Interventions for drooling in children with cerebral palsy

  • Review
  • Intervention

Authors


Abstract

Background

Drooling is a common problem for children with cerebral palsy (CP). This can be distressing for these children as well as for their parents and caregivers. The consequences of drooling include risk of social rejection, damp and soiled clothing, unpleasant odour, irritated chapped skin, mouth infections, dehydration, interference with speech, damage to books, communication aids, computers, and the risk of social isolation (Blasco 1992; Van der Burg 2006). A range of interventions exist that aim to reduce or eliminate drooling. There is a lack of consensus regarding which interventions are most effective for children with CP.

Objectives

(1) To evaluate the effectiveness and safety of interventions aimed at reducing or eliminating drooling in children with cerebral palsy. (2) To provide the best available evidence to inform clinical practice. (3) To assist with future research planning.

Search methods

We searched the following databases from inception to December 2010 : Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL); Medline via Ovid; EMBASE; CINAHL; ERIC; Psych INFO; Web of Science; Web of Knowledge; AMED; SCOPUS; Dissertation Abstracts.

We searched for ongoing clinical trials in the Clinical Trials web site (http://clinicaltrials.gov.) and in the Current Controlled Trials web site (http://www.controlled-trials.com/). We hand searched a range of relevant journals and conference proceeding abstracts.

Selection criteria

Only randomised controlled trials (RCTs) and controlled clinical trials (CCTs) were included.

Data collection and analysis

Data were extracted independently by MW, MS and LP and differences resolved through discussion.

Main results

Six studies were eligible for inclusion in the review. Four of these studies were trials using botulinum toxin-A (BoNT-A) and two were trials on the pharmacological interventions, benztropine and glycopyrrolate. No RCTs or CCTs were retrieved on surgery, physical, oro-motor and oro-sensory therapies, behavioural interventions, intra-oral appliances or acupuncture. In the studies eligible for review, there was considerable heterogeneity within and across interventions and a meta-analysis was not possible. A descriptive summary of each study is provided. All studies showed some statistically significant change for treatment groups up to 1 month post intervention. However, there were methodological flaws associated with all six studies.

Authors' conclusions

It was not possible to reach a conclusion on the effectiveness and safety of either BoNT-A or the pharmaceutical interventions, benztropine and glycopyrrolate. There is insufficient evidence to inform clinical practice on interventions for drooling in children with CP. Directions for future research are provided.

Résumé scientifique

Interventions contre l'hypersalivation chez les enfants atteints de paralysie cérébrale

Contexte

L'hypersalivation est un problème fréquent chez les enfants atteints de paralysie cérébrale (PC). Cela peut être pénible pour ces enfants ainsi que pour leurs parents et soignants. Les conséquences de l'hypersalivation incluent le risque de rejet social, de vêtements salis et mouillés, d'odeur désagréable, d'irritations et gerçures de la peau, d'infections buccales, de déshydratation, de trouble de la parole, d'endommagement des livres, accessoires de communication et ordinateurs, ainsi que le risque d'isolement social (Blasco 1992 ; Van der Burg 2006). Il existe toute une gamme d'interventions visant à réduire ou à supprimer l'hypersalivation. Il n'y a pas de consensus quant aux interventions les plus efficaces pour les enfants atteints de PC.

Objectifs

(1) Évaluer l'efficacité et l'innocuité des interventions visant à réduire ou à supprimer l'hypersalivation chez les enfants atteints de paralysie cérébrale. (2) Présenter les meilleures données disponibles pour guider la pratique clinique. (3) Aider à la planification des recherches futures.

Stratégie de recherche documentaire

Nous avons cherché dans les bases de données suivantes, de leur origine respective jusqu'à décembre 2010 : le registre Cochrane des essais contrôlés (CENTRAL), Medline via Ovid, EMBASE, CINAHL, ERIC, Psych INFO, Web of Science, Web of Knowledge, AMED, SCOPUS, Dissertation Abstracts.

Nous avons cherché des essais cliniques en cours sur le site Internet des essais cliniques (http://clinicaltrials.gov.) et le site Internet des essais contrôlés en cours (http://www.controlled-trials.com/). Nous avons recherché manuellement dans tout un éventail de publications pertinentes et de résumés d'actes de conférences.

Critères de sélection

Seuls des essais contrôlés randomisés (ECR) et des essais cliniques contrôlés (ECC) ont été inclus.

Recueil et analyse des données

Les données ont été extraites de façon indépendante par MW, MS et LP, et les différends ont été résolus par la discussion.

Résultats principaux

Six études étaient éligibles à l'inclusion dans cette revue. Quatre de ces études étaient des essais sur l'utilisation de la toxine botulique A (BoNT-A) et deux portaient sur des interventions pharmacologiques de benztropine et de glycopyrrolate. Aucun ECR ou ECC n'a été trouvé sur l'emploi de la chirurgie, sur les thérapies physiques, oro-motrices et oro-sensorielles, sur les interventions comportementales, sur les dispositifs intra-buccaux ou sur l'acupuncture. Parmi les études éligibles pour la revue, il y avait une hétérogénéité considérable tant au sein des interventions qu'entre celles-ci et il n'a pas été possible d'effectuer de méta-analyse. Un résumé descriptif de chaque étude est fourni. Toutes les études avaient constaté un changement statistiquement significatif pour les groupes sous traitement, jusqu'à 1 mois après l'intervention. Il y avait cependant des défauts méthodologiques associés à toutes les six études.

Conclusions des auteurs

Il n'a pas été possible de parvenir à une conclusion sur l'efficacité et l'innocuité du BoNT-A ou des interventions pharmaceutiques de benztropine et de glycopyrrolate. Les preuves ne sont pas suffisantes pour guider la pratique clinique sur les interventions contre l'hypersalivation chez les enfants atteints de PC. Des suggestions sont fournies pour les recherches futures.

Plain language summary

Interventions for drooling in children with cerebral palsy

Many children with CP have difficulty controlling saliva. Drooling varies in severity and can be distressing for the children, families and caregivers. Excessive drooling can cause constant damp soiled clothing, unpleasant odour, irritated, chapped or sore skin around the mouth and chin, skin and mouth infections, dehydration, difficulties chewing, interference with speech, damage to books, communication aids, computer and audio equipment. There is also risk of social rejection and social isolation for these children.

Many interventions are used to reduce or eliminate drooling. These include surgery, medications, botulinum toxin (BoNT-A and BoNT-B)), physical therapies, therapies to improve sensory function, behavioural therapies to assist the child in managing his/her own drooling, appliances placed in the mouth, and acupuncture.

There is no clear consensus on which interventions are safe and effective in managing drooling in children with CP. This makes it hard to decide which intervention will be safest and most effective.

Only RCTs and CCTs were included in this review. Trials were identified by electronic searches of databases, searches of clinical trials registers, peer reviewed journals, published conference proceedings and reference lists of relevant articles.

Six trials were found. Four examined the safety and efficacy of BoNT-A and two examined benztropine and glycopyrrolate. No trials were found on other interventions. The quality of trials was variable. The trials all differed in the children recruited, the product used, how the product was delivered and how its effectiveness was measured. All trials reported a positive reduction in drooling and all showed some statistically significant change for treatment groups up to 1 month post intervention. Few studies examined client and/or carer satisfaction with the intervention. Some looked at side effects of the intervention but no study examined the effect of interventions on the child's quality of life or psychological well being.

There is insufficient evidence to support the use of one intervention over another. As trials on just two kinds of interventions were retrieved, and given the variation and quality of these studies, it is not possible to conclude that one intervention is more effective than another. The lack of trials on other interventions does not suggest that these interventions are ineffective.

Adequately powered well designed trials are required across all interventions. In addition to using sensitive measures looking at change in salivary flow, measures are needed that examine client and carer satisfaction, changes in quality of life, psychological well being and in unwanted symptoms associated with drooling.

Résumé simplifié

Interventions contre l'hypersalivation chez les enfants atteints de paralysie cérébrale

Beaucoup d'enfants atteints de paralysie cérébrale (PC) ont des difficultés à contrôler leurs sécrétions salivaires. La gravité de l'hypersalivation est variable mais elle peut être pénible pour les enfants, les familles et les soignants. Les conséquences de l'hypersalivation peuvent être des vêtements constamment souillés et mouillés, une odeur désagréable, des irritations, gerçures ou escarres autour de la bouche et sur le menton, des infections de la peau et de la bouche, la déshydratation, des difficultés à mâcher, le trouble de la parole et l'endommagement des livres, des accessoires de communication et du matériel informatique et audio. Il existe aussi un risque de rejet social et d'isolement social de ces enfants.

De nombreuses interventions sont utilisées pour réduire ou supprimer l'hypersalivation. On peut mentionner la chirurgie, les médicaments, la toxine botulique (BoNT-A et BoNT-B), la physiothérapie, les thérapies visant à améliorer la fonction sensorielle, les thérapies comportementales destinées à aider l'enfant à gérer sa salivation, les dispositifs intra-buccaux et l'acupuncture.

Il n'y a pas de consensus clair quant aux interventions qui seraient sûres et efficaces pour gérer l'hypersalivation chez les enfants atteints de PC. Cela rend difficile de décider l'intervention qui serait la plus sûre et la plus efficace.

Seuls des ECR et des ECC ont été inclus dans cette revue. Les essais ont été identifiés par des recherches électroniques dans des bases de données et par des recherches dans des registres d'essais cliniques, des revues professionnelles, des actes de conférences publiés et les bibliographies d'articles pertinents.

Six essais ont été trouvés. Quatre avaient examiné l'innocuité et l'efficacité de la BoNT-A et deux avaient examiné la benztropine et le glycopyrrolate. Aucun essai n'a été trouvé concernant d'autres interventions. La qualité des essais était variable. Les essais différaient tous quant aux enfants recrutés, au produit utilisé, au mode d'administration de celui-ci et à la façon dont son efficacité était mesurée. Tous les essais avaient fait état d'une réduction positive de l'hypersalivation et tous avaient montré un changement statistiquement significatif pour les groupes sous traitement jusqu'à 1 mois après l'intervention. Peu d'études avaient examiné la satisfaction du client et/ou du soignant vis-à-vis de l'intervention. Certaines avaient examiné les effets secondaires de l'intervention, mais aucune étude ne s'était intéressée aux effets des interventions sur la qualité de vie ou le bien-être psychologique de l'enfant.

Les résultats ne sont pas suffisants pour étayer l'utilisation d'une intervention plutôt qu'une autre. Les essais inclus ayant porté sur deux types seulement d'interventions, et compte tenu de la diversité et de la qualité de ces études, il n'est pas possible de conclure qu'une intervention soit plus efficace qu'une autre. L'absence d'essais sur d'autres interventions n'implique pas que ces interventions soient inefficaces.

Des essais bien conçus et de puissance suffisante sont nécessaires concernant toutes les interventions. En plus de mesures fines des variations du flux salivaire, il est également nécessaire de mesurer la satisfaction des clients et des soignants, les changements au niveau de la qualité de la vie et du bien-être psychologique, ainsi que les symptômes indésirables associés à l'hypersalivation.

Notes de traduction

Traduit par: French Cochrane Centre 22nd October, 2012
Traduction financée par: Ministère du Travail, de l'Emploi et de la Santé Français

எளியமொழிச் சுருக்கம்

பெருமூளை வாதம் கொண்ட குழந்தைகளில் உமிழ்நீர் ஒழுகுதற்கான சிகிச்சை தலையீடுகள்.

பெருமூளை வாதம் கொண்ட பல குழந்தைகள் வாயிலிருந்து வழியும் உமிழ்நீரை கட்டுப்படுத்த சிரமப்படுவார்கள். உமிழ்நீர் ஒழுகுவதின் தீவிரத்தன்மை வேறுபடுகிறது, மேலும் இது குழந்தைகளுக்கும் , குடும்பத்தினருக்கும் மற்றும் பராமரிப்பாளர்களுக்கும் வேதனை அளிப்பதாய் இருக்கிறது . அளவுக்கதிகமாக வழியும் உமிழ்நீர், ஓயாத ஈரத்தன்மை , அழுக்கடைந்த ஆடை, விரும்பத்தகாத நாற்றம், வாய் மற்றும் தாடையைச் சுற்றிய பகுதிகளில் வெடிப்பு அல்லது புண் , தோல் மற்றும் வாய் தொற்று நோய்கள், உடல் நீர் வறட்சி, மெல்லுவதில் சிரமம் , பேச்சுக் குழப்பம், புத்தகங்கள் , தகவல் தொடர்பு சாதன பொருட்கள், கணினி மற்றும் ஒலி உபகரணங்களுக்கு சேதம் போன்றவற்றை ஏற்படுத்தும். இந்த குழந்தைகளுக்கு, சமூக நிராகரிப்பு மற்றும் சமூகத்தில் தனிமைப்படுத்தப்படுதல் போன்ற ஆபத்தும் உள்ளது.

உமிழ்நீர் ஒழுகுவதை குறைக்க அல்லது தவிர்க்க பல சிகிச்சை தலையீடுகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இவை, அறுவை சிகிச்சை, மருந்துகள், போட்டுலினம் டாக்சின் (Bont-A மற்றும் Bont-பி)), இயன்முறை சிகிச்சைகள், புலனுணர்வு செயல்பாடை மேம்படுத்துவதற்கான சிகிச்சைகள், அவன் /அவளுக்கு தானே உமிழ்நீரை கட்டுப்படுத்துவதற்கு குழந்தைகளுக்கு உதவும்படி அளிக்கப்படும் நடத்தை மாற்று சிகிச்சைகள் , வாயில் பொருத்தப்படும் உபகரணங்கள், மற்றும் குத்தூசி சிகிச்சை முதலியவை அடங்கும்.

பெருமூளை வாதம் கொண்ட குழந்தைகளில் உமிழ்நீர் ஒழுகுவதை கட்டுப்படுத்த, எந்த சிகிச்சை தலையீடுகள் பாதுகாப்பானதாகவும் பயனுள்ளதாகவும் இருக்கும் என்பதைக் குறித்து ஒரு தெளிவான ஒருமித்த கருத்து இல்லை. எனவே, எந்த சிகிச்சை தலையீடு மிகவும் பாதுகாப்பானதாயும் பயனுள்ளதாயும் இருக்கும் என்று முடிவெடுப்பது கடினமாக உள்ளது.

சீரற்ற கட்டுப்பாட்டு சோதனைகள் (ரண்டோமைஸ்டு கன்ட்ரோல்டு டரயல்ஸ்) மற்றும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மருத்துவ சோதனைகள் (கன்ட்ரோல்டு கிளினிக்கல் டரயல்ஸ்) மாத்திரமே இந்த திறனாய்வில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது . சோதனைகள், தரவுத்தள மின்னணு தேடல்கள் , மருத்துவ பரிசோதனைகளின் பதிவேட்டில் மேற்கொள்ளப்பட்ட தேடல்கள் , சம ஆராய்ச்சியாளர்களால் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட பத்திரிகைகள், வெளியிடப்பட்டிருக்கும் கருத்தரங்கு நடவடிக்கைகள் மற்றும் சம்பந்தப்பட்ட கட்டுரைகளின் குறிப்பு பட்டியல்கள் மூலம் அடையாளம் காணப்பட்டன .

ஆறு சோதனைகள் கண்டுப்பிடிக்கப்பட்டன. நான்கு சோதனைகள், Bont-Aயின் , பாதுகாப்பு மற்றும் செயல்திறனை ஆய்வு செய்தது. இரண்டு, பென்ஸ்சோட்ரோபின் மற்றும் கிளைக்காபிரோலேட்டை ஆய்வு செய்தது . பிற சிகிச்சை தலையீடுகள் மீதான சோதனைகள் காணப்படவில்லை. பரிசோதனைகளின் தரம் வேறுபட்டு இருந்தது. அனைத்து சோதனைகளும், சேர்க்கப்பட்ட குழந்தைகள் , பயன்படுத்தப்பட்ட சாதனங்கள் , சாதனங்கள் வழங்கப்பட்ட முறை, அதன் திறன் எவ்வாறு அளவிடப்பட்டது ஆகியவற்றில் வேறுபட்டு இருந்தது. அனைத்து சோதனைகளும் உமிழ்நீர் ஒழுகுவதின் அளவு குறைந்தது என்று அறிக்கை செய்தன, மேலும் அனைத்து சோதனைகளும், சிகிச்சை தலையீட்டிற்கு 1 மாதத்திற்கு பிறகு, சிகிச்சை குழுக்களில் சில குறிப்பிடத்தக்க புள்ளிவிவர மாற்றமும் காட்டியது என்றும் காட்டின. சில ஆய்வுகள், வாடிக்கையாளர் மற்றும் /அல்லது பராமரிப்பாளர்களின் சிகிச்சை தலையீட்டின் மேலான திருப்தியை ஆய்வு செய்தன . சிலவை, சிகிச்சை தலையீட்டின் பக்க விளைவுகளை கண்ணோக்கியது. ஆனால் எந்த ஆய்வும் குழந்தையின் வாழ்க்கை தரம் அல்லது உளவியல் நலத்தின் மீது சிகிச்சை தலையீடுகளின் தாக்கத்தை ஆராயவில்லை.

ஒரு தலையீட்டை விட மற்றொரு சிறந்தது என்பதை ஆதரிக்க போதுமான ஆதாரம் இல்லை. இரண்டு சிகிச்சை தலையீடுகள் மட்டுமே மீதான சோதனைகள் மாத்திரம் கண்டெடுக்கப்பட்டதாலும், மற்றும் ஆய்வு மற்றும் தரத்திலுள்ள வேறுபாடுகள் நிமித்தமாகவும், ஒரு சிகிச்சை தலையீடு மற்றொன்றை காட்டிலும் மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்ற முடிவுக்கு வருவது சாத்தியமில்லை. பிற சிகிச்சை தலையீடுகளுக்கு சோதனைகள் இல்லாததால், அந்த சிகிச்சை தலையீடுகள் பலனற்றவை என்று அர்த்தமில்லை.

போதுமான புள்ளிவிவர ஆற்றல் கொண்ட நன்கு வடிவமைக்கப்பட்ட சோதனைகள் அனைத்து சிகிச்சை தலையீடுகளுக்கும் தேவைப்படுகிறது. உமிழ்நீர் ஒழுகுதலில் உள்ள மாற்றத்தை பார்ப்பதற்கு நுண்ணிய அளவைகளை பயன்படுத்துவதோடு, வாடிக்கையாளர் மற்றும் /அல்லது பராமரிப்பாளர்களின் திருப்தி, வாழ்க்கை தரம் அல்லது உளவியல் நலத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், உமிழ்நீர் ஒழுக்குவதோடு தொடர்புடைய விரும்பத்தகாத அறிகுறிகள் ஆகியவற்றை ஆய்வு செய்யும் அளவைகள் தேவைப்படுகிறது.

மொழிபெயர்ப்பு குறிப்புகள்

மொழி பெயர்ப்பாளர்கள்: ப்ளசிங்டா விஜய், தங்கமணி ராமலிங்கம், சிந்தியா ஸ்வர்ணலதா ஸ்ரீகேசவன், ஸ்ரீகேசவன் சபாபதி.