeons have suggested that people may have a better outcome if surgical procedures repairing or reconstructing the injured soft tissues, or carrying out other procedures to restrain the knee cap from dislocating again.

This Cochrane review included five studies (339 participants) which have looked at the results of surgery compared with non-surgical treatment alone for people who have sustained a knee cap dislocation. All the trial participants were being treated for a primary (first-time) dislocation. These studies were small and had some weaknesses in their design and conduct.

Based on pooled data from all five studies, the review found no significant differences between surgical and non-surgical management for risk of recurrent dislocation or in the scores of a condition-related knee outcome measure. The pooled data from three studies indicated no difference between the treatment groups for the need for subsequent operations. The only study reporting complications reported that all four treatment complications occurred in the surgical management group.

The review concluded that there was insufficient evidence to confirm a significant difference in outcome between surgical or non-surgical initial management of people who have sustained a patellar dislocation. Further research is recommended.

 

Résumé scientifique

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Résumé scientifique
  5. Résumé simplifié
  6. எளியமொழிச் சுருக்கம்

Surgical versus non-surgical interventions for treating patellar dislocation

Contexte

La luxation patellaire survient lorsque la rotule se désengage complètement de la trochlée (fémorale). Une fois la luxation réduite, une rééducation conservatrice avec physiothérapie peut être prescrite. Etant donné que la récurrence de la luxation est courante, certains chirurgiens prônent l’intervention chirurgicale en plus de la rééducation.

Objectifs

L’objectif de cette revue était d’estimer les résultats cliniques et radiologiques des interventions chirurgicales, par rapport aux interventions non-chirurgicales dans le traitement de la luxation patellaire primaire ou récurrente.

Stratégie de recherche documentaire

Nous avons effectué une recherche dans le Registre spécialisé du Groupe Cochrane sur les traumatismes osseux, articulaires et musculaires, le Cochrane Central Register of Controlled Trials (The Cochrane Library), MEDLINE, EMBASE, AMED, CINAHL, ZETOC, la Physiotherapy Evidence Database (PEDro) et une multitude d’autres bases de données documentaires et de registres d’essais cliniques. Les auteurs correspondants ont été contactés afin d’identifier les études supplémentaires. Date de la recherche : août 2010.

Critères de sélection

Les essais cliniques candidats à l’inclusion étaient les essais cliniques randomisés et quasi-randomisés évaluant les interventions chirurgicales vs non-chirurgicales pour traiter la luxation patellaire latérale.

Recueil et analyse des données

Deux examinateurs ont étudié indépendamment les titres et les résumés de chaque étude identifiée afin d’évaluer l’éligibilité de l’étude, extraire les données et évaluer le risque de biais. Les résultats principaux évalués étaient la fréquence de la luxation récurrente et des scores validés fonctionnels du genou estimés par le patient. Lorsque cela fut nécessaire, les données ont été regroupées. Les risques relatifs ont été calculés pour les résultats dichotomiques ainsi que les différences moyennes pour les résultats continus.

Résultats principaux

Cinq études (soit 339 participants) ont été incluses. Toutes les études avaient des lacunes méthodologiques, en particulier les deux essais quasi-randomisés qui présentaient un risque élevé au niveau des biais de sélection. Le suivi était de deux ans minimum dans deux études et entre cinq et sept ans dans les trois autres études. Il n’y avait aucune différence significative entre la gestion chirurgicale et la gestion non-chirurgicale de la luxation patellaire primaire (première fois) dans le risque de luxation récurrente (47/182 vs 53/157 ; risque relatif 0,81, intervalle de confiance 95% 0,56 à 1,17 ; 5 essais), les scores de Kujala au niveau des troubles patello-fémoraux (différence moyenne 3,13, intervalle de confiance 95% -7,34 à 13,59 ; 5 essais), ou la nécessité d’une chirurgie ultérieure (risque relatif 1,09, IC 95% 0,72 à 1,65 ; 3 essais). Des évènements indésirables ont été signalés dans un essai, citant quatre complications majeures survenues dans le groupe chirurgical. Aucun essai clinique randomisé n’a évalué les populations avec une luxation patellaire récurrente.

Conclusions des auteurs

Il n’y a pas de preuve de qualité suffisante pour confirmer une différence significative dans les résultats entre la gestion initiale chirurgicale ou non-chirurgicale des patients après une luxation patellaire primaire, et aucune étude n’examine cette comparaison chez les personnes avec une luxation patellaire récurrente. Nous recommandons que des essais cliniques randomisés et multicentriques d’une puissance adéquate soient réalisés et établis en fonction des normes actuelles.

 

Résumé simplifié

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Résumé scientifique
  5. Résumé simplifié
  6. எளியமொழிச் சுருக்கம்

L’opération versus la physiothérapie seule après une luxation patellaire

La rotule est un os en forme de lentille situé à l’avant du genou. Elle est incorporée dans le tendon des muscles quadriceps de la cuisse et se déplace au sein d’une trochlée au niveau de l’extrémité inférieure de l’os de la cuisse (fémur). La luxation patellaire survient lorsque la rotule sort complètement de cette trochlée. Elle survient généralement chez les personnes jeunes et physiquement actives, souvent pendant des activités sportives.

Lorsque la rotule est luxée, une lésion des tissus mous de l’articulation du genou survient, celle-ci requiert une période de rééducation. Cela peut comprendre des traitements comme une immobilisation et un appareillage pour limiter les mouvements du genou, des exercices, une thérapie manuelle, un bandage et des modalités électrothérapeutiques. Certains chirurgiens ont suggéré que les patients pourraient obtenir de meilleurs résultats avec des procédures chirurgicales réparant ou reconstruisant les tissus mous endommagés, ou avec d’autres procédures permettant d’empêcher une nouvelle luxation de la rotule.

Cette revue Cochrane comprenait cinq études (soit 339 participants) qui ont passé en revue les résultats de la chirurgie par rapport à un traitement non-chirurgical seul chez les patients ayant subi une luxation de la rotule. Tous les participants étaient traités pour une luxation primaire (première fois). Ces études étaient courtes et montraient quelques faiblesses dans leur conception et leur réalisation.

En se basant sur les données regroupées des cinq études, l’évaluation n’a démontré aucune différence significative entre la gestion chirurgicale ou non-chirurgicale pour le risque de luxation récurrente, ou dans les scores des mesures des résultats associés à l’état du genou. Les données regroupées de trois études n’ont indiqué aucune différence entre les groupes de traitement quant au besoin d’opérations ultérieures. La seule étude mentionnant des complications signalait que l’ensemble des quatre complications sont survenues dans le groupe de gestion chirurgicale.

L’évaluation a conclu qu’il n’y avait pas de preuve suffisante pour confirmer une différence significative dans les résultats entre la gestion initiale chirurgicale ou non-chirurgicale des personnes ayant subi une luxation patellaire. Des recherches complémentaires sont recommandées.

Notes de traduction

Traduit par: French Cochrane Centre 1st December, 2011
Traduction financée par: Ministère du Travail, de l'Emploi et de la Santé Français

 

எளியமொழிச் சுருக்கம்

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Résumé scientifique
  5. Résumé simplifié
  6. எளியமொழிச் சுருக்கம்

முழங்கால் சில்லின் இடப்பெயர்வுக்கு பின்வரும் அறுவை சிகிச்சைக்கு மாற்றாக தனி இயன் முறை மருத்துவம்

முழங்கால் சில்லு அல்லது முழங்கால் தொப்பி என்பது முழங்கால் முன் அமைந்துள்ள ஒரு வில்லை வடிவ எலும்பு ஆகும். இது, தொடையில் உள்ள க்வாட்ரிசெப்ஸ் தசைகளின் நாணோடு ஒருங்கிணைக்கப்பட்டுள்ளது மற்றும் தொடையெலும்பின் கீழ் இறுதியில் ஒரு பள்ளத்தினிடையே நகரும் தன்மை உடையது. இந்த பள்ளத்தை விட்டு முழங்கால் சில்லு முற்றிலும் வெளியே நகரும் போது, முழங்கால் சில்லு இடப்பெயர்வு ஏற்படுகிறது. இது, பொதுவாக இளம் பருவத்தினர் மற்றும் உடல் சுறுசுறுப்பான மக்களில், பெரும்பாலும் விளையாட்டு நடவடிக்கைகளின் போது ஏற்படுகிறது.

முழங்கால் சில்லு இடம்பெயரும் போது, முழங்கால் மூட்டை சுற்றியுள்ள மென்மையான திசுக்களில் ஒரு குறித்த காலம் மறுவாழ்வு சிகிச்சை தேவைப்படுகிற அளவு காயம் ஏற்படுகிறது. இது, இயக்கதடுப்பு மற்றும் முழங்கால் இயக்கத்தை கட்டுப்படுத்தும் காப்புகள், பயிற்சிகள், கையாளல் சிகிச்சை முறை, பசைப்பட்டைகள் மற்றும் மின்சிகிச்சை முறைகள் போன்ற சிகிச்சைகளை உள்ளடக்கும். மென்மையான திசுக்களை பழுது பார்க்கும் அல்லது மீண்டும் கட்டமைக்கும் அறுவை சிகிச்சை நடைமுறைகள் அல்லது முழங்கால் தொப்பி மீண்டும் இடம் பெயர்வதை தடுக்கும் வழிமுறைகளை மேற்கொள்வது ஆகியவை மக்களுக்கு ஒரு நல்ல விளைவை கொடுக்கலாம் என்று சில அறுவை சிகிச்சை நிபுணர்கள் பரிந்துரைத்தனர்.

இந்த காக்குரேன் திறனாய்வு, தொடர்ச்சியாக முழங்கால் தொப்பி இடப்பெயர்வு கொண்ட மக்களில் அறுவை சிகிச்சையல்லாத தனி சிகிச்சையுடன் அறுவை சிகிச்சையை ஒப்பிட்டு அதன் முடிவுகளை கண்ட ஐந்து ஆய்வுகளை (339 பங்கேற்பாளர்கள்) சேர்த்துள்ளது. அனைத்து பரிசோதனைகளின் பங்கேற்பாளர்களும் ஒரு முதன்மையான (முதல்-தடவை) இடப்பெயர்வுக்கு சிகிச்சையளிக்கப்பட்டவர்கள். இந்த ஆய்வுகள் சிறியவையாகவும் மற்றும் அவற்றின் வடிவமைப்பு மற்றும் நடத்துதல் ஆகியவற்றில் சில பலவீனங்களைக் கொண்டவையாகவும் இருந்தன.

அனைத்து ஐந்து ஆய்வுகளின் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட தரவின் அடிப்படையில், மீண்டும் இடப்பெயர்வு ஏற்படும் ஆபத்து அல்லது ஒரு நிலைசார்ந்த முழங்கால் விளைவு நடவடிக்கை மதிப்பெண்களில், அறுவை சிகிச்சை மற்றும் அறுவை சிகிச்சையல்லாத மேலாண்மை இடையே குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடுகள் காணப்படவில்லை என இந்த திறனாய்வு கண்டது. மூன்று ஆய்வுகளில் இருந்து ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட தரவு, அடுத்தடுத்த அறுவை சிகிச்சைக்கான தேவைகளில் சிகிச்சை குழுக்களிடையே எந்த வித்தியாசமும் இல்லை எனச் சுட்டிக்காட்டியது. சிக்கல்களை கூறிய ஒரே ஒரு ஆய்வு மட்டும், அனைத்து நான்கு சிகிச்சை சிக்கல்களும் அறுவை சிகிச்சை மேலாண்மை குழுவில் ஏற்பட்டது என்று அறிவித்தது.

தொடர்ச்சியாக முழங்கால் சில்லு இடப்பெயர்வு கொண்ட மக்களில், அறுவை சிகிச்சை அல்லது அறுவை சிகிச்சையல்லாத ஆரம்ப மேலாண்மையின் விளைவுகளிடையே ஒரு குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாட்டை உறுதி செய்ய போதிய ஆதாரம் இல்லை என்று இந்த திறனாய்வு முடிவு செய்தது. கூடுதலான ஆராய்ச்சி பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.

மொழிபெயர்ப்பு குறிப்புகள்

மொழி பெயர்ப்பாளர்கள்: சிந்தியா ஸ்வர்ணலதா ஸ்ரீகேசவன், தங்கமணி ராமலிங்கம், ப்ளசிங்டா விஜய், ஸ்ரீகேசவன் சபாபதி.