Intervention Review

You have free access to this content

Self-management education programmes for osteoarthritis

  1. Féline PB Kroon1,†,
  2. Lennart RA van der Burg1,‡,
  3. Rachelle Buchbinder2,*,
  4. Richard H Osborne3,
  5. Renea V Johnston2,
  6. Veronica Pitt4

Editorial Group: Cochrane Musculoskeletal Group

Published Online: 15 JAN 2014

Assessed as up-to-date: 17 JAN 2013

DOI: 10.1002/14651858.CD008963.pub2


How to Cite

Kroon FPB, van der Burg LRA, Buchbinder R, Osborne RH, Johnston RV, Pitt V. Self-management education programmes for osteoarthritis. Cochrane Database of Systematic Reviews 2014, Issue 1. Art. No.: CD008963. DOI: 10.1002/14651858.CD008963.pub2.

Author Information

  1. 1

    Leiden University Medical Center, Department of Rheumatology, Leiden, Netherlands

  2. 2

    Department of Epidemiology and Preventive Medicine, School of Public Health and Preventive Medicine, Monash University, Monash Department of Clinical Epidemiology, Cabrini Hospital, Malvern, Victoria, Australia

  3. 3

    Deakin University, Director, Public Health Innovation, Deakin, Burwood, Victoria, Australia

  4. 4

    National Trauma Research Institute, The Alfred Hospital, Monash University, Melbourne, Victoria, Australia

  1. Joint first author

  2. Joint first author

*Rachelle Buchbinder, Monash Department of Clinical Epidemiology, Cabrini Hospital, Department of Epidemiology and Preventive Medicine, School of Public Health and Preventive Medicine, Monash University, Suite 41, Cabrini Medical Centre, 183 Wattletree Road, Malvern, Victoria, 3144, Australia. rachelle.buchbinder@monash.edu.

Publication History

  1. Publication Status: New
  2. Published Online: 15 JAN 2014

SEARCH

 

Abstract

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Résumé scientifique
  5. Résumé simplifié
  6. Laienverständliche Zusammenfassung
  7. எளியமொழிச் சுருக்கம்

Background

Self-management education programmes are complex interventions specifically targeted at patient education and behaviour modification. They are designed to encourage people with chronic disease to take an active self-management role to supplement medical care and improve outcomes.

Objectives

To assess the effectiveness of self-management education programmes for people with osteoarthritis.

Search methods

The Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL), MEDLINE, EMBASE, PyscINFO, SCOPUS and the World Health Organization (WHO) International Clinical Trial Registry Platform were searched, without language restriction, on 17 January 2013. We checked references of reviews and included trials to identify additional studies.

Selection criteria

Randomised controlled trials of self-management education programmes in people with osteoarthritis were included. Studies with participants receiving passive recipients of care and studies comparing one type of programme versus another were excluded.

Data collection and analysis

In addition to standard methods we extracted components of the self-management interventions using the eight domains of the Health Education Impact Questionnaire (heiQ), and contextual and participant characteristics using PROGRESS-Plus and the Health Literacy Questionnaire (HLQ). Outcomes included self-management of osteoarthritis, participant's positive and active engagement in life, pain, global symptom score, self-reported function, quality of life and withdrawals (including dropouts and those lost to follow-up). We assessed the quality of the body of evidence for these outcomes using the GRADE approach.

Main results

We included twenty-nine studies (6,753 participants) that compared self-management education programmes to attention control (five studies), usual care (17 studies), information alone (four studies) or another intervention (seven studies). Although heterogeneous, most interventions included elements of skill and technique acquisition (94%), health-directed activity (85%) and self-monitoring and insight (79%); social integration and support were addressed in only 12%. Most studies did not provide enough information to assess all PROGRESS-Plus items. Eight studies included predominantly Caucasian, educated female participants, and only four provided any information on participants' health literacy. All studies were at high risk of performance and detection bias for self-reported outcomes; 20 studies were at high risk of selection bias, 16 were at high risk of attrition bias, two were at high risk of reporting bias and 12 were at risk of other biases. We deemed attention control as the most appropriate and thus the main comparator.

Compared with attention control, self-management programmes may not result in significant benefits at 12 months. Low-quality evidence from one study (344 people) indicates that self-management skills were similar in active and control groups: 5.8 points on a 10-point self-efficacy scale in the control group, and the mean difference (MD) between groups was 0.4 points (95% confidence interval (CI) -0.39 to 1.19). Low-quality evidence from four studies (575 people) indicates that self-management programmes may lead to a small but clinically unimportant reduction in pain: the standardised mean difference (SMD) between groups was -0.26 (95% CI -0.44 to -0.09); pain was 6 points on a 0 to 10 visual analogue scale (VAS) in the control group, treatment resulted in a mean reduction of 0.8 points (95% CI -0.14 to -0.3) on a 10-point scale, with number needed to treat for an additional beneficial outcome (NNTB) of 8 (95% CI 5 to 23). Low-quality evidence from one study (251 people) indicates that the mean global osteoarthritis score was 4.2 on a 0 to 10-point symptom scale (lower better) in the control group, and treatment reduced symptoms by a mean of 0.14 points (95% CI -0.54 to 0.26). This result does not exclude the possibility of a clinically important benefit in some people (0.5 point reduction included in 95% CI). Low-quality evidence from three studies (574 people) showed no signficant difference in function between groups (SMD -0.19, 95% CI -0.5 to 0.11); mean function was 1.29 points on a 0 to 3-point scale in the control group, and treatment resulted in a mean improvement of 0.04 points with self-management (95% CI -0.10 to 0.02). Low-quality evidence from one study (165 people) showed no between-group difference in quality of life (MD -0.01, 95% CI -0.03 to 0.01) from a control group mean of 0.57 units on 0 to 1 well-being scale. Moderate-quality evidence from five studies (937 people) shows similar withdrawal rates between self-management (13%) and control groups (12%): RR 1.11 (95% CI 0.78 to 1.57). Positive and active engagement in life was not measured.

Compared with usual care, moderate-quality evidence from 11 studies (up to 1,706 participants) indicates that self-management programmes probably provide small benefits up to 21 months, in terms of self-management skills, pain, osteoarthritis symptoms and function, although these are of doubtful clinical importance, and no improvement in positive and active engagement in life or quality of life. Withdrawal rates were similar. Low to moderate quality evidence indicates no important differences in self-management , pain, symptoms, function, quality of life or withdrawal rates between self-management programmes and information alone or other interventions (exercise, physiotherapy, social support or acupuncture).

Authors' conclusions

Low to moderate quality evidence indicates that self-management education programmes result in no or small benefits in people with osteoarthritis but are unlikely to cause harm.

Compared with attention control, these programmes probably do not improve self-management skills, pain, osteoarthritis symptoms, function or quality of life, and have unknown effects on positive and active engagement in life. Compared with usual care, they may slightly improve self-management skills, pain, function and symptoms, although these benefits are of unlikely clinical importance.

Further studies investigating the effects of self-management education programmes, as delivered in the trials in this review, are unlikely to change our conclusions substantially, as confounding from biases across studies would have likely favoured self-management. However, trials assessing other models of self-management education programme delivery may be warranted. These should adequately describe the intervention they deliver and consider the expanded PROGRESS-Plus framework and health literacy, to explore issues of health equity for recipients.

 

Plain language summary

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Résumé scientifique
  5. Résumé simplifié
  6. Laienverständliche Zusammenfassung
  7. எளியமொழிச் சுருக்கம்

Self-management education programmes for osteoarthritis

This review shows that in people with osteoarthritis:

Self-management education programmes may not improve self-management skills, osteoarthritis symptoms, function, quality of life and dropout rates but may reduce pain modestly compared with attention control. Active and positive engagement in life was not reported.

Self-management education programmes may slightly improve self-management skills, pain and function but may not improve active and positive engagement in life, osteoarthritis symptoms, quality of life and dropout rates compared with usual care.

Self-management education programmes probably do not improve outcomes compared with provision of information alone or compared with other interventions (exercise, physiotherapy, social support or acupuncture).

What is osteoarthritis and what are self-management education programmes?

Osteoarthritis (OA) is a disease of the joints, such as your knee or hip, or the joints in your hands. The joint cartilage that lines the joint gradually thins, narrowing the joint space. In severe cases, no cartilage remains between the bones, and the bones rub together when the joint is moved, making the joint painful and sometimes unstable.

Self-management education programmes are behavioural interventions designed to encourage people with chronic disease to take an active role in the management of their own condition. These programmes aim to improve outcomes for patients by supporting, not replacing, medical care. The content used to educate patients about their condition and to explain how they can best manage their symptoms varies between programmes.

Best estimate of what happens to people with osteoarthritis who undergo self-management programmes:

People who completed a self-management programme rated their self-management skills to be 0.4 points better (0.4 points worse to 1.2 points better) on a scale of 1 to 10 (higher score means better self-management) after 12 months (4% absolute improvement; 4% worse to 12% better).

- People who completed a self-management programme rated their self-management skills as 6.2 points on a scale of 1 to 10.

- People who received attention control rated their self-management skills as 5.8 points on a scale of 1 to 10.

People who completed a self-management programme rated their pain to be 0.8 points lower (0.3 to 0.14 points lower) on a scale of 0 to 10 (lower score means less pain) after 12 months (8% absolute improvement).

- People who completed a self-management programme rated their pain as 5 points on a scale of 0 to 10.

- People who received attention control rated their pain as 5.8 points on a scale of 0 to 10.

People who completed a self-management programme rated their osteoarthritis symptoms to be 0.14 points lower (0.54 points lower to 0.26 points higher) on a scale of 0 to 10 (lower score means fewer symptoms) after 12 months (1% absolute improvement).

- People who completed a self-management programme rated their symptoms as 4.1 points on a scale of 0 to 10.

- People who received attention control rated their symptoms as 4.2 points on a scale of 0 to 10.

People who completed a self-management programme rated their function to be 0.04 points lower (0.02 points lower to 0.10 points higher) on a scale of 0 to 3 (lower score means better function) after 12 months (4% absolute improvement).

- People who completed a self-management programme rated their function as 1.25 points on a scale of 0 to 3.

- People who received attention control rated their function as 1.29 points on a scale of 0 to 3.

People who completed a self-management programme rated their quality of life to be 0.01 points lower (0.03 points lower to 0.01 points higher) on a scale of 0 to 1 (higher score means better quality of life) after 12 months (1% absolute worsening).

- People who completed a self-management programme rated their quality of life as 0.56 points on a scale of 0 to 1.

- People who received attention control rated their quality of life as 0.57 points on a scale of 0 to 1.

One more person out of 100 dropped out of self-management programmes (1% absolute improvement).

- 13 out of 100 people who received a self-management programme dropped out.

- 12 out of 100 people who received attention control dropped out.

 

Résumé scientifique

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Résumé scientifique
  5. Résumé simplifié
  6. Laienverständliche Zusammenfassung
  7. எளியமொழிச் சுருக்கம்

Programmes de formation à l'autogestion pour l'arthrose

Contexte

Les programmes de formation à l'autogestion sont des interventions complexes spécifiquement destinées à l'éducation du patient et à la modification comportementale. Ils sont conçus pour encourager les patients atteints de maladie chronique à jouer un rôle actif dans leur prise en charge pour compléter les soins médicaux et améliorer les résultats.

Objectifs

Évaluer l'efficacité des programmes de formation à l'autogestion pour les personnes souffrant d'arthrose.

Stratégie de recherche documentaire

Le registre Cochrane des essais contrôlés (CENTRAL), MEDLINE, EMBASE, PyscINFO, SCOPUS et l'Organisation Mondiale de la Santé (OMS), International Clinical Trial Registry Platform, ont été consultés, sans restriction de langue, le 17 janvier 2013. Nous avons examiné les références bibliographiques des revues et des essais inclus afin d'identifier des études supplémentaires.

Critères de sélection

Les essais contrôlés randomisés portant sur des programmes de formation à l'autogestion chez les personnes souffrant d'arthrose ont été inclus. Les études avec des participants recevant des soins passifs et les études comparant un type de programme versus un autre ont été exclues.

Recueil et analyse des données

En plus des méthodes standards, nous avons extrait des composants des interventions à l'autogestion en utilisant les huit sous-domaines du Questionnaire sur l'Impact de l'Éducation pour la Santé, ainsi que les caractéristiques contextuelles et celles des participants en utilisant PROGRESS-Plus et le Questionnaire sur les Connaissances en Santé. Les critères de jugement incluaient l'autogestion de l'arthrose, l'engagement actif et positif du participant dans la vie, la douleur, le score globale des symptômes, l'auto-évaluation de la fonction, la qualité de vie et les arrêts prématurés (incluant les abandons et les sujets perdus de vue durant le suivi). Nous avons évalué la qualité globale des preuves pour ces critères de jugement en utilisant l'approche GRADE.

Résultats principaux

Nous avons inclus vingt-neuf études (6 753 participants) comparant des programmes deformation à l'autogestion par rapport au contrôle d'attention (cinq études), aux soins habituels (17 études), à l'information seule (quatre études) ou à une autre intervention (sept études). Bien qu'hétérogènes, la plupart des interventions incluaient l'acquisition de la technique et des compétences (94%), l'activité relative à la santé (85%), ainsi que l'auto surveillance et la perspicacité (79%); l'intégration sociale et le soutien ont été examinés chez seulement 12%. La plupart des études ne fournissaient pas suffisamment d'informations pour évaluer tous les éléments de PROGRESS-Plus. Huit études incluaient principalement des participants caucasiens de sexe féminin et seules quatre fournissaient des informations sur les connaissances en santé des participants. Toutes les études étaient à risque élevé de performance et de détection de biais pour les résultats auto-rapportés; 20 études étaient à risque élevé de biais de sélection, 16 étaient à risque élevé de biais d'attrition, deux étaient à risque élevé de biais de notification et 12 étaient à risque d'autres biais. Nous avons jugé le contrôle d'attention comme étant le plus approprié et donc le principal comparateur.

Par rapport au contrôle d'attention, les programmes d'autogestion pourraient ne pas entraîner d'effets bénéfiques significatifs au bout de 12 mois. Des preuves de faible qualité d'une étude (344 personnes) indiquent que les compétences à l'autogestion était similaires dans les groupes témoins et dans les groupes actifs : 5,8 points sur une échelle de 10 points pour l'auto-efficacité dans le groupe témoin et la différence moyenne (DM) entre les groupes était de 0,4 point (intervalle de confiance (IC) à 95 % -0,39 à 1,19). Des preuves de faible qualité issues de quatre études (575 personnes) indiquent que les programmes d'autogestion peuvent entraîner une petite, mais cliniquement insignifiante, réduction de la douleur : la différence moyenne standardisée (DMS) entre les groupes était de -0,26 (IC à 95 % -0,44 à -0,09); la douleur était de 6 points sur une échelle visuelle analogique (EVA) de 0 à 10 dans le groupe témoin, le traitement entraînait une réduction moyenne de 0,8 point (IC à 95 % -0,14 à -0,3) sur une échelle de 10 points, avec le nombre de sujets à traiter pour obtenir un résultat bénéfique supplémentaire (NNTB) de 8 (IC à 95 % 5 à 23). Des preuves de faible qualité d'une étude (251 personnes) indiquent que la moyenne d'arthrose du score global était de 4,2 sur une échelle de symptômes de 0 à 10 points (le plus bas étant le meilleur) dans le groupe témoin et le traitement réduisait les symptômes de 0,14 point en moyenne (IC à 95 % -0,54 à 0,26). Ce résultat n'exclut pas la possibilité d'un bénéfice cliniquement important chez certaines personnes (réduction de 0,5 point inclus dans IC à 95 %). Des preuves de faible qualité issues de trois études (574 patients) n'ont montré aucune différence significative en termes de fonction entre les groupes (DMS -0,19, IC à 95 % -0,5 à 0,11) ; la fonction moyenne était de 1,29 point sur une échelle de 0 à 3 points dans le groupe témoin et le traitement avait entraîné une amélioration moyenne de 0,04 point avec l'autogestion (IC à 95 % -0,10 à 0,02). Des preuves de faible qualité d'une étude (165 patients) n'ont montré aucune différence entre les groupes sur la qualité de vie (DM -0,01, IC à 95 % -0,03 à 0,01) provenant de la moyenne d'un groupe témoin qui était de 0,57 unité sur une échelle du bien-être de 0 à 1. Des preuves de qualité moyenne issues de cinq études (937 personnes) montrent des taux d'abandon similaires entre l'autogestion (13 %) et les groupes témoins (12 %) : RR 1,11 (IC à 95 % 0,78 à 1,57). L'engagement positif et actif dans la vie n'était pas mesuré.

Par rapport aux soins habituels, des preuves de qualité moyenne de 11 études (jusqu'à 1 706 participants) indiquent que les programmes d'autogestion fournissent probablement de petits bénéfices jusqu'à 21 mois, en termes de compétences à l'autogestion, de douleur, des symptômes de l'arthrose et de la fonction, bien que ceux-ci soient peu pertinents sur le plan clinique, et aucune amélioration de l'implication active et positive dans la vie ou de la qualité de vie. Les taux d'arrêts prématurés étaient similaires. Des preuves de qualité faible à modérée n'indiquent aucune différence importante dans l'autogestion, la douleur, les symptômes, la fonction, la qualité de vie ou les taux d'abandon entre les programmes d'autogestion et les informations seules ou les autres interventions (exercice, physiothérapie, soutien social ou acupuncture).

Conclusions des auteurs

Des preuves de qualité faible à modérée indiquent que les programmes de formation à l'autogestion engendrent peu ou pas de bénéfices chez les personnes souffrant d'arthrose, mais sont peu susceptibles d'entraîner des effets nocifs.

Par rapport au contrôle d'attention, ces programmes d'autogestion n'améliorent probablement pas les compétences à l'autogestion, la douleur, les symptômes de l'arthrose, la fonction ou la qualité de vie et ont des effets inconnus sur l'implication active et positive dans la vie. Par rapport aux soins habituels, ils peuvent améliorer légèrement les compétences, l'autogestion de la douleur, la fonction et les symptômes, bien que ces bénéfices soient peu pertinents sur le plan clinique.

D'autres études examinant les effets des programmes de formation à l'autogestion, comme délivrés dans les essais de cette revue, sont peu susceptibles de sensiblement modifier nos conclusions, car une confusion de biais dans les différentes études aurait tendance à favoriser l'autogestion. Cependant, des essais évaluant d'autres modèles de programme de formation à l'autogestion pourraient être justifiés. Ces essais devraient correctement décrire l'intervention administrée et prendre en compte le plan PROGRESS-Plus et les connaissances en santé pour examiner les questions de l'équité en santé pour les bénéficiaires.

 

Résumé simplifié

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Résumé scientifique
  5. Résumé simplifié
  6. Laienverständliche Zusammenfassung
  7. எளியமொழிச் சுருக்கம்

Programmes de formation à l'autogestion pour l'arthrose

Cette revue montre que chez les personnes souffrant d'arthrose :

Les programmes de formation à l'autogestion pourraient ne pas améliorer les compétences, les symptômes de l'arthrose, la fonction, la qualité de vie et les taux d'abandon, mais pourraient légèrement réduire la douleur par rapport au contrôle d'attention. L'engagement actif et positif dans la vie active n'était pas rapporté.

Les programmes de formation à l'autogestion peuvent légèrement améliorer les aptitudes à l'autogestion, la douleur et la fonction, mais n'améliorent pas l'engagement actif et positif dans la vie, les symptômes de l'arthrose, la qualité de vie et les taux d'abandon par rapport aux soins habituels.

Les programmes de formation à l'autogestion n'améliorent probablement pas les résultats par rapport à l'apport d'informations seul ou par rapport à d'autres interventions (exercice, physiothérapie, soutien social ou acupuncture).

Qu'est-ce que l'arthrose et quels sont les programmes de formation à l'autogestion ?

L'ostéoarthrite (OA) est une maladie des articulations, telles que votre genou ou votre hanche ou les articulations de vos mains. L'articulation du cartilage qui tapisse l'articulation s'affine progressivement, rétrécissant l'espace articulaire. Dans les cas sévères, aucun cartilage ne reste entre les os et les os frottent entre eux lorsque l'articulation est déplacée, ce qui rend l'articulation douloureuse et parfois instable.

Les programmes de formation à l'autogestion sont des interventions comportementales conçues pour encourager les patients atteints de maladie chronique à jouer un rôle dans la prise en charge active de leur propre affection. Ces programmes visent à améliorer les résultats chez les patients en favorisant, sans remplacer, les soins médicaux. Le contenu utilisé pour éduquer les patients concernant leur affection et pour expliquer la manière dont ils peuvent optimiser la prise en charge de leurs symptômes varie entre les programmes.

Meilleure estimation de ce qui arrive aux personnes souffrant d'arthrose et qui se soumettent à un programme d'autogestion :

Les personnes ayant participé à un programme d'autogestion ont qualifié leurs compétences à l'autogestion être supérieures de 0,4 points (0,4 points au pire à 1,2 points au mieux) sur une échelle de 1 à 10 (le score plus élevé signifie une meilleure autogestion) après 12 mois (amélioration absolue de 4 % ; 4 % au pire, 12 % au mieux).

- Les personnes ayant participé à un programme d'autogestion ont qualifié leurs compétences sur l'auto-prise en charge de 6,2 points sur une échelle de 1 à 10.

- Les personnes ayant reçu le contrôle d'attention avaient attribué leurs compétences à l'autogestion de 5,8 points sur une échelle de 1 à 10.

Les personnes ayant participé à un programme d'autogestion ont qualifié leur douleur de 0,8 points plus faible (0,3 à 0,14 points plus faible) sur une échelle de 0 à 10 (le score le plus bas signifie moins de douleur) après 12 mois (amélioration absolue de 8 %).

- Les personnes ayant participé à un programme d'autogestion ont qualifié leur douleur de 5 points sur une échelle de 0 à 10.

- Les personnes ayant reçu le contrôle d'attention ont qualifié leur douleur de 5,8 points sur une échelle de 0 à 10.

Les personnes ayant participé à un programme d'autogestion ont qualifié leurs symptômes de l'arthrose de 0,14 points plus faible (0,54 points plus faible à 0,26 points plus élevée) sur une échelle de 0 à 10 (le score le plus bas signifie moins de symptômes) après 12 mois (amélioration absolue de 1 %).

- Les personnes ayant participé à un programme d'autogestion ont qualifié leurs symptômes de 4,1 points sur une échelle de 0 à 10.

- Les personnes ayant reçu le contrôle d'attention ont qualifié leurs symptômes de 4,2 points sur une échelle de 0 à 10.

Les personnes ayant participé à un programme d'autogestion ont évalué leur fonction de 0,04 points plus faible (0,02 points plus faible à 0,10 points plus élevée) sur une échelle de 0 à 3 (le score le plus bas signifie une meilleure fonction) après 12 mois (amélioration absolue de 4 %).

- Les personnes ayant participé à un programme d'autogestion ont évalué leur fonction de 1,25 point sur une échelle de 0 à 3.

- Les personnes ayant reçu le contrôle d'attention ont évalué leur fonction de 1,29 point sur une échelle de 0 à 3.

Les personnes ayant participé à un programme d'autogestion ont évalué leur qualité de vie de 0,01 point plus faible (0,03 point plus faible à 0,01 point plus élevée) sur une échelle de 0 à 1 (plus le score est élevé, plus la qualité de vie est meilleure) après 12 mois (aggravation absolue de 1 %).

- Les personnes ayant participé à un programme d'autogestion ont évalué leur qualité de vie de 0,56 points sur une échelle de 0 à 1.

- Les personnes ayant reçu le contrôle d'attention ont évalué leur qualité de vie de 0,57 points sur une échelle de 0 à 1.

Une personne de plus sur 100 a abandonné les programmes d'autogestion (amélioration absolue de 1 %).

- 13 personnes sur 100 ayant reçu un programme d'autogestion ont abandonné l'étude.

- 12 personnes sur 100 ayant reçu le contrôle d'attention ont abandonné l'étude.

Notes de traduction

Traduit par: French Cochrane Centre 15th June, 2014
Traduction financée par: Financeurs pour le Canada : Instituts de Recherche en Santé du Canada, Ministère de la Santé et des Services Sociaux du Québec, Fonds de recherche du Québec-Santé et Institut National d'Excellence en Santé et en Services Sociaux; pour la France : Ministère en charge de la Santé

 

Laienverständliche Zusammenfassung

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Résumé scientifique
  5. Résumé simplifié
  6. Laienverständliche Zusammenfassung
  7. எளியமொழிச் சுருக்கம்

Schulungsprogramme für das Selbstmanagement bei Arthrose

Dieser Review kam zu den folgenden Ergebnissen:

Schulungsprogramme für das Selbstmanagement helfen womöglich nicht, die Fähigkeiten zum Selbstmanagement, Symptome der Arthrose, Funktionsfähigkeit, Lebensqualität oder die Rate der Therapieabbrüche zu verbessern. Mit ihnen kann, im Vergleich zu Kontrollgruppen, aber eventuell eine mäßige Schmerzlinderung erreicht werden. Daten zur aktiven und positiven Beteiligung am Leben wurden nicht berichtet.

Verglichen mit der Regelversorgung verbessern Schulungen zum Selbstmangagement wahrscheinlich gering die Fähigkeit zum Selbstmanagement, Schmerzen und die Funktionsfähigkeit, jedoch nicht die aktive und positive Teilnahme am Leben, Arthrose-Symptome, Lebensqualität und Rate der Therapieabbrüche.

Auch im Vergleich mit der alleinigen Bereitstellung von Informationen oder mit anderen Maßnahmen wie Bewegung, Physiotherapie, soziale Unterstützung oder Akupunktur verbessern diese Schulungen die Studienendpunkte wahrscheinlich nicht.

Was ist Arthrose und was sind Schulungsprogramme zum Selbstmanagement?

Arthrose ist eine Erkrankung der Gelenke, wie z.B. Ihre Knie oder Hüfte oder die Gelenke Ihrer Hände. Der Knorpel, der Gelenke überzieht, wird dünner und die Gelenksspalte kleiner. In schweren Fällen bleibt kein Knorpel zwischen den Knochen übrig. Wenn das Gelenk bewegt wird, reiben die Knochen gegeneinander, was zu Schmerzen und manchmal Instabilität führt.

Schulungsprogramme zum Selbstmanagement sind Verhaltensmaßnahmen, mit dem Ziel, Leute mit chronischen Erkrankungen darin zu unterstützen, eine aktive Rolle im Management ihrer Krankheit zu übernehmen. Diese Programme beabsichtigen, Behandlungsergebnisse von Patienten zu verbessern und nicht eine medizinische Behandlung zu ersetzen. Der Inhalt, der verwendet wird, um die Patienten über ihre Krankheit und über die Möglichkeiten der Symptombewältigung zu informieren, variiert zwischen den Programmen.

Beste Schätzung über die Wirkung eines Selbstmanagement-Programms bei Patienten mit Arthrose:

Patienten, die ein Selbstmanagementprogramm absolviert haben, haben ihre Selbstmanagement-Fähigkeiten nach 12 Monaten 0.4 Punkte (auf einer Skala von 1 bis 10, höhere Punktzahl bedeutet besseres Selbstmanagement) höher geschätzt (4% absolute Verbesserung; von 4% schlechter bis 12% besser).

- Patienten, die ein Selbstmanagementprogramm absolviert haben, haben ihre Selbstmanagement-Fähigkeiten auf einer Skala von 1 bis 10 auf 6.2 Punkte geschätzt.

- Patienten in der Kontrollgruppe haben ihre Selbstmanagement-Fähigkeiten auf einer Skala von 1 bis 10 auf 5.8 Punkte geschätzt.

Patienten, die ein Selbstmanagement-Programm absolviert haben, haben ihre Schmerzen nach 12 Monaten auf einer Skala von 0 bis 10 0.8 Punkte tiefer (0.2 bis 0.12 Punkte tiefer) geschätzt (8% absolute Verbesserung).

- Patienten, die ein Selbstmanagementprogramm absolviert haben, haben ihre Schmerzen auf einer Skala von 0 bis 10 auf 5 Punkte geschätzt.

- Patienten in der Kontrollgruppe haben ihre Schmerzen auf einer Skala von 0 bis 10 auf 5.8 Punkte geschätzt.

Patienten, die ein Selbstmanagementprogramm absolviert haben, haben nach 12 Monaten ihre Arthrose-Symptome auf einer Skala von 0 bis 10 0.14 Punkte tiefer (0.54 Punkte tiefer bis 0.25 Punkte höher) geschätzt (1% absolute Verbesserung).

- Patienten, die ein Selbstmanagementprogramm absolviert haben, haben ihre Symptome auf einer Skala von 0 bis 10 auf 4.1 Punkte geschätzt.

- Patienten in der Kontrollgruppe haben ihre Symptome auf einer Skala von 0 bis 10 auf 4.2 Punkte geschätzt.

Patienten, die ein Selbstmanagementprogramm absolviert haben, haben nach 12 Monaten auf einer Skala von 0 bis 3 (tiefere Punktzahl bedeutet bessere Funktion) ihre Funktionsfähigkeit 0.04 Punkte tiefer geschätzt (4% absolute Verbesserung).

- Patienten, die ein Selbstmanagementprogramm absolviert haben, haben ihre Funktionsfähigkeit auf einer Skala von 0 bis 3 auf 1.25 Punkte geschätzt.

- Patienten in der Kontrollgruppe haben ihre Funktionsfähigkeit auf einer Skala von 0 bis 3 auf 1.29 Punkte geschätzt.

Patienten, die ein Selbstmanagementprogramm absolviert haben, haben ihre Lebensqualität nach 12 Monaten auf einer Skala von 0 bis 1 (höhere Punktzahl bedeutet bessere Lebensqualität) 0.01 Punkte tiefer geschätzt (1% absolute Verschlechterung).

- Patienten, die ein Selbstmanagementprogramm absolviert haben, haben ihre Lebensqualität auf einer Skala von 0 bis 1 auf 0.56 Punkte geschätzt.

- Patienten in der Kontrollgruppe haben ihre Lebensqualität auf einer Skala von 0 bis 1 auf 0.57 Punkte geschätzt.

Von 100 Patienten hat ein Patient mehr im Selbstmanagementprogramm als in der Kontrollgruppe die Therapie abgebrochen (1% absolute Verbesserung).

- 13 von 100 Patienten, die das Selbstmanagementprogramm absolviert haben, brachen die Therapie ab.

- 12 von 100 Patienten, die die Kontroll-Intervention bekommen haben, brachen die Therapie ab.

Anmerkungen zur Übersetzung

Koordination durch Cochrane Schweiz

 

எளியமொழிச் சுருக்கம்

  1. Top of page
  2. Abstract
  3. Plain language summary
  4. Résumé scientifique
  5. Résumé simplifié
  6. Laienverständliche Zusammenfassung
  7. எளியமொழிச் சுருக்கம்

கீல்வாதத்திற்கான சுய- மேலாண்மை கற்கை நிரல்கள்.

இந்த ஆய்வு கீல்வாதத்தால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு கூருவது:

சுய மேலாண்மை கற்கை நிரல்கள், சுய மேலாண்மை திறன்கள், வலி மற்றும் செயல்பாட்டு திறன்னை சற்ரே மேம்படுத்தலாம், ஆனால் வாழ்க்கையை உத்வேகமாக மற்றும் சாதகமான நோக்குடன் ஈடுபாடுதல், கீல் வாததின் அறிகுறிகளை, வாழ்க்கை தரம் மற்றும் இடை நிற்றல் (drop-out) விகிதம், ஆகியவற்றை வழக்கமான சிகிச்சையுடன் ஒப்பிடும்போது குறைக்க இயலவில்லை.

இதர சிகிச்சைகளுடன் (உடற்பயிற்சி, இயன்முறை மருத்துவம்,சமூக ஆதரவு அல்லது குத்தூசி) அல்லது உடல்நல தகவல்கள் மட்டும் அளிப்பதுடன், ஓப்பிடும்போது சுய மேலாண்மை கற்கை நிரல்கள் அனேகமாக கூடுதலாக பயன் அளிக்காது.

கீல்வாதம் மற்றும் சுய-மேலாண்மை கற்கை நிரல்கள் என்றால் என்ன?

கீல்வாதம் (OA) உங்கள் முழங்கால் அல்லது இடுப்பு, அல்லது கைகளின் மூட்டுகளை, தாக்கும் நோய் ஆகும். மூட்டை சூற்றி சூழ்ந்துள்ள குருத்தெலும்பு படிப்படியாக தெய்ந்து மூட்டு இடைவெளியை குறுகலாக்குகிறது. கடுமையான நோய் முற்றிய நிலைகளில், குருத்தெலும்பு புறமென்படிகச்சவ்வகங்கள் முற்றிலுமாக தேய்ந்து காணாமல் போய்விடும்,மற்றும் மூட்டசைவின் பொழுது எலும்புகள் ஒன்றோடொன்று உராய்நது அதனால் மூட்டு வலி ஏற்படும். ஒவ்வொரு சமயம் மூட்டு நிலையில்லா தன்மையையும் உருவாக்கும்.

சுய-மேலாண்மை கற்கை நிரல்கள் நாள்பட்ட நோய் கொண்டவர்கள் தங்கள் நோய் நிலைகளுக்கான மேலாண்மையில் தன்னார்வ பங்களிப்பை தானாக ஏற்படுத்திக் கொள்வதை ஊக்குவிக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்ட நடத்தையியல்பு தன்மை (behavioral interventions),கொண்ட இடைக்குறுக்கீடாகும். இந்த திட்டங்கள், மருத்துவ பராமரிப்புக்கு மாற்றாக இல்லாமல்,அதற்கு பக்கபலமாக இருக்கும் வகையில், நோய் விடுபடுதலில் முன்னேற்றத்தை குறிக்கோளாக கொண்டது. நோயாளிகளுக்கு நோய் நிலைகுறித்து கற்பிக்க பயன்படுத்தப்படும்,உள்ளடக்கம் மற்றும் நோய் அறிகுறிகளை எப்படி சிறந்த முறைகளில் நிர்வகித்து கொள்ள முடியும் என்பதற்கான விளக்கம், பயன்படுத்தப்படும் முறை ஒவ்வேறு நிரல்களுக்கு இடையே வேறுபடுகிறது.

சுய- மேலாண்மை கற்கை நிரல்கள் பெறும் கீழ்வாதம் மக்களுக்கு என்ன நடக்கும் என்பதற்கான சிறந்த கணிப்பு:

சுய மேலாண்மை கல்வி திட்டத்தை பூர்த்தி செய்தவர்கள் 12 மாதங்களுக்கு பிறகு தங்கள் சுய மேலாண்மை திறன்னை, 1 முதல் 10 என்ற அளவுகோலில் (அதிக மதிப்பெண் சுய மேலாண்மையில் முன்நேற்றம் என்று பொருள்), 0.4 புள்ளிகள் முன்நேற்றம் (1.2 புள்ளிகள் மேம்பட்டது முதல் 0.4 புள்ளிகள் மோசமானது) அடைந்தாக மதிப்பிட்டனர். (4% திட்டவட்டமான முன்னேற்றம்; 4 % எந்த முன்னேற்றமும் அல்லதா நிலையில் இருந்து 12% முன்நேற்றம்).

-சுய மேலாண்மை திட்டத்தை நிறைவு செய்தவர்கள், தங்கள் சுய மேலாண்மை திறன்களை 6.2 புள்ளிகள் என 1 முதல் 10 வரை கொண்ட மதிப்பீட்டு அளவு கோளில் தங்களை சுயதர நிர்ணயம் செய்தார்கள்.

கவனக்கட்டுப்பாடு முறையை பெற்றுக்கொண்டுள்ளவர்கள் தங்கள் சுய மேலாண்மை திறன்களை 5. 8 புள்ளிகள் என 1 முதல் 10 வரை கொண்ட மதிப்பீட்டு அளவு கோளில் தங்களை சுயதர நிர்ணயம் செய்தார்கள்.

சுய மேலாண்மை திட்டத்தை நிறைவு செய்தவர்கள் 12 மாதங்களுக்கு பிறகு, தங்கள் வலி 0. 8 புள்ளிகள் குறைவு (0.3- 0.14 புள்ளிகள் குறைந்த) என 0 முதல் 10 வரை கொண்ட மதிப்பீட்டு அளவு கோளில்(குறைந்த மதிப்பீடு என்பது குறைந்த வலி அளவை குறிப்பது) தங்களை சுயதர நிர்ணயம் செய்து இருக்கிறார்கள். 12 (8% முழுமையான முன்னேற்றம்).

-சுய மேலாண்மை திட்டத்தை நிறைவு செய்தவர்கள், தங்கள் வலி அளவை 5 புள்ளிகள் என 0 முதல் 10 வரை கொண்ட மதிப்பீட்டு அளவு கோளில் தங்களை சுயதர நிர்ணயம் செய்தார்கள்.

- கவனக்கட்டுப்பாடு முறைமையை பெற்றுக்கொண்டுள்ளவர்கள் தங்கள் வலி அளவை 5. 8 புள்ளிகள் என 0 முதல் 10 வரை கொண்ட மதிப்பீட்டு அளவு கோளில் தங்களை சுயதர நிர்ணயம் செய்தார்கள்.

சுய மேலாண்மை திட்டத்தை நிறைவு செய்தவர்கள் 12 மாதங்களுக்கு பிறகு, தங்கள் கீல்வாத அறிகுறிகள் 0. 14 புள்ளிகள் வரை குறைவாக (0.54 என்ற குறைவான புள்ளிகள் முதல் ௦.26 என்ற உயர்ந்த புள்ளிகள் வரை) என 0 முதல் 10 வரை கொண்ட மதிப்பீட்டு அளவு கோளில்(குறைந்த மதிப்பீடு என்பது கீல்வாத அறிகுறிகளின் எண்ணிக்கை குறைவதை குறிகின்றது) தங்களை சுயதர நிர்ணயம் செய்து இருக்கிறார்கள். (1 % முழுமையான முன்னேற்றம்).

-சுய மேலாண்மை திட்டத்தை நிறைவு செய்தவர்கள், தங்கள் கீல்வாத அறிகுறிகள் 4.1 புள்ளிகள் என 0 முதல் 10 வரை கொண்ட மதிப்பீட்டு அளவு கோளில் தங்களை சுயதர நிர்ணயம் செய்தனர்.

- கவனக்கட்டுப்பாடு முறைமையை பெற்றுக்கொண்டுள்ளவர்கள் தங்கள் கீல்வாத அறிகுறிகள் 4.2 புள்ளிகள் என 0 முதல் 10 வரை கொண்ட மதிப்பீட்டு அளவு கோளில் தங்களை சுயதர நிர்ணயம் செய்தனர்.

சுய மேலாண்மை திட்டத்தை நிறைவு செய்தவர்கள் 12 மாதங்களுக்கு பிறகு, தங்கள் செயல்பாடுகள் 0. 04 புள்ளிகள் வரை குறைவாக (0.02 என்ற குறைவான புள்ளிகள் முதல் ௦.10 என்ற உயர்ந்த புள்ளிகள் வரை) என 0 முதல் 3 வரை கொண்ட மதிப்பீட்டு அளவு கோளில்(குறைந்த மதிப்பீடு என்பது செயல்பாட்டில் முன்னேற்றம் என்பதை குறிக்கின்றது) தங்களை சுயதர நிர்ணயம் செய்thargal. (4 % முழுமையான முன்னேற்றம்).

-சுய மேலாண்மை பயிற்சி திட்டத்தை நிறைவு செய்த மக்கள் 1முதல் 3 கொண்ட அளவுகோலில் 1.25 புள்ளிகள் என்று தங்கள் செயல்பாட்டை மதிப்பிடப்பட்டனர்.

- கவனக்கட்டுப்பாடு முறைமையை பெற்றுக்கொண்டுள்ளவர்கள் தங்கள் செயல்பாடுகள் 1.29 புள்ளிகள் என 0 முதல் 3 வரை கொண்ட மதிப்பீட்டு அளவு கோளில் தங்களை சுயதர நிர்ணயம் செய்தனர்.

சுய மேலாண்மை திட்டத்தை நிறைவு செய்தவர்கள் 12 மாதங்களுக்குப் பிறகு, தங்கள் வாழ்க்கை தரம் 0. 01 புள்ளிகள் வரை குறைவாக (0.03 என்ற குறைவான புள்ளிகள் முதல் ௦.01 என்ற உயர்ந்த புள்ளிகள் வரை) என 0 முதல் 1 வரை கொண்ட மதிப்பீட்டு அளவு கோளில்(உயர்ந்த மதிப்பீடு என்பது வாழ்க்கை தரம் முன்னேற்றம் என்பதை குறிக்கின்றது) தங்களை சுயதர நிர்ணயம் செய்thargal. (1 % முழுமையான மோசமான பின்னடைவு).

-சுய மேலாண்மை பயிற்சி திட்டத்தை நிறைவு செய்த மக்கள் 1முதல் 10 என்ற அளவுகோலில் 0.56 புள்ளிகள் என்று தங்கள் வாழ்க்கை தரத்தை மதிப்பிடப்பட்டனர்.

சுய மேலாண்மை திட்டத்தில் இருந்த 100 பேர்களில் மேலும் ஒருவர் இடை நிறுத்தி வெளியேறி விட்டார். (1 % முழுமையான முன்னேற்றம்)

- சுய மேலாண்மை திட்டத்தில் இருந்த 100 பேர்களில் 13 பேர் இடை நிறுத்தி வெளியேறி விட்டனர்.

- ஒரு சுய மேலாண்மை திட்டம்பயிற்சி பெற்ற நோயாளிகளில் நூறில் பதிமூன்று பேர் பயிற்சியை கைவிட்டார்கள்.

- கவனக்கட்டுப்பாடு முறைமையை பெற்றுக்கொண்டுள்ளவர்கள் இருந்த 100 பேர்களில் 12 பேர் இடை நிறுத்தி வெளியேறினர்.

மொழிபெயர்ப்பு குறிப்புகள்

மொழி பெயர்ப்பு: வினோத் குமார் சுப்ரமணியன் மற்றும் ஐ.சி.பி.என்.அர் குழு.