Chest physiotherapy for pneumonia in children

  • Review
  • Intervention

Authors


Abstract

Background

Pneumonia is an inflammatory lung disease and it is the greatest cause of deaths in children younger than five years of age worldwide. Chest physiotherapy is widely used in the treatment of pneumonia because it can help to eliminate inflammatory exudates and tracheobronchial secretions, remove airway obstructions, reduce airway resistance, enhance gas exchange and reduce the work of breathing. Thus, chest physiotherapy may contribute to patient recovery as an adjuvant treatment even though its indication remains controversial.

Objectives

To assess the effectiveness of chest physiotherapy in relation to time until clinical resolution in children (from birth up to 18 years old) of either gender with any type of pneumonia.

Search methods

We searched CENTRAL 2013, Issue 4; MEDLINE (1946 to May week 4, 2013); EMBASE (1974 to May 2013); CINAHL (1981 to May 2013); LILACS (1982 to May 2013); Web of Science (1950 to May 2013); and PEDro (1950 to May 2013).

We consulted the ClinicalTrials.gov and the WHO ICTRP registers to identify planned, ongoing and unpublished trials. We consulted the reference lists of relevant articles found by the electronic searches for additional studies.

Selection criteria

We included randomised controlled trials (RCTs) that compared chest physiotherapy of any type with no chest physiotherapy in children with pneumonia.

Data collection and analysis

Two review authors independently selected the studies to be included in the review, assessed trial quality and extracted data.

Main results

Three RCTs involving 255 inpatient children are included in the review. They addressed conventional chest physiotherapy, positive expiratory pressure and continuous positive airway pressure. The following outcomes were measured: duration of hospital stay, time to clinical resolution (observing the following parameters: fever, chest indrawing, nasal flaring, tachypnoea and peripheral oxygen saturation levels), change in adventitious sounds, change in chest X-ray and duration of cough in days. Two of the included studies found a significant improvement in respiratory rate and oxygen saturation whereas the other included study failed to show that standardised respiratory physiotherapy and positive expiratory pressure decrease the time to clinical resolution and the duration of hospital stay. No adverse effects related to the interventions were described. Due to the different characteristics of the trials, such as the duration of treatment, levels of severity, types of pneumonia and the techniques used in children with pneumonia, as well as differences in their statistical presentation, we were not able to pool data. Two included studies had an overall low risk of bias whereas one included study had an overall unclear risk of bias.

Authors' conclusions

Our review does not provide conclusive evidence to justify the use of chest physiotherapy in children with pneumonia due to a lack of data. The number of included studies is small and they differed in their statistical presentation.

Plain language summary

Chest physiotherapy for pneumonia in children

Pneumonia is an inflammatory lung disease and it is the greatest cause of deaths in children younger than five years of age worldwide. Accumulation of secretions in the airways due to respiratory infections contributes to the worsening of clinical symptoms making it very difficult for the child to breathe. Chest physiotherapy may contribute to patient recovery as a complementary treatment because it can help to eliminate inflammatory secretions, remove airway obstructions, reduce airway resistance and the work of breathing. Chest physiotherapy techniques combine manual percussion of the chest wall and strategic positioning of the patient for mucus drainage, with cough and breathing techniques.

We looked for evidence for the effectiveness of chest physiotherapy in children with pneumonia. We found three studies involving 255 children with pneumonia aged 29 days to 12 years. In all included studies there was a group that received some type of physiotherapy and another group that did not receive physiotherapy, called a control group. Children in both groups underwent the standard medical treatment for pneumonia. Two of the included studies found a significant improvement in respiratory rate (decrease in the number of breaths per minute) and oxygen saturation (measure of how much oxygen the blood is carrying as a percentage of the maximum it could carry), whereas one included study failed to show that standardised respiratory physiotherapy and positive expiratory pressure (maintenance of a pressure in the lungs above atmospheric pressure at the end of expiration) decreased the time to clinical resolution and the duration of hospital stay. No adverse effects related to the interventions were described. This systematic review was limited by the lack of studies and the quality of the existing data. Two of the included studies had an overall low risk of bias whereas one included study had an overall unclear risk of bias. The studies differed in some of their characteristics, such as the duration of treatment, levels of severity, types of pneumonia and the techniques used in children with pneumonia. Moreover, the included studies reported different outcomes and also had differences in their statistical presentation of data. As a result, we were not able to compare the results from these trials by meta-analysing (combining) them. There is no conclusive evidence in this review to support or refute the use of physiotherapy in children with pneumonia. The results are up to date as of May 2013.

எளியமொழிச் சுருக்கம்

குழந்தைகளில் ஏற்படும் கபவாதத்திற்கான (நிமோனியா) நெஞ்சு இயன்முறை மருத்துவம்

கபவாதம் என்பது ஒரு நுரையீரல் அழற்சி நோய், மற்றும் உலகமெங்கும் ஐந்து வயதிற்கு குறைவான குழந்தைகளில் நிகழும் மரணங்களுக்கு இது ஒரு பெரிய காரணமாக விளங்குகிறது. சுவாச நோய் தொற்றுக்களினால் காற்றுக் குழாய்களில் திரளும் சுரப்பு நீரானது, மருத்துவ அறிகுறிகளை மிக மோசமாக்கி, குழந்தை சுவாசிப்பதை கடினமாக்குவதில் பங்களிக்கிறது. நெஞ்சு இயன்முறை மருத்துவம் ஒரு குறை-நிரப்பு சிகிச்சையாக செயல்பட்டு நோயாளியின் மீட்பிற்கு பங்களிக்க கூடும், ஏனன்றால், அது அழற்சி சுரப்புகளை அகற்றி, சுவாசக்குழாயின் தடைகளை நீக்கி, சுவாசக்குழாய் எதிர்ப்பு மற்றும் சுவாச வேலையைக் குறைக்க உதவ முடியும். நெஞ்சு இயன்முறை மருத்துவ நுட்பங்கள், நெஞ்சு சுவரைக் கைகளால் தட்டுதல், மற்றும் சளி வடிகாலுக்காக நோயாளியின் உடலை திறம் வாய்ந்த நிலையில் பொருத்துதல் போன்ற முறைகளை, இருமல் மற்றும் மூச்சு இயக்க நுட்பங்களுடன் ஒருங்கிணைக்கின்றன.

கபவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளில், நெஞ்சு இயன்முறை மருத்துவத்தின் பயன்களை அறிய நாங்கள் ஆதாரத்தை தேடினோம். 29 நாட்கள் முதல் 12 ஆண்டுகள் வரை வயதுடைய கபவாதம் கொண்ட 255 குழந்தைகளை உள்ளடக்கிய மூன்று ஆய்வுகளை நாங்கள் கண்டறிந்தோம். சேர்க்கப்பட்ட அனைத்து ஆய்வுகளிலும், சில வகையான இயன்முறை மருத்துவம் பெற்ற ஒரு குழுவும், மற்றும் இயன்முறை மருத்துவம் பெறாத 'கட்டுப்பாடு குழு' என்றழைக்கப்பட்ட மற்றொரு குழுவும் இருந்தது. இரண்டு குழுக்களிலிருந்த குழந்தைகளும் கபவாதத்திற்கான தரமான மருத்துவ சிகிச்சையை மேற்கொண்டனர். சேர்க்கப்பட்டிருந்த இரண்டு ஆய்வுகள், சுவாச விகிதம் (ஒரு நிமிடத்திற்கு, சுவாசத்தின் எண்ணிக்கை குறையும் வீதம்) மற்றும் பிராணவாயு செறிவு (இரத்தம் எவ்வளவு பிராணவாயுவை கொண்டுசெல்கிறது , அதிகபட்ச சதவிகிதமாக அது எவ்வளவு கொண்டுசெல்ல முடியும் என்பதற்கான அளவீடு) ஆகியவற்றில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றத்தை கண்டு பிடித்தது. ஆனால், சேர்க்கப்பட்டிருந்த மற்றொரு ஆய்வோ, தரமான சுவாச இயன்முறை மருத்துவம் மற்றும் நேர்மறையான வெளிமூச்சு அழுத்தம் (வெளிமுச்சின் இறுதியில், வளிமண்டல அழுத்தத்தை விட நுரையீரலில் அதிக அழுத்தத்தை பராமரித்தல்) மருத்துவ தீர்மானத்தின் நேரத்தையும் மற்றும் மருத்துவமனையில் தங்கும் காலத்தையும் குறைத்தது என்று காட்டத் தவறியது. தலையீடுகள் தொடர்பான எந்த பாதகமான விளைவுகளைப் பற்றியும் விவரிக்கப்படவில்லை. இந்த சீராய்வுரை, ஆய்வுகள் பற்றாக்குறை மற்றும் தற்போதுள்ள தரவையின் குறைவான தரம் ஆகியவற்றின் வரம்பிற்குட்பட்டது. சேர்க்கப்பட்டிருந்த இரண்டு ஆய்வுகள், குறைந்தளவு பாரபட்சத்தின் அபாயத்தை கொண்டிருந்தது, அதே சமயம் மற்றொரு ஆய்வு ஒட்டுமொத்த தெளிவில்லாத பாரபட்சத்தின் அபாயத்தை கொண்டிருந்தது. சிகிச்சை காலம், தீவிரத்தின் நிலை, கபவாத வகைகள், மற்றும் கபவாதம் கொண்ட குழந்தைகளுக்கு பயன்படுத்தப்பட்ட நுட்பங்கள் போன்ற சில பண்புகளால் ஆய்வுகள் வேறுப்பட்டிருந்தன. மேலும், சேர்க்கப்பட்டிருந்த ஆய்வுகள் பல்வேறு விளைவுகளை பதிவு செய்தது, மேலும் அவற்றின் தரவு புள்ளிவிவர வழங்கலில் வேறுபாடுகளைக் கொண்டிருந்தன. இதன் விளைவாக, மெட்டா-ஆய்வு மூலமாக (ஒருங்கிணைத்தல்) சோதனைகளின் முடிவுகளை எங்களால் ஒப்பிட முடியவில்லை. கபவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளில் இயன் முறை மருத்துவத்தின் உபயோகத்தை ஆதரிக்கவோ அல்லது ஆட்சேபிக்கவோ, இந்த ஆய்வுரையில் முடிவான ஆதாரமில்லை. இந்த முடிவுகள், முறையே மே 2013 ல் புதுப்பிக்கப்பட்டது

மொழிபெயர்ப்பு குறிப்புகள்

மொழிபெயர்ப்பாளர்கள்: சிந்தியா ஸ்வர்ணலதா ஸ்ரீகேசவன், தங்கமணி ராமலிங்கம், ப்ளசிங்டா விஜய், ஸ்ரீகேசவன் சபாபதி.

Laički sažetak

Fizioterapija prsnog koša za liječenje upale pluća u djece

Upala pluća (pneumonia) je glavni uzrok smrti djece mlađe od 5 godina u čitavom svijetu. Taloženje sekreta u dišnim putevima zbog dišnih infekcija pridonosi pogoršanju kliničkih simptoma što djetetu uvelike otežava disanje. Fizioterapija prsnog koša može pridonijeti oporavku pacijenta kao dodatni način liječenja jer može pomoći ukloniti upalni sekret, odstraniti zapreke u dišnim putevima, smanjiti otpor zraka i olakšati disanje. Takva fizioterapija kombinira ručne udarce po prsnom košu te strateško smještanje pacijenta u položaj za drenažu sluzi, s tehnikama kašljanja i disanja.

U ovom Cochrane sustavnom pregledu analizirana je literatura kako bi se pronašli dokazi o učinkovitosti fizioterapije prsnog koša u djece koja boluju od upale pluća. Pronađene su tri studije koje su uključile 255 djece s upalom pluća u dobi od 29 dana do 12 godina. U svim je uključenim studijama bila grupa koja je primala neki oblik fizioterapije i druga grupa koja nije primala fizioterapiju (kontrolna grupa). Djeca su u obje grupe dobila standardno liječenje za upalu pluća. Dvije od uključenih studija su pronašle značajno poboljšanje pri disanju (smanjenje broja udaha u minuti) i zasićenosti kisikom (mjera koliko kisika prenosi krv kao postotak maksimuma kojeg može prenositi), a jedna studija nije uspjela pokazati da standardna fizioterapija i pozitivni izdisajni tlak (održavanje tlaka u plućima iznad atmosferskog tlaka na kraju izdisaja) smanjuju vrijeme do oporavka i trajanje boravka u bolnici. Nikakve nuspojave povezane s intervencijama nisu bile opisane. Sustavni pregled je bio ograničen manjkom studija i kvalitetom postojećih podataka. Dvije od uključenih studija su ukupno gledajući imale nizak rizik od pristranosti dok je jedna uključena studija imala nejasan rizik od pristranosti. Studije su se razlikovale u nekim obilježjima, kao što je trajanje liječenja, razina ozbiljnosti bolesti, vrste upale pluća i tehnike koje su korištene kod djece koja su imala upalu pluća. Nadalje, uključene studije su opisale različite ishode te su se također razlikovale u statističkom predstavljanju podataka. Zbog toga nije bilo moguće usporediti rezultate tih istraživanja zajedničkom statističkom analizom (metaanalizom). Rezultati ovog Ccohrane sustavnog pregleda pokazuju da nema uvjerljivih dokaza koji bi podržali ili opovrgnuli korištenje fizioterapije prsnog koša u djece koja boluju od upale pluća. Ovaj pregled uključuje sve kliničke studije objavljene na tu temu do svibnja 2013.

Bilješke prijevoda

Hrvatski Cochrane
Prevela: Marija Lučić
Ovaj sažetak preveden je u okviru volonterskog projekta prevođenja Cochrane sažetaka. Uključite se u projekt i pomozite nam u prevođenju brojnih preostalih Cochrane sažetaka koji su još uvijek dostupni samo na engleskom jeziku. Kontakt: cochrane_croatia@mefst.hr

Ancillary